NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ο ΠΑΛΙΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ Ή ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΟΠΛΟ Ή ΓΡΑΦΟΜΗΧΑΝΗ ΗΤΑΝΕ ΤΟ ΙΔΙΟ.
Έτυχε στα νιάτα μου να ζήσω την όλη κατάσταση της τότε Ανατολικής Γερμανίας.
Ήταν η περίπτωση που όλοι φανταζόντουσαν ότι το παράλογο μπορεί να κυριαρχήσει του λογικού ή αντίθετα το λογικό να μην ενοχλεί το παράλογο.
Ήτανε μια φάση της πολιτικής όπου 17 εκατομμύρια άνθρωποι έπρεπε να πιστεύουνε όχι αυτά που γνώριζαν και όχι αυτά που ανταποκρινόντουσαν στις γνώσεις τους και στην κουλτούρα τους αλλά αυτά που τους καθοδηγούσε κάποια Ελίτ. Μια Ελίτ με δύναμη και σαφώς σε δείκτη νοημοσύνης πολύ κατώτερο του μέσου λαϊκού όρου.
Πάντοτε η λογική με το παράλογο έχει μια αφετηρία ποιόν αφορά όταν η καλλιέργεια του κόσμου και ιδιαίτερα ενός επιπέδου σαν αυτού του Γερμανικού λαού είναι τόσο ψηλή που οι διοικούντες βρίσκονται κατώτερα είναι φανερό ότι θα τελειώσει. Και όντως τελείωσε εκείνες τις ημέρες, βέβαια λίγο αργότερα το 1989 όταν στην κυριολεξία όλο το σύστημα κατέρρευσε από μόνο του.
Κάτι ανάλογο γίνεται όταν υπάρχει έλλειμμα διανόησης ή νοημοσύνης σε οποιοδήποτε κυβερνητικό στρατόπεδο.