NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Και όμως μέσα σε αυτή την πλειάδα των ατόμων υπάρχουν άτομα με διάφορα νοσήματα όπου τα αντισώματα ενός «προστατευτικού εμβολιασμού» όχι μόνο δεν προσφέρουν τίποτα αλλά διεγείρουν το ανοσοποιητικό σύστημα σε ανοσολογικές παθολογικές αντιδράσεις.
Μερικές φορές μάλιστα διεγείρουν τον λοιμογόνο παράγοντα που εντέλλονται να καταπολεμήσουν και καταστρέφουν αργά ή γρήγορα τα όργανα ή τα συστήματα τα οποία υποτίθεται έπρεπε να προστατέψουν.

Εκεί βέβαια όπως όλα τα συστήματα υπάρχουν κάποιες «τρύπες» όπου περνούν κάποια μικρόβια με κάποιες διαταραχές που αδυνατούν το σύστημα να τις καταπολεμήσει. Συγκεκριμένα σε αυτές τις διαταραχές «ποντάρει» η λοίμωξη με τον στρεπτόκοκκο η οποία, όπως μας έχει δείξει τώρα η μοριακή βιολογία, προσβάλλει ένα μεγάλο αριθμό γονιδίων που κωδικοποιούν παράγοντες τέτοιους που προωθούν την λοίμωξη.
Ένας τέτοιος παράγοντας είναι η πρωτεΐνη Μ.
Έχει 80 διαφορετικούς τύπους και κωδικοποιεί μια μεγάλη ομάδα γονιδίων τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το στρεπτόκοκκο να εισχωρήσει μέσα στους μύες.
Με την βοήθεια αυτών των γονιδίων ο στρεπτόκοκκος περιλαμβάνει στην επιφάνεια του και πολλά τμήματα υαλουρινικού οξέος που βοηθάει το στρεπτόκοκκο να επιβιώσει μέσα στο αίμα και τον κάνει ανθεκτικό σε ότι αφορά την κυκλοφορία της πρωτεΐνης Μ.
Η πρωτείνη Μ κρατά τον στρεπτόκοκκο δυνατό και υγιή και δημιουργεί τα λεγόμενα υπεραντιγόνα δηλαδή αντιγόνα μεγάλης αντοχής που παράγουν κιτοκίνες τέτοιες που οδηγούν το ανοσοποιητικό σύστημα σε πλήρη αδράνεια και το καθιστούν τρομερά ευάλωτο. Μετά από αυτό η επίθεση του στρεπτόκοκκου σε διάφορα τμήματα του εγκεφάλου ή του κεντρικού, ακόμη και του περιφερικού νευρικού συστήματος είναι εύκολη και προκαλεί πληθώρα παθογόνων καταστάσεων.