NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΟΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΦΟΒΙΕΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΕΝΑΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ Η ΖΩΝΤΕΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΝ ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΙΚΟ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ.
Άνθρωποι με ειδικές φοβίες αισθάνονται ένα τεράστιο φόβο και πανικό όταν αντιμετωπίζουν ορισμένα αντικείμενα, ζώα ή καταστάσεις. Πολύ τακτικός είναι ο φόβος από ζώα, όπως γάτες, σκύλους, έντομα, φίδια ή ποντίκια.
Δεν είναι όμως λιγότερος και ο φόβος σε ορισμένες ομάδες, στην θέα του αίματος, στα κλειστά δωμάτια, στο ύψος στο αεροπλάνο ή στο αυτοκίνητο ή ακόμη ο φόβος να κολλήσουν κάποια αρρώστια. Αυτού του είδους οι φοβίες κατατάσσονται πλέον σαν παθολογικές φοβίες και χρήζουνε ιατρικής παρακολούθησης και θεραπείας όταν αρχίζουν να «τυραννούν» τον άρρωστο σε παθολογικό σημείο.

ΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΕΚΦΡΑΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΦΟΒΙΑ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΝΟΣΟ.
Οι ασθενείς που παρουσιάζουν ενοχλήσεις κοινωνικής φοβίας ή πάσχουν από κοινωνική φοβία φοβούνται κατά κύριο λόγο το γεγονός ότι μπορούν να βρεθούνε στο επίκεντρο της προσοχής πολλών ανθρώπων.
Δεν θέλουνε με κανέναν τρόπο να προσελκύουν τα βλέμματα ή την προσοχή άλλων είτε όταν μιλούν είτε όταν τρώνε ή κατά κάποιον τρόπο όταν εμφανίζονται στην δημοσιότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να είναι μια εκτεταμένη παρουσία αρκεί και μια απλή εμφάνιση σε μια απλή κοινωνική εκδήλωση προκειμένου να εμφανιστεί κάτι τέτοιο. Οι ασθενείς με την κοινωνική φοβία φοβούνται ότι θα πούνε κάτι γελοίο ή θα κάνουνε κάτι το οποίο θα τους υποτιμήσει και θα τους φέρει σε δύσκολη θέση. Πάσχουνε πολύ τακτικά από χαμηλό αίσθημα αυτοεκτίμησης και κυρίως από έναν πανικό σε ότι αφορά την κριτική άλλων προς το πρόσωπο τους. Ως εκ τούτου τα τυπικά συμπτώματα είναι το κοκκίνισμα του προσώπου η αποφυγή της οπτικής επαφής, ο τρόμος των χεριών, ο ίλιγγος και η τάση εμετού.
Για τον λόγο ότι αυτά τα συμπτώματα μπορούν να γίνουν πολύ πιο έντονα με την πάροδο του χρόνου αν δεν χρησιμοποιηθεί η κατάλληλη αγωγή. Οι ασθενείς που υποφέρουν από κοινωνική φοβία «τραβιούνται» από το περιβάλλον και παραμένουν σε μια ατελείωτη απομόνωση.