NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΎΠΑΡΞΗ ΤΗΣ  «ΤΡOΜΩΔΟΥΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ» ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ Ο ΌΡΟΣ ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ.

Κατά κύριο λόγο, έτσι ερμηνεύονται νοσήματα με τρόμο, ακινησία, βραδυκινησία, μερική δυστονία και διαταραχές από το αυτόνομο κεντρικό σύστημα. Πολύ σωστά, ορισμένοι νευρολόγοι χρησιμοποιούν τον όρο σύνδρομο, διότι, εν κατακλείδι, πρόκειται για συνδρομιακή εμφάνιση μερικών εξωπυραμιδικών διαταραχών. Με το ίδιο μάτι, πρέπει να βλέπουμε την ανάλυση των συμπτωμάτων στις περιπτώσεις του συνδρομιακού πάρκινσον, γιατί πολλές φορές πίσω από αυτό μπορεί να κρύβεται κάτι άλλο και το σύνδρομο πάρκινσον να είναι απλώς επιφαινόμενο. Ακόμα πιο τακτικά φαίνεται στο νεανικό και εφηβικό πάρκινσον.

Η βραδυκινησία μαζί με τη δυσκαμψία και τον τρόμο αποτελούν την τριάδα που κάνει δύσκολη τη ζωή του παρκινσονικού ασθενή. Δύσκολο σε ότι έχει σχέση με το βάδισμα και τις σύνοδες κινήσεις, όπως η αιώρηση των άνω ακρών. Μπορεί όμως να περιοριστεί και σε ομάδες μυών, όπως είναι της μάσησης, της κατάποσης και της φώνησης. Είναι οι περιπτώσεις όπου παρουσιάζεται σαν τη λεγόμενη δυσαρθρία ή δυσφαγία.

ΤΟ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΕΞΩΠΥΡΑΜΙΔΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΔΥΣΚΙΝΗΣΙΑ, ΒΡΑΔΥΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΚΥΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ.
Την έκταση και ένταση των συμπτωμάτων την καθορίζει μια ισορροπία ανάμεσα σε δυο νευροδιαβιβαστές που λέγονται ντοπαμίνη και ακετυλοχολίνη. Ανάλογα το ποια ουσία υπερτερεί σε μια φανταστική ζυγαριά έχουμε και την συμπτωματολογία του πάρκινσον( εδώ υπάρχει πλεόνασμα ακετυλοχολίνης) ή της εμφάνισης ενός άλλου εξωπυραμιδικού συμπτώματος της χωρίας (εδώ υπάρχει πλεόνασμα ντοπαμίνης). Εννοείται πως όπου υπάρχει πλεόνασμα της μιας ουσίας υπάρχει έλλειμμα της άλλης. Η εξήγηση βέβαια είναι απλοϊκή αλλά έχει στόχο να γίνει κατανοητή. Μαθαίνοντας να ξεχωρίζουμε τα συμπτώματα γνωρίζουμε κατ’ επέκταση τη δραστηριότητα ή υπολειτουργία του άλλου νευροδιαβιβαστή.

Η ΔΥΣΚΑΜΨΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΑΝ ΕΝΤΟΝΗ ΣΥΣΠΑΣΗ ΤΩΝ ΚΑΜΠΤΗΡΩΝ ΜΥΩΝ, ΑΥΧΕΝΟΣ, ΚΟΡΜΟΥ ΚΑΙ ΑΚΡΩΝ.
Βέβαια η δυσκαμψία μπορεί να είναι μια απλή ενόχληση, αρχίζει όμως και γίνεται «σύμπτωμα» και λαμβάνεται υπόψη, όταν προκαλεί κάμψη σε όλο το σώμα. Εμφανίζεται σε πολλές νευρολογικές αρρώστιες κατά περιόδους, συνήθως με άλλα συμπτώματα αλλά κατά κύριο λόγο αποτελεί σύμπτωμα, ένα εξωπυραμιδικό σύνδρομο δηλαδή, της εμφάνισης του πάρκινσον. Σε αυτή την περίπτωση έγκαιρα πρέπει να συγκρίνεται με άλλα συμπτώματα και να δίνεται αγωγή. Η δυσκαμψία είναι πολύ ενοχλητική και προάγγελος συμφύσεων και αγκυλώσεων που μπορούν να τυραννούν τον ασθενή για πολύ καιρό. Καλό είναι με την πρώτη εμφάνιση να ρωτάμε το γιατρό.