NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΑΠΟΛΗΞΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΝΕΥΡΟΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΔΙΑΧΥΤΟΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΕ ΣΗΜΕΙΑ ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ.
Με το που θα ερεθιστούν οι ελεύθερες νευρικές απολήξεις μεταδίδουν μέσω των οπισθίων κεράτων του νωτιαίου μυελού το αίσθημα της πίεσης και του πόνου στο ανάλογο κέντρο. Το «κέντρο» αυτό συσπά την εν λόγω περιοχή σε αντανάκλαση του άλγους με αποτέλεσμα να έρχεται ένα ακόμη μεγαλύτερο αίσθημα πίεσης και υπερευαισθησίας από την περιοχή αυτή.
Με αυτόν τον τρόπο προκύπτει π.χ. το αίσθημα διάτασης στομάχου μετά από πολυφαγία.

Πρόκειται για μια «δερμάτινη» ταινία 3-4 εκατοστά στο πίσω μέρος σώματος ακριβώς «απέναντι» από την θέση του ομφαλού στα δερματοτόμια Θ10-Θ11.
Ανατομικά η θέση είναι τόσο καλά προσδιορισμένη ώστε πολύ τακτικά συγχέεται σε νεαρές κοπέλες με οσφυαλγία ή πόνο του νεφρού.
Μόνο μετά από πολύ προσεκτική εξέταση και διαφοροδιαγιγνώσκοντας τις άλλες δύο περιπτώσεις μπορεί ένας έμπειρος γιατρός να τοποθετηθεί με σιγουριά σε ότι αφορά τον πόνο των ωοθηκών.
Ο συγκεκριμένος πόνος προκύπτει λόγω φλεγμονής των ωοθηκών και εξαιτίας της, ερεθισμό των ελεύθερων νευρικών απολήξεων που προκαλούν και προβάλλουνε το αίσθημα του πόνου.

Η περιοχή αυτή είναι 5 δάχτυλα κάτω από τον ομφαλό περιλαμβάνει όλη την πρόσθια περιοχή της κάτω κοιλίας μέχρι την αρχή του ποδός.
Επειδή το κώλον έχει την τάση να παρουσιάζει μεγάλες διατάσεις και ως αποτέλεσμα να πιέζονται οι ελεύθερες νευρικές απολήξεις εύκολα έχουμε την εμφάνιση αυτής της αισθητικής διαταραχής σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις δυσλειτουργιών του. Πρόκειται για ένα πολύ «ευαίσθητο» και εύκολο να εντοπιστεί διαγνωστικό σημείο που ακόμη και από τις περιγραφές του ασθενούς μπορεί να συνεισφέρει στην διάγνωση.

Οι φλεγμονές αυτές του προστάτη δημιουργούν οιδήματα που πιέζουν τα άλλα όργανα της γύρω περιοχής.
Ένα από τα όργανα που πιέζονται είναι και η περιοχή του δέρματος 3 με 4 εκατοστά περίπου πάνω από την βάση των γεννητικών οργάνων που προβάλλει ένα έντονο καυστικό άλγος και ένα αίσθημα πίεσης. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό οφείλεται στο ότι οι υποδοχείς των ελεύθερων νευρικών απολήξεων της περιοχής. Εκεί ερεθίζονται και προβάλλουν το άλγος αυτό με το αίσθημα πίεσης.

Το άλγος αυτό εμφανίζεται σαν ένας οξύς πόνος στο άνω δεξιό ημιθωράκιο και επεκτείνεται στην έσω μασχαλιαία επιφάνεια το δεξιού χεριού.
Ο πόνος αυτός έχει διαλείπουσα μορφή γιατί εξαρτάται από τον όγκο και τον παλμό της ανιούσας αορτής η οποία με την «συμπεριφορά» της πιέζει τις ελεύθερες νευρικές απολήξεις της περιοχής αυτής δημιουργώντας τον έντονο πόνο και το άλγος στο άνω ημιθωράκιο.
Ο πόνος αυτός είναι πολύ χαρακτηριστικός και από τα πρώτα συμπτώματα σε περιπτώσεις βλάβης της αορτής που πρέπει να εκτιμηθεί έγκαιρα για την σωστή θεραπεία.

ΤΟ ΠΑΓΚΡΕΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΠΟΛΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΑΔΕΝΑΣ ΚΑΙ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΠΑΡΑΓΕΙ ΤΗΝ ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ. Οι διαταραχές του παγκρέατος δημιουργούν πολλές φορές φλεγμονές και άτυπα άλγη πολύ δύσκολα να εντοπιστούν από τον κλινικό γιατρό.
Ότι αφορά όμως την «τοπογραφία» της παγκρεατικής δυσλειτουργίας είναι εύκολο να γίνει μια πιστοποίηση της διαταραχής της ξεκινώντας από την υπερευαισθησία που δημιουργείται λόγω τάσεως στην περιοχή του δέρματος αυτής.
Πρόκειται για μια δερματική ζώνη πλάτους 2-3 εκατοστά λίγο πιο πάνω από τον ομφαλό με γυροειδή συμπεριφορά στην αριστερή πλευρά του σώματος.
Η ζώνη αυτή δείχνει μια υπερευαισθησία και είναι ευαίσθητη στην αφή λόγω πίεσης των νευρικών απολήξεων στην περιοχή αυτή.

Σε περιπτώσεις που έχουμε διαταραχή της χοληδόχου κύστης υπάρχει μια διάτασή της στην περιοχή αυτή.
Η διάταση αυτή επηρεάζει τις ελεύθερες νευρικές απολήξεις της περιοχής που αποτελούν τους υποδοχείς για την τάση και το άλγος των νευροτομιών Θ7 έως Θ8.
Αυτό μπορούμε να το φανταστούμε σαν μια λεπτή ζώνη 4 εκατοστά που αρχίζει 4 δάχτυλα πάνω από τον ομφαλό από την δεξιά πλευρά του σώματος.
Οι πόνοι αυτοί είναι χαρακτηριστικοί και αποτελούν το πρώτο σύμπτωμα της διάγνωσης διαταραχών της χοληδόχου κύστης.

Ο λόγος αυτός οφείλεται στο ότι υπάρχει αφθονία ελεύθερων νευρικών απολήξεων στις περιοχές τους.
Δηλαδή η αφθονία αυτή των υποδοχέων της τάσεως και του πόνου δημιουργεί την επώδυνη ευαισθησία της περιοχής που με το παραμικρό εμφανίζεται σαν έντονη ενόχληση.
Με την μορφή της χρόνιας οξείας τενοντοθηλακίτιδας. Αυτό κλινικά μπορεί να εντοπιστεί με τον έλεγχο στην επώδυνη περιοχή όπου διαπιστώνεται το ελλειμματώδες και ευαίσθητο έλυτρο του τένοντα.
Οι τενοντίτιδες σε όλα τα νευρολογικά σύνδρομα είναι σχεδόν παρούσες λόγω των κινητικών διαταραχών που συνοδεύουν τις νευρολογικές αρρώστιες και του μεγάλου βάρους πίεσης που υφίστανται.

Πρόκειται για τα δερμοτομία Θ10 και Θ11 αμέσως κάτω από την περιοχή του ομφαλού τα οποία παρουσιάζουν στην περίπτωση των διαταραχών των οργάνων αυτών μια υπερευαισθησία και ταυτόχρονο άλγος.
Το γεγονός αυτό οφείλεται ότι οι υποκείμενες φλεγμονές πιέζουν στην περιοχή αυτή τις ελευθερίες νευρικές απολήξεις με αποτέλεσμα να δίνουν το έναυσμα για τον πόνο και την υπερευαισθησία.
Έτσι λοιπόν όταν έχουμε ανάλογα παράπονα η λεπτομερής εξέταση στην περιοχή αυτή μπορεί να δώσει την λύση.

ΟΤΑΝ ΥΠΟΦΕΡΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΟΝΑΕΙ. ΑΥΤΟ ΒΕΒΑΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΕΣ.Από νευρολογικής πλευράς αυτός ο πόνος που ουσιαστικά ενδιαφέρει είναι ο συγκεκριμένος που συνοδεύεται από ανάλογες αισθητικές διαταραχές του δέρματος στην περιοχή αυτή.
Συγκεκριμένα μιλάμε για το αν το αριστερό ημιθωράκιο 2 με 3 πόντους πάνω από την αριστερή θηλή του στήθους με μια επέκταση στην μασχαλιαία περιοχή του αριστερού χεριού.
Εάν κανείς εξετάσει την περιοχή αυτή με προσοχή και διαπιστώσει υπερευαισθησία και ένα αίσθημα πίεσης στην περιοχή τότε σίγουρα έχει να κάνει με καρδιακή δυσλειτουργία.
Η καρδιακή αυτή δυσλειτουργία οφείλεται στο ότι ο παλλόμενος όγκος της καρδιάς πιέζει τις ελεύθερες νευρικές απολήξεις της περιοχής με αποτέλεσμα να δημιουργείται η αίσθηση του σπλαγχνικού άλγους.