NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η ΚΑΘΑΥΤΟΥ ΎΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΥ.
Η χοληστερίνη μεταφέρεται στο αίμα με τις λιποπρωτεΐνες, οι οποίες είναι υψηλής (HDL) και χαμηλής (LDL) πυκνότητας.
Η δυσλειτουργία του διδύμου των λιποπρωτεϊνών και συγκεκριμένα η αύξηση της χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών (LDL) είναι αυτή που ανεβάζει το ρίσκο της αρτηριοσκλήρωσης στα τοιχώματα των αγγείων με όλες τις τραγικές συνέπειες.
Αντίθετα, όταν λειτουργούν ομαλά, δηλαδή, όταν η υψηλής πυκνότητας (HDL) μεταβολίζει στο βαθμό που πρέπει την χαμηλή πυκνότητα (LDL), τότε δεν «μαζεύονται» αθηρωματώδεις πλάκες στα αγγεία, που θα αποτελέσουν τόπους φλεγμονής και ως εκ τούτου κινδύνους για περαιτέρω δυσάρεστες καταστάσεις.
Αυτούς τους τόπους φλεγμονής, λόγω χαμηλής συγκέντρωσης LDL, τις φοβούνται πολύ οι νευρολόγοι, διότι είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνες για τα εγκεφαλικά έμφρακτα.

Σε αντίθεση με τις κοινές κεφαλαλγίες στις περιπτώσεις των ημικρανιών υπάρχει ένα μεγαλύτερο νευροανατομικό υπόβαθρο που μπορεί να τις κάνει ιδιαίτερα επικίνδυνες με τελεσίδικα οργανωμένες βλάβες χωρίς δυνατότητες θεραπείας.
Ένα μικρό παράδειγμα είναι οι ημικρανίες με αύρα κληρονομικής αιτιολογίας ιδιαίτερα συχνές στο γυναικείο φύλο που σε μια έξαρση τους είναι δυνατόν να προκαλέσουν απανωτούς αγγειοσπασμούς με ισχαιμικά έμφρακτα και παραλύσεις. Για αυτό τον λόγο η διευκρίνιση μεταξύ ημικρανίας κληρονομικού τύπου και κεφαλαλγίας είναι αναγκαία από πολύ νωρίς.