NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Για να καταλάβουμε τις φοβίες χρειάζεται πρώτιστα να κατανοήσουμε ότι είναι πολύπλοκα καθημερινά φαινόμενα, τα οποία, όμως, έχουν μια συγκεκριμένη οργανική βάση. Δηλαδή, είναι ένα μείγμα από σωματικές (εγκεφαλικές), συναισθηματικές διαταραχές και ταυτόχρονα, πολιτισμικά φαινόμενα. Πολιτισμικά, διότι αυτές οι διαταραχές παράγουν πολιτισμό.
Η σωματική παραγωγική διαδικασία είναι απλή. Μετά την αντίληψη του ερεθίσματος μια περιοχή του εγκεφάλου, η αμυγδαλή, διεγείρεται για την παραγωγή του φόβου. Με διάφορες ουσίες μεταδίδει το ερέθισμα σε άλλες περιοχές του εγκεφάλου και του σώματος και φέρνει μια παράδοξη εγρήγορση.
Σταματάνε λειτουργίες που δεν είναι άμεσες για την επιβίωση, όπως, ύπνος, χώνευση, αίσθημα έρωτα ή αναπαραγωγής και μπαίνουν σε δράση άλλοι μηχανισμοί.
Το αίμα πηγαίνει στους μυς για να δώσει ενέργεια, η αναπνοή αυξάνεται για να μαζέψει το σώμα οξυγόνο, που με την υπερπαλόμενη καρδιά μεταφέρεται σε όλο το σώμα για να δώσει σε κάθε κύτταρο το «καύσιμο» της γλυκόζης.
Αυτή η σταθερή διαδικασία εκφράζεται σε κάθε άτομο διαφορετικά ανάλογα με την πολιτισμική αντίληψη του κινδύνου που έχει. Παράλληλα, τον κίνδυνο και την φοβία του την εκφράζει με τη δική του προσωπικότητα και κουλτούρα.
Όσοι, λοιπόν, φοβισμένοι άνθρωποι με την παραπάνω διαδικασία βρίσκουν βήμα να εκδηλώσουν αυτά τα βιώματά τους στο κοινό αυξάνεται και ο βαθμός της κινδυνολογίας. Η πυραμιδική αύξηση της κινδυνολογίας αυτής στις μέρες μας είναι που αυξάνει τις φοβίες.