NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ, ΜΕ ΈΝΑ ΠΟΣΟΣΤΟ 10% - 12% ΣΤΟΝ ΓΗΡΑΙΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ, ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΕΞΩΠΥΡΑΜΙΔΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΠΟΥ Η ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ.
Η σιγανή και προοδευτικά ελαττωμένη ένταση της ομιλίας είναι από τα πρώτα σημεία του πάρκινσον και χαρακτηριστικά για την διάγνωση του. Στις περιπτώσεις αυτές μιλάμε για μια υποκινητική δυσαρθρία που κάνει την ομιλία μονότονη, αδύναμη και χωρίς μελωδικότητα. Η υποκινητική αυτή δυσαρθρία ,κατά κανόνα, στις κλασσικές περιπτώσεις του πάρκινσον, εμφανίζεται πριν την έναρξη της υπολοίπου συμπτωματολογίας και είναι χαρακτηριστική από τα γνωρίσματά του. Πάρα πολλές φορές ,με την πετυχημένη αντιπαρκινσιονική αγωγή, έρχεται και η βελτίωση της ομιλίας.

Η ΛΙΠΟΣΩΜΙΑΚΗ ΔΟΞΟΡΟΥΒΙΚΙΝΗ ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΌΠΛΟ ΣΤΗ ΦΑΡΕΤΡΑ ΤΗΣ ΟΓΚΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ.
Το ιδιαίτερο είναι ότι περιβάλλεται αυτό το φάρμακο από τα λιποσώματα.
Δηλαδή, κάποιες ουσίες λίπους οι οποίες καθιστούν δυνατή και μεγαλύτερη επαφή της δοξορουβικίνης με τα καρκινικά κύτταρα, προκαλώντας την καταστροφή τους και παράλληλα μειώνουμε στο ελάχιστο τις παρενέργειες που παρατηρούνται σε αυτές τις περιπτώσεις. Σε ασθενείς με νευρολογικά προβλήματα, κυρίως λοιμώδους ετοιμολογίας, που παράλληλα έπασχαν από καρκίνο του μαστού, θορυβήθηκε για αρκετό χρονικό διάστημα η λιποσωμιακή δοξορουβικίνη και στερήθηκαν τα νευρολογικά αποτελέσματα μέσω νευροφυσιολογικών εξετάσεων μετά. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, οι νευροφυσιολογικές εξετάσεις και τα νευρολογικά προβλήματα έδειξαν μια βελτίωση. Μάλλον είναι καιρός να γίνει μια πιο εντατική, πολυκεντρική μελέτη για τα αποτελέσματα της λιποσωμιακής δοξορουβικίνης στο κεντρικό νευρικό σύστημα.