NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ, ΜΕ ΈΝΑ ΠΟΣΟΣΤΟ 10% - 12% ΣΤΟΝ ΓΗΡΑΙΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ, ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΕΞΩΠΥΡΑΜΙΔΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΠΟΥ Η ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ.
Η σιγανή και προοδευτικά ελαττωμένη ένταση της ομιλίας είναι από τα πρώτα σημεία του πάρκινσον και χαρακτηριστικά για την διάγνωση του. Στις περιπτώσεις αυτές μιλάμε για μια υποκινητική δυσαρθρία που κάνει την ομιλία μονότονη, αδύναμη και χωρίς μελωδικότητα. Η υποκινητική αυτή δυσαρθρία ,κατά κανόνα, στις κλασσικές περιπτώσεις του πάρκινσον, εμφανίζεται πριν την έναρξη της υπολοίπου συμπτωματολογίας και είναι χαρακτηριστική από τα γνωρίσματά του. Πάρα πολλές φορές ,με την πετυχημένη αντιπαρκινσιονική αγωγή, έρχεται και η βελτίωση της ομιλίας.

ΌΤΑΝ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΑΤΟΜΙΚΟΥΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥΣ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ, ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΠΟΥ ΕΝΩΝΟΥΝ ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ Ή ΚΥΤΤΑΡΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΝΕΥΡΩΝΙΚΑ ΤΟΞΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΑΓΟΥΝ ΚΑΠΟΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ.
Οι συνδέσεις αυτές των ανατομικών οδών μπορεί να είναι στο ένα ή και στα δύο ημισφαίρια. Πρόκειται δηλαδή για ενδοημισφαιρικές ή διημισφαιρικές συνδέσεις ή συνδυασμό και των δύο.
Αυτό που βλέπουμε γενικά είναι ότι όλη η εγκεφαλική λειτουργία βασίζεται σε ένα βιοηλεκτρικό ερέθισμα που αναπαραγάγετε και κινείται εντός ατελείωτων συνάψεων εν ήδη νευρωνικών τόξων.
Μελετώντας αυτά τα νευρωνικά τόξα και τις πληροφορίες που κατά καιρούς παρέχουν μπορούμε να έχουμε σαφής υποδείξεις για την ποιότητα της λειτουργίας του εγκεφάλου.