NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ο ΧΡΥΣΙΖΩΝ ΣΤΑΦΥΛΟΚΟΚΚΟΣ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΕΝΤΕΡΟΤΟΞΙΝΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ, ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟ ΛΟΓΟ, ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΡΟΦΙΜΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ ΤΟΝ ΕΝΤΕΡΙΚΟ ΣΩΛΗΝΑ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΙΛΙΓΓΟΥΣ, ΔΙΑΡΡΟΙΕΣ Κ.Τ.Λ. .
Πολλές φορές είναι δυνατόν να έχουμε μια «μεταφορά» τους σε κοιλότητες του κρανίου, όπως στην περιοχή του αυτιού (μαστοειδίτις). Όταν συμβαίνει αυτό, υπάρχουν τρεις εκδοχές να προκληθούν επιπλοκές. Η πρώτη είναι μια χρόνια και μέτριας έντασης επιπλοκή, που μπορεί να αργήσει να οδηγηθεί στο γιατρό λόγω ελαφριάς συμπτωματολογίας. Μπορεί όμως να εξελιχθεί σε βαριάς έντασης με νευρολογικά προβλήματα, όπως πονοκέφαλοι, κρίσεις κ.τ.λ. . Όπως και να έχει η εξέλιξη, με ελάχιστη ή μέγιστη συμπτωματολογία, αποτελεί μια ιδιαίτερη κατάσταση που πρέπει να αντιμετωπιστεί, προκειμένου να αποφευχθούν εγκεφαλίτιδες και αποστήματα. Ιδιαίτερα σε νέους ή ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, πολλές φορές, η παγίδα του χρυσίζων σταφυλόκοκκου είναι επικίνδυνη.

ΟΙ ΟΔΟΝΤΙΚΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΥΧΝΕΣ ΣΕ ΈΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΛΟΓΩ ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ  Ή ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΤΩΝ ΟΔΟΝΤΩΝ.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, έχουμε μεγάλο κίνδυνο μιας μηνιγγίτιδας, εγκεφαλίτιδας ή ακόμη και αποστήματος μέσω της γναθικής οδού προς τον  εγκέφαλο, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για χρόνιες  λοιμώξεις, όπως ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος, ο στρεπτόκοκκος ή βακτηριοειδή και άλλα. Αυτό προηγείται μιας μικρής φλεγμονής των οδόντων, η οποία δεν κλείνει και εάν δεν παρατηρηθεί έγκαιρα, τότε υπάρχει άμεσος κίνδυνος με την εκδήλωση της να περιπλέξει πολύ τα πράγματα. Άρα σε χρόνιους ασθενείς, σε χρόνιες οδοντικές φλεγμονές, ακόμα και σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς, πρέπει να υπάρχει ιδιαίτερη φροντίδα, προκειμένου να υπάρχει η κατάλληλη ρύθμιση για το ιατρικό αυτό θέμα.

ΈΧΟΥΝ ΤΑ ΤΥΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΌΛΩΝ ΤΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΥΧΙΑ.
Ο πυρετός, κεφαλαλγίες, εμέτους, διαταραχή του επιπέδου της συνειδήσεως και πολλές φορές παρέσεις και αταξία. Καμιά φορά σε βαριές λοιμώξεις έρχονται και οι επιληπτικές κρίσεις. Οι πηγές μιας τέτοιας λοίμωξης μπορεί να είναι τα δόντια, το αυτί, οι μαστοειδείς κυψέλες, ρινίτιδες και οτιδήποτε άλλο. Αυτό μπορεί να προχωρήσει αργά αργά και στο τέλος μπορεί να κάνει και μια εγκεφαλίτιδα, μηνιγγίτιδα ή ακόμη ένα εγκεφαλικό απόστημα. Επειδή, λοιπόν, η εξέλιξη μπορεί να είναι βραδεία και «ύπουλη», ιδιαίτερα ό,τι αφορά το εγκεφαλικό απόστημα που είναι μια άκρως σοβαρή κατάσταση, θα πρέπει έγκαιρα να γίνει διάγνωση και με ακτινογραφίες, μαγνητικές τομογραφίες και εξετάσεις αίματος. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν καθυστερούμε, γιατί δεν μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε εύκολα, μη γνωρίζοντας ποιο είναι το μικρόβιο και ποια είναι η κατάσταση που τα προκάλεσε και έτσι να έχουμε επιπλοκές.