NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΈΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΘΕΜΑ Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΙΚΩΝ ΣΗΜΑΤΩΝ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΣΕ ΌΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ.

Πριν από αιώνες ήδη, ο Ιταλός Γκόλτζι είχε δώσει τις πρώτες αποδείξεις ότι η χημεία στον οργανισμό γίνεται ηλεκτρισμός και αντίστροφα. Αυτό έχει επιβεβαιωθεί από άπειρες τεχνικές, όπως η φωτογραφία, και από τις τελικές απεικονιστικές μεθόδους που χρησιμοποιούμε τελευταία στην Ιατρική. Είναι γεγονός πως με τις μεθόδους αυτές έχουμε φτάσει σε επίπεδο χωρίς άμεση επαφή να παρατηρούμε και το εσωτερικό του νευρικού κυττάρου και μάλιστα σε σημείο που να ξεχωρίζουμε ποιο κύτταρο κάνει τι και ποιο συναίσθημα γεννά. Έτσι λοιπόν μπορούμε να εντοπίσουμε τις εγκεφαλικές περιοχές τόσο της χαράς όσο και της θλίψης και το κυριότερο να τις επηρεάσουμε.

Βέβαια όλο και τακτικότερα οι σύγχρονες απεικονιστικές μέθοδοι και κυρίως η μαγνητική τομογραφία ποζιτρονίου και πολύ περισσότερο οι νευροφυσιολογικές εξετάσεις όπως το πολύωρο ΗΕΓ κάνουν εμφανές ότι πρόκειται στις περισσότερες περιπτώσεις περί περιορισμένης μικρής ή μεγάλης διαταραχής.
Δηλαδή διαπιστώνουμε ότι έχουμε να κάνουμε περισσότερο με μια μορφή επιληπτικών κρίσεων σε όλες τις βαθμίδες επιληπτικών κρίσεων.
Ίσως μάλιστα χρειάζεται η σύγχρονη νευρολογία σε ότι αφορά το κεφάλαιο των ψυχώσεων μια επανεγγραφή λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα νέα δεδομένα.