NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ένα από τα βασικά όρια και ανακαλύψεις, οι οποίες ακόμα ερευνώνται, της γενετικής είναι το λεγόμενο όριο Hayflick.
Στην προκειμένη περίπτωση η γενετική που μετρά τις δομές και τους πολλαπλασιασμούς των κυττάρων στους διάφορους οργανισμούς κατάφερε να εντοπίσει ένα όριο σύμφωνα με το οποίο πολλαπλασιάζεται κάθε κύτταρο. Δηλαδή πλέον γενετικά μπορεί να προσδιοριστεί πόσες φορές θα αναπαραχθεί ένα κύτταρο και για πόσο χρονικό διάστημα. Αυτό το όριο το ονομάζουμε όριο Hayflick και είναι πάρα πολύ σπουδαίο σε ότι αφορά τις έρευνες και τις διάφορες νευρολογικές ακόμα και ψυχιατρικές καταστάσεις.
Βέβαια το όλο σχήμα είναι λίγο μελλοντικό και περιμένει κανένας ακόμη μεγαλύτερη εξειδίκευση και εμβάθυνση στο θέμα προκειμένου να βγάλει συμπέρασμα που είναι ουσιαστικά τόσο για τη θεραπεία όσο και για τη ζωή. Τελειώνοντας το όριο Hayflick αρχίζει η λεγόμενη απόπτωση των βιολογικών κυττάρων ή μη τελειώνοντας το όριο Hayflick και όντας απεριόριστο μιλάμε για βιολογική ασθένεια.
Έτσι λοιπόν βλέπουμε ότι έχουμε δυο άκρα τα οποία για την ιατρική είναι απεριορίστου ενδιαφέροντος και εξηγούν τη μεγάλη σημασία σε ότι αφορά το όριο Hayflick.

ΤΟ RNA (ΡΙΒΟΝΟΥΚΛΕΟΝΙΚΟ ΟΞΥ) ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΤΑΦΟΡΕΑΣ ΤΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ ΚΟΜΜATI DNA ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΜΕΝΟ DNA (ΔΕΣΟΞΙΡΙΒΟΥΝΟΥΛΕΙΟΚΟ ΟΞΥ). Διαταραχές λοιπόν στην περιοχή αυτή του RNA έχουν σαν αποτέλεσμα μεταβίβαση «λάθος» πληροφοριών τα οποία πηγαίνουν στο νέο αναπαραγόμενο κύτταρο με αποτέλεσμα λόγω αυτού του «λάθους» να δημιουργείται ένα αυτοάνοσο νόσημα. Τις περισσότερες φορές στην έκρηξη των αυτοάνοσων παίζουν μεγάλο ρόλο και κάποιοι ιοί. Οι οποίοι επηρεάζουνε την διαδικασία επιγενετικά. Δηλαδή μετά την δημιουργία κάποιου γονιδίου.