NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ξεκινάει σιγά-σιγά και εξελίσσεται σε θύελλα. Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις «διαφόρων νευραλγίων» οι οποίες αρχίζουν με μικρά τσιμπήματα σαν μια ενόχληση και οδηγούν σε κορύφωση του πόνου με τέτοια έκταση και ένταση που οδηγούν και στην αυτοκτονία του ασθενή.
Σε επώδυνες λοιπόν καταστάσεις δεν αφήνουμε ποτέ περιθώρια εξέλιξης κυρίως με τέτοιο ιστορικό π.χ. νευραλγία τριδύμου, ημικρανίες με αύρα κ.λ.π.
Επεμβαίνουμε αμέσως να καταστείλουμε το πρόβλημα με κάθε δυνατότητα για να αποφύγουμε την εξέλιξή του.
Δεν χάνουμε καιρό με διαγνωστικές χρονοτριβές γιατί όσο προχωράει ο φαύλος κύκλος πόνου και άγχους τόσο γίνεται η κατάσταση πιο περίπλοκη.

Πέρα όμως από την αγχολυτική τους δράση έχουν και μια αντιεπιληπτική, αναλγητική δραστηριότητα.
Ελαττώνουν τον μυϊκό πόνο και έχουν έναν μεσολαβητικό ρόλο όπως υποδοχείς της γλυκίνης.
Οι υψηλές δόσεις έχουν, σε ότι αφορά τον πόνο, μια έντονη κατασταλτική δράση αλλά πάντοτε πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αναπνευστική ανεπάρκεια.
Αλκοόλ, βαρβιτουρικά και άλλα αναλγητικά φάρμακα έχουν μια αθροιστική δόση σε ότι αφορά τις βενζοδιαζεπίνες.
Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζουν στον εγκέφαλο οι υποδοχείς του γ-αμινοβουτυρικού οξέως. Για να το πούμε πιο απλά, τον κυρίαρχο ρόλο τον έχει πάντα ο εγκέφαλος.