NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ,ΚΑΤΑ ΚΑΝΟΝΑ, ΈΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ «ΠΛΥΣΙΜΟ ΑΡΤΗΡΙΩΝ».
Επίσης από εμβολές και έμφρακτα σε διάφορα σημεία του αγγειακού δένδρου του εγκεφάλου. Αμερικάνικες κλινικές έχουν αναπτύξει μια μέθοδο αρκετά αθώα στο να καταπολεμούν αυτά τα εγκεφαλικά στις πρώτες έξι ώρες. Η διαδικασία ξεκινά με έναν καθετήρα στη μοιραία αρτηρία, τον οποίον ο εξεταστής σιγά σιγά σπρώχνει προς τα πάνω μέχρι το ύψος του αυχένα, όπου αρχίζει και η έρευνα των αγγείων. Η έρευνα αρχίζει με ένα μηχάνημα υπερήχων εξωκρανιακού που εντοπίζει το αποφραγμένο αγγείο και περιμένει στη θέση αυτή, μέχρι να φτάσει το άκρο του καθετήρα στο ύψος του εφρακτού ή του εμβόλου. Με αυτόν τον τρόπο έχουμε ένα πλήρη συντονισμό εξωσωματικής διάγνωσης με ενδοαγγειακή επέμβαση. Όταν λοιπόν φτάσει το άκρο του καθετήρα στο κρίσιμο σημείο αγγείου, απελευθερώνει ένα μείγμα αντιπηκτικού, περιτυλιγμένο από φούσκες ενός λιπαντικού . «Η σαπουνάδα» μαζί με το αντιθρομβωτικό καθαρίζουν την περιοχή και την ελευθερώνουν από τις διαδικασίες του εγκεφαλικού. Η μέθοδος έχει μεγάλη επιτυχία και άρχισε να εφαρμόζεται και στην Ευρώπη. Οι Αμερικάνοι την εφαρμόζουν ακόμη και μέσα στο ασθενοφόρο, έτσι ώστε να μη χάνουν χρόνο.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΈΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟ, ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ.
Το σύνδρομο θωρακικής εξόδου προκύπτει από την πίεση των αγγείων μετά την έκφυση τους από την αορτή και την διαδρομή τους κάτω από την κλείδα. Στο σημείο αυτό, μυϊκές μάζες με άλλους ιστούς προκαλούν την πίεση του αγγείου, με αποτέλεσμα να μην αιματώνεται αρκετά η άκρα χείρα και να πονάει και να «χάνεται» ο σφυγμός από τον σύστοιχο καρπό. Η συμπτωματολογία είναι χαρακτηριστική και η διάγνωση γίνεται κατά κύριο λόγο με την αγγειογραφία. Η θεραπεία είναι χειρουργική.

ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΑΝΕΥΡΥΣΜΑΤΑ ΕΝΤΟΠΙΖΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΠΟΥ ΣΤΟ 5% ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ. ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΑΝΟΔΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ.
Το ανεύρυσμα των εγκεφαλικών αγγείων προκύπτει από μία αποδυνάμωση των τοιχωμάτων των αγγείων. Στα αδύναμα αυτά σημεία η πίεση του αίματος δημιουργεί «σάκους», που κρέμονται έξω από το αγγείο και γεμίζουν με αίμα.
Πέντε με έξι ανευρύσματα ανά εκατό χιλιάδες ανθρώπους σπάζουν και δημιουργούν εγκεφαλικές αιμορραγίες. Από αυτά τα περιστατικά αιμορραγιών επιζεί περίπου το 50%.
Υπάρχουν και κληρονομικές περιπτώσεις: υψηλή πίεση, κάπνισμα, παχυσαρκία, αλκοόλ είναι ουσιώδεις κίνδυνοι για τη ρήξη του ανευρύσματος την πρώτη και τη δεύτερη φορά τα συμπτώματα που προηγούνται του ανευρύσματος είναι έντονο στρες, ζαλάδες, πόνοι στον αυχένα, τάση εμετού, επιληπτικές κρίσεις, πονοκέφαλοι.
Η διάγνωση πρέπει να γίνεται γρήγορα και κυρίως απεικονιστικά με την αξονική και μαγνητική αγγειογραφία. Η χειρουργική θεραπεία είναι μονόδρομος.