NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΝΟΣΟ ΠΟΥ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ.
Πάρα πολλές φορές, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, με τις σύγχρονες θεραπείες υπάρχουν και περιπτώσεις που μπορεί να αποφευχθεί η θανατηφόρος εξέλιξη και να έχουμε μια καλή πορεία. Το χαρακτηριστικό είναι ότι οι πορφυρίνες της αίμης στο αίμα γίνονται τοξικές και συγκεντρώνονται σε δόντια, κόκκαλα, δέρμα όπου με το φως  του ηλίου μεταβάλλονται σε τοξικές τοξίνες, διαταράσσοντας το κεντρικό νευρικό σύστημα και κατατρώγοντας τη μύτη, τα αυτιά και τα δόντια, έτσι που να διαβρώνονται χείλη και ούλα του ασθενή, ώστε να γίνονται κατακόκκινα και τα δόντια σαν κυνόδοντες, το δέρμα να αποκτάει ζάρες και ουλές, σκουρόχρωμες, λόγω της αναιμίας.

Η ΑΙΜΗ ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΦΤΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΆΛΛΑ ΣΤΑΔΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ.
Η διαταραχή της αίμης στα στάδια παραγωγής προκαλεί την πορφυρία. Γενικά, ο οργανισμός παράγει την αίμη και άλλες πορφυρίνες του αίματος σε μια ακολουθία οχτώ εξαρτημένων σταδίων. Για να μπορέσουμε να πάμε από το ένα στάδιο στο άλλο, χρειαζόμαστε και ένα διαφορετικό ένζυμο. Στο δε τελικό στάδιο, προστίθεται πλέον και ένα μόριο σιδήρου. Με την προσθήκη του σιδήρου, έχουμε και την τελική παραγωγή της αίμης. Αν σε ένα από όλα αυτά τα στάδια, λόγω μιας ενζυματικής διαταραχής, υπάρχει πρόβλημα, τότε παρατηρείται μια συσσώρευση των προϊόντων που παράχθηκαν μέχρι εκείνη τη στιγμή και αυτό δημιουργεί την πορφυρία. Η πορφυρία δημιουργείται γιατί ο οργανισμός δεν μπορεί να αποβάλλει αυτά τα υποπροϊόντα και τα συγκεντρώνει στο δέρμα και σε άλλα όργανα.

ΠΟΡΦΥΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΆΣΧΗΜΗ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΛΟΓΩ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ.
Η ρίζα των προβλημάτων βρίσκεται σε χημικές αλλοιώσεις, κυρίως του μορίου της πορφυρίνης που υπάρχει στο αίμα. Συνήθως ,στο κέντρο αυτού του μορίου, «επικάθεται» ένα κομμάτι μετάλλου π.χ. σίδηρος ή φώσφορος, ο οποίος ενεργοποιεί δραστικά όλη τη νέα σύνθεση στην παραγωγή ηλεκτρονίων. Το «μόρφωμα» αυτό είναι και ο καταλύτης της εμφάνισης της νόσου της πορφυρίας, λόγω του ότι ο, έντονα, οξειδωτικός του χαρακτήρας, μέσω των νέων ηλεκτρονίων που έχει, προσβάλλει τα διάφορα στάδια παραγωγής της αίμης και παραμορφώνει τα κύτταρα του αίματος.