NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΜΕ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΩΑΡΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ.
Στο πανεπιστήμιο του Newcastle της Αγγλίας επετεύχθει κάτι που πραγματικά είναι, αν αναλογιστεί κανείς  την έκταση του προβλήματος που αντιμετωπίζει, γιγαντιαίο. Με μια νέα μέθοδο είναι δυνατή η αντικατάσταση τμημάτων ωαρίων και συγκεκριμένα μιτοχονδριακών τμημάτων του DNA της περιοχής αυτής, τα οποία είναι υπεύθυνα για τη μετέπειτα εξέλιξη κληρονομικών ασθενειών. Το βήμα είναι τεχνολογικά πάρα πολύ μεγάλο, διότι αν η μέθοδος αυτή εξασφαλίσει τα εχέγγυα της κανονικής εφαρμογής της, χωρίς ιδιαίτερα επικίνδυνα αποτελέσματα, τότε έχει λυθεί ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα της ιατρικής που είναι οι κληρονομικές αρρώστιες πολύ πριν από τη γέννηση του εμβρύου. Αξίζει  μεγάλης προσοχής και παρακολούθησης, προκειμένου να τηρηθεί και ο ηθικός κώδικας, σε ότι αφορά αυτά τα νοσήματα και κυρίως εκείνο που απόλυτα χρειάζεται είναι ο εκτεταμένος έλεγχος, προκειμένου να μην υπάρχουν μαθητευόμενοι μάγοι στον τομέα αυτόν.

Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα επιτεύχθηκε ένα τεράστιο άλμα της λεγόμενης κλασικής γενετικής. Με τη βοήθεια της μοριακής βιολογίας, των τεχνικών της γενετικής μηχανής και την υποστήριξη της ψηφιακής τεχνολογίας, η κλασική γενετική εκτοξεύθηκε στα παραγωγικά ύψη, φεύγοντας τελείως από τα γραφειοκρατικά διδακτικά σχήματα των πανεπιστημίων.
Το 2008 είναι άκρως σημαντικό για τη γενετική επιστήμη και βιομηχανία, διότι μια πρωτοπόρος στον χώρο αυτό χώρα έδωσε το πράσινο φως για επαναστατικές τομές στον τομέα αυτό. Συγκεκριμένα, η Αγγλία με νόμο, που ψηφίσθηκε στη Βουλή της τις αρχές του χρόνου, ανοίγει την πόρτα για την έρευνα τελείως στη γενετική.
Ουσιαστικά, ο καθένας μπορεί σε οποιοδήποτε εργαστήριο να κάνει κάθε είδους παρέμβαση σε κάθε είδους γενετικό υλικό και να πειραματίζεται με τις εξελίξεις. Άνοιξε, δηλαδή, η δυνατότητα της γενετικής του «super market».
Ο καθένας μπορεί να παραγγείλει και να πάρει ό,τι φαντάζεται πως μπορεί να του προσφέρει η γενετική μηχανή.
Οι βιοτεχνολογίες που αναπτύσσονται μας δίνουν πλέον τη δυνατότητα να παράγουμε τρόφιμα και παιδιά του εργαστηρίου, φθάνει να το επιθυμούμε και να δεχόμαστε την επάρκεια των «γενετιστών – δημιουργών».
Αυτό είναι απαραίτητο γιατί το κοινοβούλιο ππροσωρινά πιθανόν δεν ψήφισε και πρωτόκολλο ελέγχου των γενετικών πειραμάτων και εφαρμογών.

Στην Αγγλία υπάρχει μια οργάνωση, η Human Fertility and Embryology Authority (HFEA), από το 1991. Τη λειτουργία αυτής της επιτροπής που έχει την απόλυτη κυριαρχία σε ότι αφορά εξέλιξη και επιστημονική έρευνα για την τεχνητή γονιμοποίηση, δεν έχουν ούτε γιατροί, ούτε βιολόγοι.
Η διοίκηση αποτελείται από μάνατζερ, δημοσιογράφους, εκκλησιαστικούς παράγοντες και άλλους πολίτες. Προΐσταται της επιτροπής η Λίζα Ζαρντίν, μια ιστορικός, η οποία και δίνει την κατεύθυνση.
Οι Εγγλέζοι παραδοσιακά πιστεύουν ότι ο ισχυρότερος νόμος είναι αυτός του μέσου πολίτη και της κοινής γνώμης. Τα δε άτομα που απαρτίζουν την επιτροπή αυτή εκπροσωπούν και τα δύο. Μάλιστα, σε ένα άτυπο δημοσίευμα που έγινε σχετικά με αυτή την ερώτηση, το 60% των ερωτηθέντων δέχθηκε αυτή τη γνώμη.
Από το 1991, λοιπόν, η επιτροπή αυτή απέκτησε τεράστια δύναμη. Ένα δεύτερο ουσιαστικό γεγονός για τη λειτουργία της επιτροπής είναι ότι το έμβρυο υφίσταται σαν οντότητα, πάντα κατά τον παραδοσιακό αγγλικό νόμο, μετά τη 14η μέρα κύησης. Πριν θεωρείται σαν ένα αδιαφοροποίητο στοιχείο και μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο οποιασδήποτε έρευνας, ίσως και εμπορευματοποίησης.
Για το πώς γίνεται αυτό αποφασίζει η HFEA, η οποία έχει πλέον τεράστια δύναμη. Ορίζει νόμους για την αποθήκευση εμβρύων, σπέρματος, βλαστοκυττάρων και τη χρησιμοποίησή τους. Δίνει πιστοποιητικά καταλληλότητας, καθώς επίσης και πτυχία επαγγελματικής δραστηριότητας και επάρκειας.
Κοντολογίς, αυτή η ομάδα μη ειδικών είναι που αποφασίζει για τους ειδικούς και επειδή οι νόμοι της αναπαραγωγής και της τεχνητής γονιμοποίησης στην Αγγλία είναι ελαστικοί, αυτή η επιτροπή δημιουργεί καθεστώς που πηγαίνει και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.
Στην ουσία, η νομική λειτουργία της επιτροπής είναι αυτή που ορίζει ποιοι μπορούν να κάνουν έλεγχο και κριτική πάνω της, διότι όποιος δεν πιστοποιείται από την ίδια την επιτροπή, θεωρείται αναρμόδιος και να την κρίνει.