Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χαρτογράφηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χαρτογράφηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΩΤΟΠΑΘΕΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΎΠΝΟΥ ΠΟΥ ΕΚΔΗΛΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΑ Ή ΨΥΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΔΕ ΤΑΚΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΕΠΙΛΕΠΤΟΜΟΡΦΙΚΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι κλασσικοί ψυχίατροι νευρολόγοι που έχουν αντιμετωπίσει τέτοιου είδους περιστατικά, με βάση μόνο την κλινική εμπειρία, έχουν μια ιδιαίτερη δυσκολία τόσο στην κατανόηση της γένεσης των συμπτωμάτων αυτών, όσο και στην αρχειοθέτηση τους και τη διαφοροδιάγνωση τους. Με τον εικοστό πρώτο αιώνα που ξεκίνησε η πολύωρη ηλεκτροεγκεφαλογραφική καταγραφή και η ανάλογη χαρτογράφηση του εγκεφάλου, έγινε κατανοητό πως στις περιπτώσεις αυτές έχουμε επιμέρους εμφανιζόμενα επιλεπτογενή ή εξωπυραμιδικής μορφής συμπτώματα, αλλά στην ουσία το γενεσιουργό αίτιο βρίσκεται σε διαταραχές νευρωνικών τόξων που τις καταδεικνύει με σαφήνεια το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα.

ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΝΗΝΤΑ ΜΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΠΟ, ΣΕ ΌΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΥΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ.
Βέβαια, τα ηλεκτροεγκεφαλογραφικά ευρήματα από την αρχή ήταν άκρως χρήσιμα και απόλυτα αξιόλογα για τις κλινικές εκτιμήσεις. Παρόλα αυτά, το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, λόγω αυτών των πρωτογενών προβλημάτων, δεν πήρε την έκταση που έπρεπε, μέχρι που ήρθαν στην επιφάνεια οι ψηφιακές καταγραφές και blue tooth. Αυτό έφερε τη δυνατότητα της πολύωρης ηλεκτροεγκεφαλογραφικής καταγραφής και την πλήρη παρατήρηση της χαρτογράφησης του εγκεφάλου. Άνοιξε για τη νευρολογία μια νέα εποχή για τη διάγνωση πολλών παθήσεων.

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ, ΟΙ ΑΠΛΕΣ ΕΣΤΙΑΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΙΟ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΌΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΑΡΑΞΕΝΟ, ΔΥΣΚΟΛΑ ΝΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΟΥΝ ΈΓΚΑΙΡΑ.
Η γένεση των κρίσεων αυτών ξεκινάει από τον μετωπιαίο φλοιό, εκεί, δηλαδή, όπου υπάρχει η «χαρτογράφηση» για το κινητικό κέντρο κάθε μυϊκής ομάδας στον οργανισμό. Οι διαταραχές που προκύπτουν στην περιοχή αυτή του φλοιού και πετυχαίνουν την αντιπροσώπευση κάποιου μέλους π.χ. του δεξιού χεριού, δημιουργούν μια επιληπτική αναταραχή.
Αυτή η κινητική αναταραχή εμφανίζεται από την αντίθετη πλευρά του σώματος σαν μια τρομώδης κατάσταση που μπορεί να δημιουργήσει έντονες ανησυχίες ή ακόμα και να περάσει απαρατήρητη.
Αυτός είναι και ο λόγος της δύσκολης διάγνωσης, γιατί τις περισσότερες φορές οι ασθενείς θεωρούν ότι πρόκειται για ένα απλό μυρμήγκιασμα του χεριού ή του ποδιού.
Η παρουσία της κρίσης πιστοποιείται με το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και η καταγραφή του οποίου πρέπει να είναι τουλάχιστον εικοσιτετράωρη, για να έχει τη χρονική ικανότητα της σύλληψης και καταγραφής της κρίσης.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΙΠΟΥ 22 ΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΠΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ.
Οι έρευνες που γινόταν για να πιστοποιήσουν την θέση των κέντρων προερχόταν από νευροχειρουργικές ή τραυματικές καταγραφές.
Ένας νέος τρόπος ολοκληρωμένης αναίμακτης και ανώδυνης έρευνας είναι η εξατομικευμένη εξέταση με το διακρανιακό μαγνητικό ερεθισμό.
Σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει δυνατότητα μέσω του ερεθισμού ενός τέτοιου κέντρου η αναστολή της λειτουργίας του για ένα διάστημα και η επαναλειτουργία του μετά το πέρας κάποιου ορίου επαναλαμβανόμενο αυτό μας δίνει την δυνατότητας μιας χαρτογράφησης των περιοχών αυτών και των δυνατοτήτων του έτσι ώστε να γίνεται κατανοητός ο τόπος λειτουργίας τους.
Γνωρίζοντας λοιπόν αυτά ξέρουμε πια πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις παθολογικές αποκλίσεις που εμφανίζονται σε διαταραχές του λόγου και ομιλίας.

Η ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΔΥΟ ΑΙΩΝΕΣ ΠΕΡΙΠΟΥ Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΚΟΡΜΠΙΝΙΑΝ ΜΠΡΟΝΤΜΑΝ ΧΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΣΕ 52 ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΘΕ ΚΕΝΤΡΟ.

Οι περιοχές 44 και 45 θεωρήθηκαν ότι είναι αυτές που συνοδεύονται με την ομιλία και τον λόγο τόσο με την κινητική του εκφορά όσο και με την ποιοτική του σύνθεση. Από τότε βέβαια έχει περάσει πολύς καιρός και όλο καινούριες εξελίξεις και ανακαλύψεις έρχονται στον τομέα αυτό για να ευρύνουν τις γνώσεις μας και να δώσουν νέα ώθηση σε θεραπευτικά σχήματα σχετικά με τις διαταραχές του λόγου.
Οι νέες τεχνικές που υπάρχουνε όπως η υπολογιστική MRI και οι νευροφυσιολογικές εξετάσεις και οι «επεμβάσεις ανοιχτού εγκεφάλου» βοηθούν τα μέγιστα στην κατάσταση αυτή.

Ο ΔΙΑΚΡΑΝΙΚΟΣ ΜΑΓΝΗΤΙΚΟΣ ΕΡΕΘΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΩΔΥΝΗ ΚΑΙ ΑΝΑΙΜΑΚΤΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΡΕΘΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΑΠΟ ΑΠΟΣΤΑΣΗ Η ΟΠΟΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΕΓΕΙΡΕΙ ΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΠΡΟΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ.

Στην περίπτωση της μνήμης όπου διαταραχές νευροδιαβιβαστή ή καταστροφές κυττάρων προκαλούν απώλειες τους, είναι δυνατόν χρησιμοποιώντας τον διακρανικό μαγνητικό ερεθισμό να επαναθέσουμε σε λειτουργία τόσο δυσλειτουργικά κύτταρα όσο και να δημιουργήσουμε «καινούρια» φορτισμένα με πληροφορίες άμεσα και έμμεσα. Βέβαια η όλη διαδικασία είναι επίπονη γιατί τα μηχανήματα του διακρανικού μαγνητικού ερεθισμού είναι στα αρχικά στάδια και είναι δύσκολο να γίνουν οι ανάλογες χαρτογραφήσεις και επεμβάσεις όσον αφορά την μνήμη.

ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ Η ΠΟΛΥΩΡΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΩΝ ΡΥΘΜΩΝ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ.
Αυτή η χαρτογράφηση έδωσε την ευκαιρία στην επιστημονική κοινότητα τα τελευταία χρόνια να βρει λύσεις σε ότι αφορά την εξήγηση και κυρίως στον τομέα της επιληψίας. Στην βάση αναπτύχθηκε και ένας κλάδος η νευροφυσιολογία.
Ακολουθώντας το παράδειγμα των επιστημόνων η IBM προχώρησε στην χαρτογράφηση εγκεφαλικών συνάψεων πιθήκου φτάνοντας σε ένα εκπληκτικό μοντέλο. Μπόρεσε δηλαδή σε μια χαρτογράφηση να αποτυπώσει πλήρως 6.600 συνάψεις από 300 διαφορετικά περίπου εγκεφαλικά κύτταρα.
Σπουδάζοντας αυτόν τον χάρτη έχει κανείς την ευκαιρία να καταλάβει όλη την εγκεφαλική λειτουργία του πιθήκου με μια ματιά.


Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ΜΕΣΩ ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΥΣΚΕΥΩΝ (ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ) ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΩΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥΣ.
Τα νευρικά κύτταρα, ως γνωστόν, επικοινωνούν το ένα με το άλλο με βιοχημικές αντιδράσεις, που παράγουν ηλεκτρισμό. Ο εγκέφαλος διαθέτει ένα σύστημα ελέγχου (αυτοελέγχου) αυτών των ηλεκτρικών μεταβολών μεταξύ των κυττάρων. Ελάχιστες διαταραχές του δυναμικού του ηλεκτρισμού αυτού μεταξύ των κυττάρων προκαλούν επιληπτικές κρίσεις.
Οι κρίσεις αυτές άλλες φορές φαίνονται, και άλλες όχι.
Τελευταία, με ειδικά νευροφυσιολογικά μηχανήματα, όπως είναι οι ηλεκτροεγκεφαλογράφοι με ειδικές κάσκες ή οι μαγνητοεγκεφαλογράφοι, είναι δυνατόν να μετρηθούν αυτές οι ηλεκτρικές αποκλίσεις επακριβώς. Με αυτά τα μηχανήματα, επίσης, έγινε δυνατή και η πιστοποίηση του γεγονότος ότι τα ρεύματα αυτά, που παράγονται μεταξύ των κυττάρων, διαχέονται σε όλο το κρανίο, δημιουργώντας μαγνητικά πεδία.
Έτσι, λοιπόν, με τις συσκευές αυτές, πέραν της δυνατότητας της επακριβούς μέτρησης της αλλαγής των δυναμικών από την επιφάνεια του κρανίου, έχουμε και τη δυνατότητα της μέτρησης των μαγνητικών πεδίων, που προκαλούν αυτά τα ηλεκτρικά ρεύματα.
Ο συνδυασμός αυτών των εξετάσεων δίνει την δυνατότητα της «χαρτογράφησης» του εγκεφάλου μέχρι σημείου χιλιοστού, όσο δηλαδή αντιπροσωπεύουν κάποιες μικρές ομάδες εγκεφαλικών κυττάρων.
Η γνώση αυτή παρέχει την δυνατότητα στην μοντέρνα θεραπεία και της χειρουργικής διορθωτικής των επιληπτικών κρίσεων.
Ο συνδυασμός των εξετάσεων μαζί με την ανάπτυξη της στερεοτακτικής νευροχειρουργικής τα τελευταία χρόνια έχει βοηθήσει πάρα πολλούς επιληπτικούς ασθενείς στο να μπορούν να κάνουν μια φυσιολογική ζωή.
Βέβαια, η χειρουργική της επιληψίας δεν είναι πανάκεια, προϋποθέτει την επακριβή εκτέλεση και συγκέντρωση πληροφοριών μέσω των δύο μεθόδων, που αναφέραμε πιο πάνω.

Η ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ

Για τον πανικό δε χρειάζεται σήμερα να εξηγήσει κανείς πολλά. Πρόκειται για τη δυσάρεστη πραγματικότητα που συνοδεύει πλέον τον κάθε τρίτο έλληνα πολίτη. Με ή χωρίς συνειδητή αιτιολογία μεταβάλλει τους ανθρώπους σε κυνηγημένα ποντίκια που αναζητούν μια ασφαλή φωλιά, κατά κανόνα τα διάφορα εφημερεύοντα νοσοκομεία για πρώτη βοήθεια. Εκεί κατά κανόνα δίνεται ένα ηρεμιστικό (βενζοδιαζεπίνες) σε ενέσιμη μορφή που αναστέλλει το στρες του πανικού για κάποιες ώρες μαζί με την υπόδειξη να επισκεφθεί κάποιος ένα ψυχίατρο για την περαιτέρω θεραπεία. Η τακτική ανακύκλωση της όλης ιστορίας φέρνει έναν εθισμό πρώτα του ίδιου του ασθενή στις βενζοδιαζεπίνες και δεύτερο του ίδιου του προσωπικού του νοσοκομείου στους φοβισμένους επισκέπτες του.
Κι όμως ο πανικός είναι μια πολύ «αυστηρή» ασθένεια που ανταποκρίνεται σε μια εγκεφαλική δυσλειτουργία παρόμοια με αυτή της επιληψίας. Πολλοί μάλιστα τη θεωρούν μορφή της επιληψίας. Τέλος πάντων, το πιο δίκαιο είναι να θεωρήσουμε ότι είναι μια υπο-ομάδα εγκεφαλικών κρίσεων σε ιδιαίτερα ευαίσθητα άτομα σε συγκεκριμένες εγκεφαλικές περιοχές πρόκειται για την αμυγδαλή, τον ιππόκαμπο, και τον κροταφικό λοβό. Είναι δηλαδή οι περιοχές όπου εστιάζονται τα νευρωτονικά τόξα της μνήμης του θυμού και του πανικού.
Με τη βοήθεια της σύγχρονης ψηφιακής τεχνολογίας και τα υπερευαίσθητα ηλεκτρόδια καταγραφής που υπάρχουν μπορούμε με το εγκεφαλογράφημα να μετρήσουμε και να απεικονίσουμε τον πανικό (όπου κόκκινο πανικός).

Η απεικόνιση αυτή σε στυλ χαρτογράφησης βοηθά στην αναγνώριση μέτρηση και ένταση του πανικού. Δημιουργεί νέες θεραπευτικέ προϋποθέσεις και μια καλύτερη γενικά προσέγγιση του θέματος του πανικού. Επειδή αυτή η τεχνολογία είναι αναίμακτη ανώδυνη και σχετικά ανέξοδη ενδείκνυται η χαρτογράφηση του πανικού σε όλα εκείνα τα άτομα που έστω και για μι φορά έχουν αυτή τη δυσάρεστη ενόχληση. Βοηθά τα μέγιστα στη μελλοντική αντιμετώπισή της.


Πριν από έξι χρόνια με μια ομάδα ψυχολόγων και νοσοκόμων εξετάσαμε περίπου 3.000 άτομα στα νησιά του Αιγαίου.

Το αξιοσημείωτο για την έρευνα αυτή ήταν ότι ένας πλήρης νευροφυσιολογικός έλεγχος για πρώτη φορά λάμβανε χώρα σε τέτοια έκταση με τέτοιο εύρος ατόμων σε τόσο απομακρυσμένη περιοχή. Τα δεδομένα αυτά και το μεγάλο δείγμα των εξετασθέντων καθιστούσαν τα αποτελέσματα της ερεύνης ιδιαίτερα αξιόπιστα. Με το δεδομένο ότι προηγούνταν μια κλινική εξέταση υπήρχε και η δυνατότητα να χωριστούν οι εξετασθέντες σε δύο μεγάλες ομάδες, σε αυτούς που θεωρούνταν απόλυτα φυσιολογικοί και στους υπολοίπους που παρουσίαζαν κάποιο πρόβλημα. Με την μέθοδο της εγκεφαλογραφίας σε "στερεοτακτική" καταγραφή ερευνήσαμε 720 "υγιή" άτομα και "χωρίσαμε" τον εγκέφαλο σε 42 διαφορετικά τμήματα.
Κάθε τμήμα αντιπροσώπευε μια συγκεκριμένη εγκεφαλική λειτουργία. Με αυτόν τον τρόπο είχαμε αυτό που στην ιατρική ονομάζουμε τιμές αναφοράς. Δηλαδή, ό,τι απέκλειε από αυτές τις τιμές, εθεωρείτο παθολογικό. Ένα κατάλληλο σύστημα κομπιούτερ κατέγραφε αμέσως αυτή την παθολογική δραστηριότητα, την χρωμάτιζε και την παρουσίαζε σαν μια χαρτογράφηση του εγκεφάλου. Με αυτόν τον τρόπο μπορούσαμε ψηφιακά και απόλυτα ταυτοποιημένα να προσδιορίσουμε οποιαδήποτε βλάβη παρουσιαζόταν στις ήδη 42 προκαθορισμένες περιοχές. Πιο απλά, με το που εξετάζαμε έναν ασθενή περνούσαν τα ηλεκτροεγκεφαλογραφικά δυναμικά απευθείας σε επεξεργασία: από ποιο μέρος του εγκεφάλου προέρχονται και ταυτόχρονα μας έδειχνε ο υπολογιστής εάν πρόκειται για ένα φυσιολογικό σήμα ή για μια παθολογική δραστηριότητα. Και τα δύο αυτά τεκμήρια είχανε ποσοτική (σε αριθμό) και ποιοτική (χρώμα) ανάλυση.
Με αυτόν τον τρόπο δόθηκε άμεσα μια εξήγηση της προέλευσης πολλών ψυχονευρολογικών νοσημάτων. Επιληψίες, πάρκινσον, κινητικές διαταραχές, σχιζοφρένεια, πανικός, εκφυλιστικά νοσήματα κ.τ.λ. μας έδειχναν αμέσως από ποια πλευρά του εγκεφάλου προέρχονται και πια έκταση νευρολογικών κυττάρων έχει προσβληθεί. Επεξεργαζόμενοι τα δεδομένα αυτά σε σύγκριση με τα αποτελέσματα ψυχομετρικών εξετάσεων και κλινικών ιστορικών δεδομένων αποκτούσαμε μια δυνατότητα λήψης πιο εξειδικευμένων αντιδράσεων και απαντήσεων δηλαδή, μπορούσαμε να εξάγουμε συμπεράσματα για τον πόσο καιρό υφίστανται αυτές οι παθολογικές καταστάσεις, αν έχουνε επηρεάσει άλλα όργανα του σώματος όπως στομάχι, καρδιά, συκώτι, νεφρά κ.τ.λ. και σε ορισμένα σημεία να κάνουμε και προβλέψεις, π.χ για ένα αλκοολικό τοξικομανή ή ηπατοπαθή μπορούσαμε να βγάλουμε κατά μεγάλη προσέγγιση προγνωστικά αποτελέσματα για την διάρκεια, τρόπο θεραπείας και προφύλαξής του.
Ακόμη περισσότερο προσθέτοντας ειδικές αναλύσεις ύπνου, κάνοντας παρόμοιες συγκρίσεις με τα ηλεκτροεγκεφαλογραφικά δεδομένα μπορούσαμε να βγάλουμε συμπεράσματα και για τις γνωστικές λειτουργίες του εγκεφάλου. Πέραν δηλαδή από την αξιολόγηση της μνήμης, αντίληψης, εγρήγορσης και άλλης διανοητικής κατάστασης μπορούσαμε να προβλέψουμε με αρκετά μεγάλη προσέγγιση την εμφάνιση αμνησίας, άνοιας, οπτικής διαταραχής κ.τ.λ. Το τελικό αποτέλεσμα κατέδειξε πως η καταγραφή των στοιχείων της εγκεφαλικής δραστηριότητας είναι εξαιρετικά κοπιαστική αλλά ανοίγει νέους ορίζοντες για να αποκωδικοποιήσουμε τα μυστικά του ή για να προλάβουμε η να θεραπεύσουμε καταστάσεις. Με τροποποιημένα λογισμικά προγράμματα η δική μας ομάδα θα είναι σε θέση να έχει αυτή την δραστηριότητα σε λίγο σε on line διαδικασία στον υπολογιστή.
Τουλάχιστον για τον ύπνο και τις γνωστικές λειτουργίες το τροποποιημένο πρόγραμμα θα είναι σε θέση να δίνει άμεσες διαγνώσεις και να δίνει θεραπείες.

Η παχυσαρκία είναι μια μορφή επιληψίας. Καινούριες έρευνες που ξεκίνησαν το 1989 στις ΗΠΑ στο Πανεπιστήμιο του Ντάραμ στη Νότια Καρολίνα, ολοκληρώθηκαν πρόσφατα μαζί με άλλες ευρωπαϊκές για να πιστοποιήσει μια παλιά υπόνοια. Συγκεκριμένα, ότι το αίσθημα της μεγάλης πείνας και κατά συνέπεια, του υπερσιτισμού και της παχυσαρκίας που προκαλείται από την υπερδιέγερση των νευρώνων του προμετωπιαίου λοβού. Πιο απλά, είναι κάποια μορφή επιληπτικής κρίσης. Παλιές έρευνες που έγιναν με τη μέθοδο της Ηλεκτροεγκεφαλογραφικής χαρτογράφησης σε πολυήμερες καταγραφές είχαν πιστοποιήσει αυτή την υπόνοια. Το ίδιο πράγμα επιβεβαιώθηκε και με την ανίχνευση της λεπτίνης.
Η λεπτίνη είναι μια συγκεκριμένη ορμόνη που ρυθμίζει το αίσθημα της πείνας και κατευθύνεται από το ίδιο μέρος του εγκεφάλου. Μετά από αυτές τις διαπιστώσεις ήρθε και η κλινική παρατήρηση όπου παχύσαρκοι επιληπτικοί ασθενείς λαμβάνοντας αντιεπιληπτική αγωγή έχαναν βάρος. Ύστερα από αυτό, η ομάδα των νευροεπιστημόνων του Ντάραμ παίρνοντας τις σχετικές άδειες, δοκίμασε ένα αντιεπιλητπικό φάρμακο, τη τισονισαμίδη, πλέον για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Οι έρευνες στους παχύσαρκους (δείκτης μάζας σώματος πάνω από 36) έδειξαν θεαματικά αποτελέσματα. Έως και επαναφορά στο φυσιολογικό βάρος πιστοποιήθηκε σε χρόνια παχύσαρκους ασθενείς, χωρίς ουσιαστικές παρενέργειες.
Τα αποτελέσματα είχαν μια σίγουρη πιστοποίηση γιατί η διαφορά με τους ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο, ήταν στατιστικώς σημαντική, διαφημίζοντας διεθνώς ότι η παχυσαρκία είναι μια από τις πιο διαδεδομένες αρρώστιες που συναντάται ιδιαίτερα συχνά, έτσι ώστε να χρήζει μιας ουσιαστικής αντιμετώπισης.


Στις σύγχρονες ανάγκες το ιατρικό check-up έχει γίνει καθεστώς. Τουλάχιστον μια φορά το χρόνο ο κάθε μοντέρνος άνθρωπος υποβάλλει τον εαυτό του σε αυτή την διαδικασία. Το κέρδος του είναι ότι έγκαιρα μπορεί να αποφύγει δυσάρεστεςσυνέπειες για την υγεία του. Αρκετές φορές η διαδικασία του check-up είναι και σωτήρια για μορφές καρκίνου που μπορούν έγκαιρα να αντιμετωπιστούν. Π.χ. οι καρκίνοι μήτρας για τις γυναίκες ή του προστάτη για τους άνδρες. Οι εμπειρίες αυτές έχουν καταστήσει πλέον αναγκαία στη διαδικασία check-up την έρευνα κάποιου παθογονικού παράγοντα για τον καρκίνο του προστάτη (PCA) ή την εξέταση Παπανικολάου για τους καρκίνους της μήτρας.
Νευρολογικές αρρώστιες, όπως το Alzheimer και τα εγκεφαλικά πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο τα τελευταία χρόνια. Οι στατιστικές αυτές κατέδειξαν την ανάγκη της διεύρυνσης των εξετάσεων του check-up. Έτσι, πλέον, έχει καθιερωθεί μαζί με τις άλλες εξετάσεις να γίνεται και αυτή του Ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος. Από ότι δείχνουν οι τεκευταίες έρευνες η έγκαιρη εξέταση του Ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος είναι σωτήρια για πολλές νευρολογικές αρρώστιες, όπως ημικρανίες, άνοιες, επιληψίες, Alzheimer. Το Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα δεν έχει μόνο τη διαγνωστική άμεση ικανότητα, αλλά μπορεί να προβλέψει και την εμφάνιση εγκεφαλικών διαταραχών 5-10 χρόνια πριον την εμφάνισή τους. Είναι αναίμακτη και ανώδυνη εξέταση. Μπορεί να επναληφθεί άπειρες φορές και είναι ιδανική για παιδιά και άτομα με ειδικές ανάγκες. Η διάρκειά της είναι περίπου 20 λεπτά. Αλλά, αν χρειαστεί για διαγνωστικούς λόγους μπορεί να διαρκέσει και ώρες καταγραφής. Αυτό προσθέτει περισσότερες πληροφορίες για πιθανό συνδυασμό άλλων ασθενειών. Η εξέταση αυτή είναι πιο πολύτιμη και από αυτή του καρδιογραφήματος ,γιατί μπορεί να δώσει πληροφορίες ακόμα και για την καρδιακή λειτουργία πολύ πριν εμφανιστούν διαταραχές στο καρδιογράφημα.
Η λειτουργία βασίζεται στην καταγραφή εγκεφαλικών δυναμικών από ηλεκτρόδια που τοποθετούνται για 20 περίπου λεπτά στο τριχωτό της κεφαλής. Τα ηλεκτρόδια αυτά συγκεντρώνουν την εγκεφαλική ενέργεια και τη μετάδίδουν στο σκληρό δίσκο ενός υπολογιστή. Το πρόγραμμα αυτό του υπολογιστή επεξεργάζεται τα δεδομένα και τα εκτυπώνει χαρτογραφημένα. Με τον τρόπο αυτό φαίνονται ποιες διαταραχές ήδη υφίστανται ή δυνατόν θα παρουσιαστούν. Από όλη αυτή τη διαδικασία ο εξεταζόμενος δεν έχει καμία επιβάρυνση, ούτε αισθάνεται τίποτα, ούτε έχει καμία παρενέργεια αργότερα. Σε περίπτωση που υπάρχει κάποια υπόνοια μπορεί η διαδικασία να επαναληφθεί χωρίς να τον πονέσει ή να τον κουράσει. Κάνοντας το Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα για μία ή δύο φορές το χρόνο έχει κάποιος την εξασφάλιση για πολλά χρόνια στο μέλλον να προβλέπει και να διορθώνει εγκεφαλικές δυσλειτουγίες. Έτσι, που με σιγουριά σχεδόν στα όρια 100% να αποφεύγει δυσάρεστες συνέπειες, π.χ. εγκεφαλικά. Για την τόσο στρεσογόνο εποχή που ζούμε οφείλει να το κάνει ο καθένας σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.