NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΜΕ ΤΟΝ ΝΕΟ ΟΡΟ ΥΔΡΟΦΟΒΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΝΩΜΑΛΗ, ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΦΟΒΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ.
Όσον αφορά την ψυχιατρική αποτελεί ειδικού επιπέδου φοβία, η οποία υφίσταται παρά το γεγονός του αυτοελέγχου.
Οι άνθρωποι που υποφέρουν από υδροφοβία μπορεί να έχουνε την συγκεκριμένη αποστροφή από μια λεκάνη νερού, ωκεανό, ποτάμι ή από οτιδήποτε άλλο έχει σχέση με «Ρέων ύδωρ». Έχει βρεθεί ότι περίπου το 8% των φοβικών που πρόκειται για υδροφοβία οι γυναίκες είναι περισσότερες από τους άνδρες και κυρίως εμφανίζεται μετά τα 25 χρόνια.
Σαν αιτίες μπορεί να είναι μια τραυματική εμπειρία σε ότι αφορά το νερό όπως π.χ. κάποια περίπτωση πνιγμού κατά την διάρκεια θαλασσίου μπάνιου.
Τραυματική εμπειρία μεταφερόμενη από ένα μέλος της οικογένειας ή από κάποιο πρόσωπο εμπιστοσύνης όπως για παράδειγμα η τραυματική εμπειρία που παρουσιάζουνε πολλοί κολυμβητές που έχουνε έναν φοβικό με το νερό προπονητή.
Άλλος λόγος μπορεί να είναι κυρίως πολιτιστικού περιεχομένου. Ας φανταστούμε αυτούς που ζουν στην έρημο και δεν έχουνε δει ποτέ θάλασσα ή λίμνες.
Μπορεί να εκφραστεί και σαν ενστικτώδης φόβος για το νερό μέσα από μια άλλη φοβία πιο γενικευμένη π.χ. φοβία θανάτου. Υπάρχουν βέβαια και άλλοι λόγοι όπως και άλλα συμπτώματα π.χ. να περιορίζεται η υδροφοβία στην μύτη ή στα αυτιά. Δηλαδή να μην φτάνει το νερό μέχρι εκεί.
Πάντως όπως και να έχει η κατάσταση πρόκειται για μια ιδιαίτερης έντασης ψυχικού κόστους και πολύ τακτικά απαντώμενη φοβία η οποία πρέπει να τύχει όταν πιστοποιηθεί ιατρικής περίθαλψης και ψυχοθεραπευτικής υποστήριξης.