NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΚΟΡΥΦΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ. ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΓΝΩΣΗ ΤΟ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΑΥΤΟ.
Προσπαθώντας οι βιολόγοι και νευρολόγοι να καταλάβουν καλύτερα τον εγκέφαλο συγκρίνανε με παρόμοιου άλλων σπονδυλωτών (ψάρια, ερπετά, πουλιά).
Πράγματι στον τομέα της ανθρώπινης ευφυΐας σε σχέση με αυτή άλλων όντων (π.χ. πιθήκους, πουλιά) βρέθηκαν ανατομικές γενετικές ή λειτουργικές διαταραχές. Πιστοποιήθηκαν όμως ότι υπάρχουν και μεγάλες ομοιότητες π.χ. στα πουλιά που μέχρι τώρα θεωρούσαμε ότι είναι όντα χωρίς ευφυΐα, ήρθε η διάψευση ότι όντως έχουνε κάποια ευφυΐα και συγκρινόμενη με την ανθρώπινη φτάνει και σε ικανοποιητικό επίπεδο.
Το περίεργο «βιολογικά» είναι γιατί δεν είναι πιο ανεπτυγμένη. Αν και τα πουλιά εξελεγκτικά «έπονται» των ανθρώπων.
Φαίνεται λοιπόν ότι κάποιοι παράγοντες παίζουν έναν ιδιαίτερο ρόλο στην ανθρώπινη ανάπτυξη της ευφυΐας.
Ο εντοπισμός τους σίγουρα θα ξεσκεπάσει ένα ακόμη μυστήριο της εξέλιξης και θα ανοίξει νέες θεραπευτικού ορίζοντα για τα ανθρώπινα προβλήματα.

Έτσι λοιπόν συγκρίνοντας τους εγκεφάλους ανθρώπων και πουλιών βρέθηκαν ανέλπιστα πολλές ομοιότητες οι οποίες «ανοίγουν νέες πόρτες» στην έρευνα.
Οι ομοιότητες αυτές ήταν σε γενετικό ανατομικό και νευροφυσιολογικό επίπεδο.
Διαπιστώθηκε ότι τμήματα του εγκεφάλου των δύο διαφορετικών ειδών λειτουργούν σχεδόν ταυτόσημα ιδιαίτερα σε ότι αφορά την επεξεργασία της αίσθησης, της κατηγοριοποίησης, του τρόπου εργασίας και της επικοινωνίας.
Είναι φανταστικό να διαπιστώνει κανείς με ποια ομοιότητα συμπεριφέρονται οι εγκέφαλοι των δύο τόσο διαφορετικών ειδών.
Αξιοπερίεργο είναι ότι οι τόσες ομοιότητες δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν το επικοινωνιακό «χάσμα».
Πιθανόν συμβαίνει αυτό διότι μέχρι τώρα υπήρχε η πεποίθηση ότι τα πουλιά δεν έχουν ευφυΐα επομένως η επικοινωνία είναι αδύνατη.
Μια εντύπωση που κυριαρχούσε πριν αιώνες ακόμη και για άλλα ανθρώπινα όντα.
Επιστημονικά ο «διάλογος» με τα πουλιά μια και είναι δυνατός ανοίγει νέες ερευνητικές προοπτικές.

ΤΟ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΞΙΩΜΑ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΥΦΥΪΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΜΟΝΤΕΡΝΟ.Βιολόγοι και ανθρωπολόγοι μέχρι και σήμερα πιστεύουν ακόμη ότι στην δαρβινιστική εξέλιξη των ειδών υπάρχει κλιμακωτή ανάπτυξη η οποία αρχίζει από το προηγούμενο είδος π.χ. πίθηκο, φτάνει στον άνθρωπο και καταλήγει στην κορύφωση της ανθρώπινης ανάπτυξης που είναι ο νεοεγκέφαλος του ανθρώπου στις έλικες του οποίου εδράζεται ότι πιο πολύπλοκο.
Δηλαδή η βιολογική σκέψη με τον τρόπο αυτό κλιμακωτά οδηγείται στο συμπέρασμα ότι με την πάροδο του χρόνου το τελευταίο αναπτυσσόμενο είδος επί γης, ο άνθρωπος, θα εξελιχθεί περαιτέρω π.χ. στο μετάνθρωπο με μεγαλύτερο νεοεγκέφαλο και περισσότερη ευφυΐα.
Μια παρατήρηση πραγματική είναι πως μπορεί να γίνεται αυτό όταν ήδη έχουμε σημάδια που μιλούν για παράλληλες εξελίξεις.
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι τα πουλιά τα οποία αναπτύχθηκαν μετά τον άνθρωπο και ο εγκέφαλος τους ακολουθεί μια άλλη εξέλιξη.