NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΜΕ ΠΟΙΚΙΛΕΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ.
Έτσι λοιπόν, μέσα σε αυτές τις διαταραχές, μπορεί να προσβληθεί και το αυτόνομο νευρικό σύστημα. Η προσβολή του αυτόνομου νευρικού συστήματος, κατά κύριο λόγο, συμβαδίζει με ημικρανίες, στομαχικούς ιλίγγους, διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, του δέρματος, της αναπνευστικής λειτουργίας κ.τ.λ. .
Συνήθως, τακτικότερα, παρουσιάζονται οι κρίσεις του αυτόνομου νευρικού συστήματος σε ασθενείς με μεταβολικά νοσήματα, όπως είναι ο διαβήτης, ο θυρεοειδής κ.τ.λ. . Η διαφοροδιαγνωστική λύση, που είναι ουσιαστική για τη θεραπευτική αγωγή, είναι η εικοσιτετράωρη καταγραφή του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος που δημιουργεί τις δυνατότητες επακριβούς εστίασης της αιτιολογίας.

.200 με 300 χιλιάδες άνθρωποι πάσχουν από άνοια στην Ελλάδα. Υπάρχει ο κίνδυνος πολλές φορές για επιπλοκές.
Μια από τις χειρότερες επιπλοκές είναι οι επιληπτικές κρίσεις παράλληλα με την εμφάνιση επεισοδίων σύγχυσης. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να τα ξεχωρίσει κανείς στην οξεία κατάσταση και για αυτό πάρα πολλοί γιατροί επηρεάζονται αργώντας να βγάλουν έγκαιρη διάγνωση και να λύσουν το πρόβλημα.
Σε αυτήν την ομάδα ασθενών ένα επιπλέον πρόβλημα είναι η εμφάνιση μεταβολικών διαταραχών και λόγω πλημμελούς διατροφής και ακατάλληλου διαίτης, αλλά και λόγω ακράτειας που συνήθως εμφανίζεται.
Οι επιληπτικές κρίσεις της άνοιας απαιτούν τακτική νευροφυσιολογική παρακολούθηση. Ίσως είναι η μόνη ομάδα ασθενών όπου πρέπει ένα εγκεφαλογράφημα να γίνεται ανά μερικούς μήνες άσχετα από την κλινική εικόνα του ασθενούς.
Λόγω της φύσης του κλινικού συμπλέγματος η τακτική παρακολούθηση πρέπει να είναι συνεχής. Δεν υπάρχουν περιθώριο ολιγωρίας.

Σε αυτές τις περιπτώσεις όπου έχουμε άνοια μαζί με διαταραχές της συμπεριφοράς σίγουρα το μεγάλο πρόβλημα στον εγκέφαλο το έχει ο μετωπιαίος λοβός.
Ο μετωπιαίος λοβός μπορεί να φθείρεται από οποιαδήποτε αιτία, είτε εκφυλιστική όπως είναι η νόσος του Χάντινγκτονς είτε από υδροκέφαλο πίεσης αν υπάρχει ακόμη και μετατραυματικά νοσήματα.
Η απώλεια κριτικής ικανότητας μαζί με την διαταραγμένη συμπεριφορά και το «χάσιμο» της μνήμης συνηγορούν για βλάβη στον μετωπιαίο λοβό.
Έχει μεγάλη σημασία η αντιμετώπιση και η έγκαιρη διάγνωση σε αυτές τις περιπτώσεις διότι κατά πρώτο λόγο μπορεί να φανεί το αίτιο με παραμερισμό του οποίου έχουμε την υγιή εικόνα ξανά και κατά δεύτερο λόγο μπορεί με χρόνια φαρμακευτική αγωγή να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.
Πάντως εκείνο που πρέπει να σημειωθεί για αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι οι άνοιες του μετωπιαίου λοβού έχουνε πλην αυτών των βαρέων τραυματικών επεισοδίων, «σιγανή» πορεία με αυξανόμενο χαρακτήρα και επιβαρύνονται πολύ από τις πιέσεις του περιβάλλοντος.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΑΝΟΙΑΣ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ ΤΟΝ ΜΕΤΩΠΙΑΙΟ ΛΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ. ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ.
Ο μετωπιαίος λοβός του εγκεφάλου (δες σχήμα) είναι δυνατόν να προσβληθεί από νοσήματα κυρίως μεταβολικά (ηπατίτιδες, νοσήματα του θυρεοειδούς, διαβήτη, διαταραχές των παραθυρεοειδών, ηλεκτρολυτών κ.τ.λ.) που συνοδεύονται από εγκεφαλικές διαταραχές της περιοχής αυτής με χαρακτηριστική ανοΐική συμπτωματολογία.
Αυτό που χαρακτηρίζει τις διαταραχές είναι κυρίως αλλαγές της συμπεριφοράς με τυπική λανθάνουσα επιθετικότητα και απώλεια των αναστολών, αντικοινωνικά ξεσπάσματα με βίαια συμπεριφορά και χαρακτηριστική ανευθυνότητα.
Το χαρακτηριστικό της άνοιας του μετωπιαίου λοβού είναι η αργή εξέλιξη των συμπτωμάτων. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές φορές περνάει απαρατήρητη.
Ο γρήγορος διαγνωστικός έλεγχος (βιοχημικές αναλύσεις, νευροφυσιολογικές εξετάσεις) φέρνει γρήγορη διάγνωση και έγκαιρη θεραπεία.