NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Το σπουδαίο είναι ότι η μελανίνη εκεί που υπάρχει δημιουργεί για τα νευρικά κύτταρα μια ευφορία και μια ανάπτυξη και είναι χαρακτηριστικό επίσης ότι δεσμεύει και τις τοξίνες από διάφορα τοξικά είδη όπως είναι π.χ. τα ναρκωτικά και κοκαΐνη.
Άρα δηλαδή με την μελανίνη μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και αυτές τις ουσίες σαν μέθοδο αποτοξίνωσης. Επίσης η μελανίνη σαν νευροδιαβιβαστής βοηθάει πάρα πολύ στην διενέργεια των κινήσεων και στην αρμονία των κινήσεων για αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν θεραπεία για το Πάρκινσον μαζί με άλλες ουσίες ενώ τακτικά στον αλφισμό μια αρρώστια που δεν υπάρχει μελανίνη στο δέρμα, βλέπουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί εμφανίζουνε βαρηκοΐα και αρχές Πάρκινσον πάρα πολύ γρήγορα.
Γενικά η μελανίνη είναι μια ουσία που χρήζει ακόμη έρευνας και ιδιαίτερα σε ότι αφορά τον ρόλο της με το κεντρικό νευρικό σύστημα προκειμένου να ξέρουμε πόσο μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε προς όφελος των ασθενών.

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΔΙΑΣΗΜΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΕΠΑΝΗΛΘΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΕΝΑ ΑΛΥΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΛΕΥΚΗΣ
Η λεύκη vitiligo είναι μια χαρακτηριστική αρρώστια την αιτία της οποίας μέχρι σήμερα δεν γνωρίζει κανείς. Η παθογένειά της έγκειται στην υπόθεση ότι τα μελανοκύτταρα καταστρέφονται χωρίς λόγο στο δέρμα με αποτέλεσμα να μην βγάζουνε την ουσία της μελανίνης που δίνει στο δέρμα το σκούρο χρώμα.
Ως εκ τούτου μένει το δέρμα τελείως άσπρο και κατά διαστήματα έτσι που να υπάρχει η υπόθεση ότι είναι διάφοροι άσπροι λεκέδες σε σκούρο δέρμα.
Η λεύκη έρχεται σε όλες τις ράτσες με την ίδια αναλογία και προσβάλλει όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τύπο. Περίπου η συχνότητα προσβολής είναι ένας στους 100 και σε όλο τον κόσμο υπάρχουνε εκατομμύρια από αυτήν την ασθένεια. Η πιο πιθανή θεωρία είναι ότι είναι αυτοάνοσο νόσημα δηλαδή το γεννά ο ίδιος ο οργανισμός παράγοντας κάποια αντισώματα τα οποία πηγαίνουνε και σκοτώνουν τα κύτταρα που παράγουν την μελανίνη.
Μια συγκεκριμένη θεραπεία δεν υπάρχει, εκείνο που οι περισσότεροι γιατροί δίνουν είναι κυρίως ηρεμιστικά αντικαταθλιπτικά για να μην έχουνε την διέγερση του ανοσοποιητικού σε τέτοιο σημείο ώστε να παράγει περισσότερη λεύκη. Τον τελευταίο καιρό έχουνε προστεθεί στις θεραπευτικές προσπάθειες οι χορηγήσεις ανοσοκατασταλτικών, οι μεταμοσχεύσεις δέρματος, με μικρή όμως επιτυχία. Ίσως μετά την ώθηση που έδωσε για διάφορα ιατρικά «κουτσομπολιά» ο θάνατος του μεγάλου αυτού τραγουδιστή, ξεκινάει καινούρια ιατρική προσπάθεια να βρεθεί λύση στο πρόβλημα της λεύκης που όπως είπαμε βασανίζει εκατομμύρια ανθρώπους.