NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΌΠΩΣ ΠΑΛΙΑ ΈΛΕΓΕ Ο ΦΡΟΥΝΤ˙ ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟ ΟΠΛΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΉΤΑΝ ΈΝΑ ΣΦYΡΙ ΚΑΙ ΈΝΑ ΞΥΡΑΦΙ.
Mε αυτά τα διαγνωστικά μέσα έπρεπε και ο πλέον ικανός νευρολόγος να βρει διεξόδους σε δύσκολα νευρολογικά προβλήματα, που ακόμα και να τα φανταζόταν ήταν απίστευτα δύσκολο να τα αποδείξει με τα μέσα που είχε. Σήμερα, τα πράγματα άλλαξαν ραγδαία και με σύγχρονες μελέτες μπορούμε να ελέγχουμε και μονήρη κύτταρα στις διάφορες περιοχές του εγκεφάλου. Οι μελέτες αυτές της πυρηνικής ιατρικής είναι η μαγνητική ποζιτρονίων, η λειτουργική μαγνητική τομογραφία, η τομογραφία εκπομπής ενός φωτονίου και η διαδικασία μέτρησης του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Πρόκειται, δηλαδή, για μια πληθώρα νέων νευρολογικών εξετάσεων με εξαιρετικό περιεχόμενο και υψηλής απόδοσης πληροφοριών που ανοίγει νέους δρόμους στη νευρολογία.

Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΆΝΘΡΩΠΟΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ. ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΕΧΕΙ ΕΡΕΘΙΣΕΙ ΌΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΔΟΞΟΥΣ ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΣΤΟ ΈΠΑΚΡΟ, ΈΤΣΙ ΠΟΥ ΠΡΟΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΓΟΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟ.
Τζόκιν εγκεφάλου δεν σημαίνει ταυτόχρονα ανέβασμα ποιοτικό της εγκεφαλικής απόδοσης. Βέβαια στα διάφορα μηχανήματα όπως π.χ. η μαγνητική τομογραφία ποζιτρονίων δείχνει ότι στις περιοχές που υπόκεινται το τζόκιν, υπάρχει αυξημένη αιμάτωση, όμως δεν συνεπάγεται 100% βελτίωση. Βλέπουμε λοιπόν ότι ο μεταβολισμός και η απόδοση στην περίπτωση τζόκιν του εγκεφάλου δεν σημαίνει αναλογική κατάσταση οπωσδήποτε.