NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΌΤΑΝ ΈΧΟΥΜΕ ΈΝΑ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ, ΑΣΧΕΤΟΥ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ, ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ, ΚΑΤΑ ΚΑΝΟΝΑ, ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΜΕ ΑΝΤΙΕΠΙΛΗΠΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ.
Εάν χορηγηθεί αντιεπιληπτική αγωγή και παρόλα αυτά δεν έχει αποτέλεσμα, τότε μιλάμε για μια θεραπευτική αντίσταση του οργανισμού έναντι των αντιεπιληπτικών αυτών φαρμάκων. Είναι κάτι συνηθισμένο και οι κλινικοί γιατροί το βρίσκουν μπροστά τους, ακόμα και αν κάνουν συνδυασμούς πολλών ομάδων, αντιεπιληπτικών ουσιών σε ποικίλες δοσολογίες.
Οι αιτίες αντίστασης μιας φαρμακευτικής αγωγής έναντι των αντιεπιληπτικών φαρμάκων μπορεί να είναι πολλές, αλλά η πιο σημαντική είναι η λάθος διάγνωση. Συνεπώς, όταν παρατηρούμε κάτι τέτοιο το πρώτο που πρέπει να σκεφτούμε είναι μήπως δεν έχουμε να κάνουμε με επιληπτικές κρίσεις, αλλά με κάτι άλλο π.χ. λιποθυμία, συγκοπή σε αρνητικό ηλεκτροεγκεφαλογράφημα.

ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΛΙΠΟΘΥΜΙΑΣ ΈΧΟΥΜΕ ΤΟ ΛΕΓΟΜΕΝΟ ΣΥΓΚΟΠΤΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ, ΌΠΟΥ Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΓΙΑ ΠΟΙΚΙΛΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΔΕ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΑΡΚΕΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ.
Το αποτέλεσμα της έλλειψης οξυγόνου είναι μια δυσλειτουργία εναρμόνισης εγκεφάλου με καρδιά, με αποτέλεσμα την απώλεια των αισθήσεων και μερικές φορές σπασμούς από τα άκρα. Αυτός είναι και ο λόγος που, αρκετές φορές, μπερδεύονται οι λιποθυμίες με τις  επιληπτικές κρίσεις. Για αυτό το λόγο, άσχετα της έκβασης, είναι αναγκαίο σε κάθε περίπτωση να έχουμε την απόλυτη διαγνωστική εκλαΐκευση της αιτίας. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την εκτεταμένη ηλεκτροεγκεφαλογραφική εξέταση.