NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η αρρώστια αυτή εναλλάσσεται μεταξύ ελαφριάς μανίας και κατάθλιψης στην διάρκεια της οποίας η συμπτωματολογία μπορεί να είναι ήπια μέχρι πολύ βαριά.
Ο ασθενής είναι μονίμως σε μια διαταραχή εναλλασσόμενης συναισθηματικής διάθεσης με αϋπνία, διογκωμένη αυτοεκτίμηση και παράλληλα διαφυγή με ψυχική αστάθεια και ίσως ψευδαισθήσεις.
Η χρονική διάρκεια που εναλλάσσονται αυτά τα συμπτώματα είναι τόσο μικρή που οι συγγενείς ή φίλοι των ασθενών μπορεί να μην είναι σε θέση να το αντιληφθούνε έτσι που να αποπροσανατολίζονται πλήρως στο πως πρέπει να συμπεριφερθούν στους ασθενείς.
Η διπολική διαταραχή αποτελεί μια ασθένεια που δεν διορθώνεται χωρίς την παρέμβαση ψυχιάτρου.

Θεωρείται το καθημερινό «δηλητήριο» για 60% των ανθρώπων των σύγχρονων μεγάλων πόλεων. Θα έλεγε κανείς ότι κάποια μικρά σωματίδια φορτωμένα με άγχος και κατάθλιψη γεμίζουν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα των μεγαλουπόλεων έτσι που ο καθένας μας να είναι σε μια καθημερινή ένταση, δύσκολη, ανυπέρβλητη, ακατανόητη αλλά με αδιάκοπη πίεση επάνω του.
Ακόμα και συμπτώματα αρχικά σε ελαφρύ βαθμό λόγω της διάρκειας και της καθημερινής τους έντασης παραμένει μια υπολειπόμενη συμπτωματολογία και δηλητηριάζει την ύπαρξή τους έτσι που να μην καταλαβαίνουν και οι ίδιοι από τι πάσχουν πραγματικά.
Αν κανείς θέλει να αισθάνεται καλά πρέπει να καταπολεμήσει αυτό το δίπολο του άγχους και της θλίψης με οποιονδήποτε τρόπο.

Ανηδονία όπως το λέει η λέξη είναι η ανεπάρκεια αίσθησης ηδονής με ήπια έντονα ή πολύ έντονα χαρακτηριστικά που δημιουργούν θλίψη, στεναχώρια και τελικά δυστυχία.
Το πιο φοβερό από όλα είναι η γνώση ότι η καθημερινή δυστυχία θα επαναλαμβάνεται για μακρύ χρονικό διάστημα χωρίς κανένας να έχει την δυνατότητα να αλλάζει αυτή την κατάσταση.
Ένα σύννεφο μαύρης σκέψης και παντελή έλλειψη από ένα χαμόγελο ή γέλιο είναι η καθημερινότητα των ανθρώπων που γεύονται την ανηδονία.
Η θεραπεία πρέπει να είναι άμεση και αποτελεσματική γιατί αλλιώς μπορεί να «μεταφερθεί» στο πεδίο της αυτοκτονικότητας.