NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ο ΑΙΦΝΙΔΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΜΙΑΣ ΕΝΤΟΝΟΥ ΚΟΙΛΙΑΚΗΣ ΜΑΡΜΑΡΥΓΗΣ ΑΛΛΑ Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ – ΔΙΑΤΑΓΗ ΔΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ.
Ο αιφνίδιος θάνατος κυρίως στα βρέφη αποτελεί για ορισμένες περιοχές μια μάστιγα αλλά και γενικευμένα πια με τον αυξανόμενο τρόπο ζωής και τις μυοκαρδιοπάθειες έχει αρχίσει να γίνεται όχι και σπάνια κατάσταση.
Ο αιφνίδιος θάνατος προκύπτει ουσιαστικά από μια διακοπή μιας εγκεφαλικής διαταγής προς την καρδιά που μέχρι τώρα την βλέπαμε σαν κοιλιακή μαρμαρυγή.
Το ευχάριστο είναι ότι με τις σύγχρονες προόδους της καρδιολογίας και εγκεφαλικής ερεύνης είναι δυνατόν υπό προϋποθέσεις να πιστοποιηθεί μια προδιάθεση για αυτό το θέμα. Η σύγχρονη καρδιολογία έχει στην διάθεση της πλέον μικρούς βηματοδότες που μπορούν να εμφυτευτούν και να απαλλάξουν πολλούς ασθενείς από τον αιφνίδιο θάνατο.

Η ΦΙΛΙΑ ΥΜΝΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΠΟΙΗΤΕΣ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ.
Η φιλία σαν νευροβιολογικό φαινόμενο δεν είναι αυτάρκης και ούτε μπαίνει σε κάποιο νευροειδικό κουτί.
Η φιλία εκφράζει μια ανάγκη του οργανισμού μάλλον αμυντικού χαρακτήρα ώστε να αντιμετωπίσει ένταση του ενστίκτου της επιβίωσης.
Φιλία όπως είπε ο Λένιν «είναι καλή μεταξύ ανωτέρων». Είναι η ανθρώπινη αναζήτηση για συγκάλυψη της ύπαρξης και των πράξεων του ανθρώπου η δυνατόν χωρίς αντάλλαγμα.
Ο εγκέφαλος και δη τα ανώτερα κέντρα περισυλλογής σύγκρισης και συνδυαστικής σκέψης γνωρίζοντας αυτό πολύ καλά οδηγούν το άτομο σε δημιουργία ή απόρριψη φιλικών σχέσεων με πολύ ευκολία.