Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αυτοτραυματισμοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αυτοτραυματισμοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙΑ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΛΛΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΓΙΑΤΙ ΠΛΕΟΝ 2% ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΙ ΝΕΟΙ ΕΜΦΑΝΙΖΟΥΝ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ.Οι ασθενείς καταλαμβάνονται από ένα συναίσθημα κενού, μια συναισθηματική ανισορροπία, αστάθεια στις διαπροσωπικές στους σχέσεις και στην συμπεριφορά τους μέσα στην οικογένεια, η επιθετικότητα και ο θυμός χωρίς έλεγχο των συναισθημάτων και των ενστίκτων χαρακτηρίζει αυτές τις ομάδες. Το πιο χαρακτηριστικό είναι ότι ιδιαίτερα οι νέοι επιτίθενται στον εαυτό τους δημιουργώντας τραυματισμούς προκαλώντας σωματικές βλάβες στους ιδίους.
Υπολογίζεται ότι η επισκεψιμότητα στα διάφορα νοσοκομεία για αυτού του είδους τους τραυματισμούς η συνέπεια αυτής της συμπεριφοράς είναι πάνω από 6 φορές το χρόνο.
Δυστυχώς η σημερινή κοινωνία είναι δύσκολο να βρει μια οριστική λύση για να καλύψει επαρκώς το πρόβλημα διότι είναι πολυέξοδο.
Χρειάζονται πολλά λεφτά για ειδικές κλινικές για να γίνουν οι διαφοροδιαγνώσεις και κυρίως χρειάζεται ειδικό προσωπικό που δεν υπάρχει με αυτήν την εμπειρία.
Είναι ελάχιστοι οι ψυχίατροι που μέσα από την γενική τους δραστηριότητα καταφέρνουν να φτάνουν γρήγορα σε μια τέτοια διάγνωση και να το αντιμετωπίσουν ανάλογα.
Ως εκ τούτου είναι πάρα πολύ δύσκολο να βρεθεί η λύση την ώρα που πρέπει, για εκείνον που πρέπει, όπως πρέπει.
Πάντως οι γονείς πρέπει να δίνουν μια έμφαση σε αυτά τα συμπτώματα ή οποιοσδήποτε άλλος προκειμένου να γίνει έστω μια έγκαιρη διάγνωση ή τουλάχιστον μια επίσκεψη σε ειδικό.

ΟΙ ΟΡΙΑΚΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ «ΜΟΛΙΣ» ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΚΑΙ «ΕΛΑΦΡΩΣ» ΔΙΑΤΑΡΑΓΜΕΝΗΣ.
Στην ουσία πρόκειται για κίνηση σε μια γκρίζα ζώνη όπου κανείς με δυσκολία μπορεί να ορίσει τι είναι το φυσιολογικό και τι είναι το παθολογικό.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα πρόσωπα που παρουσιάζουν το πρόβλημα αυτό έχουν έντονες εκδηλώσεις θυμού προς τους άλλους η απέναντι στον εαυτό τους.
Χαρακτηρίζονται από αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές όπως κατανάλωση αλκοόλ, χρήση ουσιών, αυτοτραυματισμοί, τάσεις αυτοκτονίας στην προσπάθεια να εκτονώσουν το εσωτερικό δυναμικό που τους τυρρανάει.


ΨΥΧΟΔΥΝΑΜΙΚΑ, ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ.
Πάρα πολλά άτομα έχουν την τάση να αυτοτραυματίζονται ή για αυτοτιμωρία ή γιατί στην καθημερινότητά τους αυτό αποτελεί ένα σύνολο συναισθημάτων αυτοκτονικότητας, που έχει εξελιχθεί πλέον σε τρόπο ζωής.
Στις περιπτώσεις αυτές, βέβαια, κοινωνικές συγκρούσεις ή απώλειες, μειονεκτικά συναισθήματα, κοινωνικές απαξιώσεις ανεβάζουν τον δείκτη της πίεσης, σε σημείο που πλέον να ξεφεύγει η δυναμική της «έλξης» της αυτοκτονικής πράξης.
Τα άτομα αυτά κάτω από τέτοιες ιδιάζουσες συνθήκες αναπτύσσουν μία «ερωτική» σχέση με την εύκολη λύση, τον θάνατο.
Βέβαια, στην πλειονότητα των περιπτώσεων αυτών, έχουμε άτομα με μια μεθοριακή διαταραχή της προσωπικότητας. Βέβαια, η διάγνωση της μεθοριακής διαταραχής της προσωπικότητας είναι κλινική και διαστελλόμενη. Υπάρχουν, όμως, και νευροφυσιολογικές μελέτες που μπορούν να οριοθετήσουν τις κλινικά επικίνδυνες περιπτώσεις.
Βέβαια, εδώ μιλάμε πια για μία χρόνια διαταραχή με αυτοκτονικές τάσεις, που έχει οργανικό και πολλές φορές κληρονομικό χαρακτήρα. Κλινικά, μακροπρόθεσμα αυτές οι περιπτώσεις είναι πιο εύκολα αντιμετωπίσιμες από τις οξείες αυτοκτονικές τάσεις.

Μια γερμανική ομάδα ψυχολόγων – ψυχιάτρων τον τελευταίο καιρό έκανε τον κόπο να ψάξει κάπως εντονότερα ένα φαινόμενο που είναι από παλιά γνωστό αλλά όχι επαρκώς επιστημονικά καλυμμένο. Πρόκειται για τους αυτοτραυματισμούς των μαθητών στα σχολεία. Συγκεκριμένα έχει παρατηρηθεί ότι κυρίως στην αρχή του Γυμνασίου, μεταξύ 12 και 16 ετών σε ένα μεγάλο αριθμό μαθητές αρχίζουν να αυτοτραυματίζονται, να ξύνονται έντονα ή να χτυπούν οι ίδιοι μέλη του σώματός τους μέχρι να ματώσουν . Οι μετρήσεις κατέδειξαν ότι μέχρι 11% είναι τα κορίτσια και μέχρι 17% φτάνει ορισμένες φορές στα αγόρια. Συνήθως συνοδεύονται αυτού του είδους οι πράξεις από άλλα συμπτώματα, όπως η οικογενειακή κατάσταση, η ευφυΐα του μαθητή, ή ακόμη το επίπεδο της διδασκαλίας μέσα στο σχολείο.
Σαφώς και θέλουν τα παιδιά να προκαλέσουν με αυτό τον τρόπο την προσοχή των μεγάλων. Παλιά γινόταν με προκλητικό ντύσιμο, με τατουάζ ή με κάποια σκουλαρίκια στη μύτη ή στο στόμα. Τώρα όμως έχουν προχωρήσει τα πράγματα πιο πολύ, ιδιαίτερα με την παγκοσμιοποίηση και τη ροή των γεγονότων που φτάνουν πολύ γρήγορα από το ένα παιδί στο άλλο, η αντίδραση είναι πολύ πιο έντονη. Αν και οι ισχυρισμοί είναι ότι το κάνουν αυτό ή για να τραβήξουν την προσοχή ή για να δοκιμάσουν κάτι που δοκίμασε ήδη ο διπλανός ή για να αποκτήσουν την εμπειρία, φαίνεται ότι πίσω από αυτά κρύβεται μια οριακή ψυχική διαταραχή, η οποία έχει την ανάγκη περαιτέρω ανάλυσης και διάγνωσης.
Καλό είναι όταν παρατηρούνται τέτοιες συμπεριφορές να γίνεται άμεση η συμβολή των ειδικών.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.