NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΓΓΕΙΙΤΙΔΕΣ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ ΣΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΣΗΜΕΙΟ ΑΓΓΕΙΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ.
Οι φλεγμονές αυτές είναι τοπικές. Σίγουρα οι αγγειίτιδες δεν είναι ένα μεταδοτικό νόσημα. Τουλάχιστον αυτό δεν είναι γνωστό μέχρι τώρα. Εκείνο που είναι σίγουρο είναι ότι η μεταφορά της φλεγμονής από αγγείο σε αγγείο ή άλλο όργανο έχει πιστοποιηθεί με τις νέες τεχνικές πολλές φορές. Για παράδειγμα έχει βρεθεί ότι στην λεγόμενη κροταφική αγγειίτιδα μπορούμε να έχουμε «μεταβίβαση» των φλεγμονών στα περιφερικά ενδοκρανιακά και εξωκρανιακά αγγεία με συνοδεία μάλιστα πολλές φορές τοπικών η γενικευμένων απομυελινώσεων των εγκεφαλικών κυττάρων. Έτσι λοιπόν στις περιπτώσεις αγγειίτιδος και ιδιαίτερα περιοχής κρανίου πρέπει να δίνεται προσοχή και να γίνεται εκτεταμένος έλεγχος.

Μπορεί να συμβαίνουν την ίδια στιγμή ή σε χρονική απόσταση. Το παθολογικό περίγραμμα του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου δεν ορίζεται επακριβώς και ποικίλλει από περίπτωση σε περίπτωση.
Η εγκεφαλική βλάβη έχει να κάνει με τα αγγεία και κυρίως τις αρτηρίες και δευτερογενώς με την αιμάτωση και ιδιαίτερα με την διαταραχή του εγκεφαλικού ιστού που ακολουθεί.
Κατά κύριο λόγο συνηθισμένες είναι οι βλάβες από απόφραξη μετά από θρόμβο και εμβολή ακολουθούν οι ρήξεις του τοιχώματος του αγγείου με αιμορραγικές συνέπειες. Ένα σημαντικό μέρος της παθογένειας παίζει ρόλο και η διαταραχή των συστατικών του αίματος (π.χ. πηκτικότητα) και τα νοσήματα του τοιχώματος του αγγείου (αγγειίτιδες).