Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γαγγλιακά κύτταρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γαγγλιακά κύτταρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΣΗΜΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΨΑΧΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΌΡΑΣΗ, ΈΤΣΙ ΩΣΤΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ.
Τα τελευταία χρόνια με τις προόδους που έγιναν σε αυτές τις έρευνες φαίνεται ότι έχει πετύχει αυτό το γεγονός, γιατί πρώτη φορά αρχίζουμε και καταλαβαίνουμε πως αντιδρά ο εγκέφαλος στις ειδικές περιπτώσεις. Π.χ. έχουμε εντοπίσει ότι στην όραση για να δοθεί μια ακριβής εικόνα, πρέπει εκατοντάδες από γαγγλιακά κύτταρα του αμφιβληστροειδούς να ερεθιστούν ταυτόχρονα ή με διαφορά χρονικής  φάσης πάνω από την πηγή φωτός. Η εναλλαγή αυτή γίνεται με ηλεκτρικά δυναμικά και μεταβιβάζεται βιοχημικά εντός του εγκεφάλου προς το οπτικό κέντρο και στα κέντρα αυτά που επικρατούν συντονίζουν την όραση.
Πέρα όμως από τα συγκεκριμένα κύτταρα που αντιδρούν στο συγκεκριμένο ερεθισμό, υπάρχουν σε αυτές τις ομάδες των γαγγλιακών κυττάρων και κάποια που από τύχη ερεθίζονται από άλλα γεγονότα ή άλλες καταστάσεις. Αυτά τα ερεθίσματα καταγράφονται βέβαια και μεταδίδονται με τον ίδιο τρόπο στον ίδιο δρόμο, αλλά βιώνονται από διαφορετικά κύτταρα, διότι πρόκειται για τυχαίες άλλου είδους αντιλήψεις, έξω από το αρχικό αντικείμενο.  Βλέπουμε, δηλαδή, ότι ο εγκέφαλος βιώνει αυτό που κανείς βλέπει ή επιθυμεί ή τυχαίνει να δει, αλλά παράλληλα βιώνει και άλλου είδους ερεθίσματα που έρχονται από τον ίδιο δρόμο, τα οποία από καθαρή τύχη προκαλούνται εκείνη τη στιγμή. Οι συγκερασμοί όλων αυτών των βιωμάτων, που πάντα  μεταδίδονται με αιχμηρά δυναμικά μεταξύ των νευρωνικών κυττάρων, συντονίζουν και δίνουν την όραση, έτσι όπως τη βιώνουμε.


ΣΤΗ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑ, ΣΕ ΌΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΟΠΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ, ΈΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ «ΠΗΓΗ», ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙ ΕΚΕΙ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΑ ΌΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.
Τελευταίες έρευνες από την Καλιφόρνια το 2010 δώσανε σε αυτό κάποια λύση, όπου επιστήμονες κατόρθωσαν να συγκεντρώσουν τα διάφορα δυναμικά ενέργειας από εκατοντάδες γειτονικά γαγγλιακά κύτταρα  του αμφιβληστροειδούς σε ένα και μόνο σήμα. Δηλαδή, κατάφεραν να εντοπίσουν τη δραστηριότητα όλων αυτών των κυττάρων σαν ένα μονοσήμαντο γεγονός που δημιουργεί μια «ειδική»  αντίδραση στα γαγγλιακά κύτταρα και τη μεταφέρει μετά μέσα στον εγκέφαλο. Εξετάζοντας λοιπόν αυτή τη «σύγχρονη εντόπιση» της δραστηριότητας πολλών νευρικών κυττάρων μπορούμε έτσι να κωδικοποιήσουμε αυτή τη δραστηριότητα και να δούμε ποιά φυσιολογική, αλλά παράλληλα και ποιά νοσολογική επήρεια έχει. Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο επιστημονικό «άλμα» που πρέπει να αναφερθεί, διότι μας δίνει τη δυνατότητα πλέον να βρούμε το πρόβλημα στην «πηγή», οπότε και η νοσηλεία είναι πολύ πιο εύκολη, γιατί η διάγνωση είναι άμεση.

Η ΟΠΤΙΚΗ ΝΕΥΡΟΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΜΠΕΡ ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΝΟΣΗΜΑ ΠΟΥ ΚΥΡΙΩΣ ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΛΟΓΩ ΕΝΟΣ ΕΛΛΙΠΟΥΣ ΓΟΝΙΔΙΟΥ ΣΤΟ ΧΡΩΜΟΣΩΜΑ Χ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΟΥΣ ΆΝΔΡΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ.
Η ζημιά που έχουμε στη νευροπάθεια του Λέμπερ αφορά κυρίως τα γαγγλιακά κύτταρα του αμφιβληστροειδή και μια απομυελίνωση που προκαλεί στο οπτικό νεύρο. Τα συμπτώματα είναι θάμβος στην όραση, μείωση της κυτταρικής όρασης με σκοτώματα, κόλλημα στο διαχωρισμό μπλε-κίτρινο και πράσινο-κόκκινο. Εμφάνιση αταξίας, σπαστικής παραπληγίας και νοητικής σύγχυσης. Ελπίδες θεραπείας υπάρχουν μόνο μέσω της γενετικής.

Ο ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΡΙΟΤΕΡΗ ΣΤΟΙΒΑΔΑ ΤΟΥ ΜΑΤΙΟΥ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΕΠΕΞΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΤΗΝ ΌΡΑΣΗ.
Αποτελείται από πέντε βασικές στοιβάδες κυττάρων, που αρχίζουν από τα βασικά γάγγλια, τα οποία υποδέχονται το φως για να το μεταδώσουν στα δίπολα κύτταρα και αυτά με τη σειρά τους στη κωνία και ραβδία (κύτταρα που ερεθίζονται διαφορετικά, ανάλογα με την ένταση του φωτός) για να καταλήξουν όλα στη μελαγχρωστική στοιβάδα, όπου γίνεται εκεί η επεξεργασία του ερεθίσματος του φωτός και σαν οπτικό σήμα, μέσω του οπτικού νεύρου, μεταφέρεται στο οπτικό κέντρο για να γίνει βίωμα. Η σύνθεση αυτή του αμφιβληστροειδούς συστήματος διαταράσσεται τακτικά, προκαλώντας ποικίλες διαταραχές στην όραση που κατά κανόνα συμβαδίζουν με άλλες παρόμοιες του κεντρικού και άλλων συστημάτων.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.