NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΣΜΕΝΗ ΗΛΙΚΙΑ, ΧΡΟΝΟ, ΦΥΛΟ, Η ΧΡΩΜΑ.
Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να την παρουσιάσει οποιαδήποτε στιγμή της ζωής του.
Η σχιζοφρένεια μπορεί να εμφανιστεί από την παιδική ηλικία έως την προχωρημένη γεροντική ηλικία. Διάφοροι λόγοι μπορούν να την προκαλέσουν, οργανικοί, ψυχολογικοί και περιβαλλοντολογικοί. Γενικά είναι μια διαταραχή του μυαλού όπου ο ασθενής δεν μπορεί να ξεχωρίσει ορισμένα πράγματα σε ότι αφορά το συναίσθημα, σκέψη και συμπεριφορά.
Στην παιδική ηλικία όταν εμφανίζεται ονομάζεται ηβηφρενία και κατά κύριο λόγο έχει λοιμώδη αιτιολογία και στην γεροντική ηλικία όταν εμφανίζεται πρώτη φορά έχει λόγο την ατροφία του εγκεφάλου. Τα κύρια προβλήματα που παρουσιάζει η σχιζοφρένεια είναι ότι οι ασθενείς ακούνε φωνές ανθρώπων που δεν υπάρχουν σκέφτονται ότι κάποιοι άλλοι μπορεί να τους βλέπουν και να τους βλάπτουν μερικές φορές έχουν την αίσθηση ότι δεν έχει κανένα νόημα να μιλούν.
Κατά κανόνα η σχιζοφρένεια προκαλεί διαταραχές στην θέση εργασίας, στο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον.

Η Γαλλική κυβέρνηση απαγόρευσε τις διαφημίσεις κινητών τηλεφώνων για παιδιά.

Το μέτρο αποτελεί ουσιαστικά την πρώτη επίσημη παραδοχή της βλαπτικότητας του κινητού τηλεφώνου για τον άνθρωπο.

Μάλιστα για πρώτη φορά συζητείται επίσημα η δυνατότητα πρόκλησης εγκεφαλικών δυσλειτουργιών ακόμη και καρκίνου σε χρήστες τηλεφώνων. Σε αναμονή είναι πλέον νέα μέτρα όπως απαραίτητη χρήση ακουστικών για κινητό τηλέφωνο, περιορισμός χρόνου εκπομπής με διακόπτη και τοποθέτηση μηχανισμού μείωσης της ακτινοβολίας εκπομπής.

Παιδιά κάτω τον οκτώ ετών θα απαγορεύεται να χρησιμοποιούν τα τηλέφωνα παρά μόνο ειδικούς μηχανισμούς για ώρα ανάγκης.

Φαίνεται πως τα μέχρι τώρα αποτελέσματα για την υγεία του χρήστη της αλόγιστης ενεργοποίησης του κινητού αφύπνισαν αρκετούς από την αυταπάτη της ανώδυνης και απεριόριστης χρήσης και ενεργοποίησαν το ένστικτο προστασίας.
Βέβαια ο στόχος δεν είναι η κατάργηση των κινητών τηλεφώνων - πράγμα πλέον αδύνατο - αλλά η τροποποίησή τους για λιγότερο επιβλαβή χρήση

Διαβάστε περισσότερα στο:
http://neurologyofchild.blogspot.com/2009/05/blog-post_18.html

Η ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑ ΣΑΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΣΟΒΑΡΟ. ΕΤΣΙ, ΠΑΝΤΑ ΧΡΗΖΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ.
Στα παιδιά η κεφαλαλγία είναι η πρώτη δικαιολογία όταν δεν θέλουν κάτι, π.χ. να πάνε σχολείο. Μπορεί, όμως, να είναι και κάτι σοβαρό, όπως το σύμπτωμα μιας λοίμωξης, μηνιγγίτιδας, εγκεφαλίτιδας, αποστήματος ή εγκεφαλικού όγκου.
Δεν πρέπει να τα αγνοούμε όλα αυτά, ούτε όμως να τρέχουμε με το παραμικρό στο νοσοκομείο. Έτσι, πρέπει να επιλέγουμε τα ενδιαφέροντα σημεία – συμπτώματα, προκειμένου να έχουμε την ανάλογη συμπεριφορά και φροντίδα σχετικά με τους παιδικούς πονοκεφάλους.
Καταρχήν, άμα το παιδί είναι μικρότερο των 5 ετών και επαναλαμβάνει το πρόβλημα του για πονοκεφάλους, χρειάζεται άμεση ιατρική έρευνα. Ακόμη πιο επείγουσα πρέπει να είναι η έρευνα, όταν η περίμετρος του κεφαλιού του μεγαλώνει.
Οι αλλαγές της προσωπικότητας, η πτώση της αντίληψης και της απόδοσης στο σχολείο σε συνδυασμό με τους πονοκεφάλους χρειάζονται εκτεταμένη ιατρική έρευνα. Βέβαια, η προοδευτική αύξηση του πονοκεφάλου είναι αντικείμενο ερεύνης.
Επίσης, στην εμφάνιση οξείας κεφαλαλγίας είναι πάντοτε αναγκαίος ο λεπτομερής έλεγχος, ιδίως όταν αυτή εμφανίζεται μονόπλευρα. Γενικά, στα παιδιά ισχύει το «καλύτερα 10 φορές περισσότερο, παρά μια φορά λιγότερο».

ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η ΣΟΒΑΡΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΜΥΟΚΛΟΝΙΑ, ΑΠΕΔΕΙΧΘΗ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΕΙΔΙΚΗ ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ.
Η αρρώστια αυτή ήταν χρόνια ύποπτη για την κληρονομική επιβάρυνση της προέλευσης, γνωστή και σαν σύνδρομο Dravet. Χαρακτηριστικό είναι η ιδιαίτερα έντονη εμφάνιση μυοκλονικών σπασμών από τα άκρα μιας πλευράς σε απολύτως υγιή, κατά τα άλλα, βρέφη. Τακτικά, οι κρίσεις γενικεύονται και εμφανίζουν και επιπλέον νευρολογικά συμπτώματα (αταξία, πυραμιδικές βλάβες) και μπορούν μα φτάσουν και σε μοιραία αποτελέσματα.
Η αντιμετώπιση του συνδρόμου Dravet είναι ιδιαίτερα δυσχερής, γιατί μέχρι πρότινος αγνοείτο και η ακριβής αιτία του. Σήμερα πλέον ο γονιδιακός έλεγχος έχει διευκρινιστεί ουσιαστικά και έτσι μπορούν να γίνουν νέες θεραπευτικές προσπάθειες. Συγκεκριμένα, σαν αιτία έχει οριστεί μια «κρυπτο-χρωμοσωμιακή» μετάλλαξη του γονιδίου SCN1A, που προκαλεί αυτήν την γενετική διαταραχή.
Με έρευνες που έχουν γίνει σε πειραματόζωο κάποιοι ερευνητές έχουν φθάσει σε ένα ικανοποιητικό θεραπευτικό αποτέλεσμα, τόσο με ειδική φαρμακευτική αγωγή, όσο και με γονιδιακή παρέμβαση.

ΤΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΑΥΞΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΟΝΩΝ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΕΙ ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΩΜΕΝΗ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ.
Οι αυξητικοί πόνοι εμφανίζονται σε παιδιά ηλικίας 3-9 ετών κυρίως κατά τη διάρκεια της νύχτας στις μεγάλες αρθρώσεις των κάτω άκρων. Τους προκαλούν οιδήματα των μυών και περιτοναίων, ιδιαίτερα μετά από επιβάρυνση και υπερπροσπάθεια.
Αυτός είναι ο κύριος λόγος. Υπάρχει, όμως, και η ψυχική επιβάρυνση από την οικογένεια και το σχολείο. Κατά κανόνα, τα παιδιά αυτά έχουν ιδιαίτερα ευαίσθητες αντένες και συλλαμβάνουν λεπτά, επώδυνα, όμως, για αυτά ερεθίσματα, τα οποία τα καταπιέζουν και εντείνουν τους αυξητικούς πόνους.
Βέβαια, λόγω της παιδικής ηλικίας και ανάλογα με την επιμονή τους, είναι αναγκαίο το λεπτομερές ιστορικό και η εκτεταμένη εξέταση. Κατά κανόνα, είναι απαραίτητη η συνεργασία πολλών ειδικοτήτων, π.χ. ορθοπεδικών, παιδιάτρων, ακτινολόγων, μικροβιολόγων κλπ, προκειμένου να υπάρξει σίγουρη διάγνωση.
Η σίγουρη διάγνωση είναι απαραίτητη, αν και στο 90% οι αυξητικοί πόνοι της παιδικής ηλικίας έχουν να κάνουν με την καταπόνηση και ψυχολογική επιβάρυνση.

Ο ΝΟΜΟΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ 2008 ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΝΕΙ ΜΙΑ ΠΥΞΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ.
Το ουσιαστικό καλό του νόμου αυτού είναι ότι επιτέλους δέχεται πως υπάρχουν και παιδιά με προβλήματα μάθησης, τα οποία χρήζουν ειδικής αγωγής και αντιμετώπισης.
Βέβαια, όταν μιλάμε για σημερινά σχολεία, όπου ένα στα 30 παιδιά είναι υπερκινητικό, 5 στα 100 είναι δυσλεκτικά και πάνω από 20% με μαθησιακές διαταραχές, ο νόμος απλώς φαίνεται να ασχολείται με τα αυτονόητα.
Ευτυχώς, μετά τον νόμο αυτό δημιουργηθήκαν στα κατά τόπους δημαρχεία και ειδικές επιτροπές αποτελούμενες από παιδαγωγούς, γιατρούς και νοσηλευτές, που αποφασίζουν για την αναγκαιότητα ή όχι του νόμου.
Το έργο αυτών των επιτροπών είναι εξαιρετικά δύσκολο, γιατί, πέρα από την κοινωνική πίεση, υπάρχει τουλάχιστον στις μισές περιπτώσεις και το πρόβλημα της γλώσσας ή της παραβατικότητας μελών της οικογένειας, που δυσχεραίνει σε μεγάλο βαθμό την επικοινωνία εις βάρος του παιδιού.
Πάντως, η εμπειρία είναι θετική, διότι -έστω και κάτω από αυτές τις συνθήκες- γίνεται μια ταξινόμηση και τα παιδάκια που έχουν ανάγκη ειδικής εκπαίδευσης έχουν μια ευκαιρία παραπάνω.
Βέβαια, θα ήταν ακόμη πιο καλά, ακολουθώντας το παράδειγμα των Κεντρικοευρωπαίων, αν μπορούσαν και στην Ελλάδα οι οικογένειες που έχουν παιδιά με τέτοια προβλήματα να είχαν μια επιπλέον αρωγή, αυτή των ειδικών νευροφυσιολογικών και ακτινολογικών εξετάσεων.
Δηλαδή, εξετάσεις όπως το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και η μαγνητική τομογραφία, που είναι ανώδυνα, αναίμακτα και ακίνδυνα και δίνουν μεγάλο περιεχόμενο πληροφοριών.
Έτσι, θα ήταν και η βοήθεια πιο συγκεκριμένη και πολύ μεγαλύτερη, διότι σε πάνω από 80% αυτών των περιπτώσεων έχουμε προσωρινές διορθώσιμες εγκεφαλικές δυσλειτουργίες, οι οποίες όσο πιο γρήγορα διαγνωσθούν, τόσο πιο κατάλληλα θα αντιμετωπισθούν.

Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΕΧΕΙΑ ΕΧΕΙ ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΡΡΟΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ.
Η ανέχεια σημαίνει στέρηση και η στέρηση, ιδιαίτερα στα παιδικά χρόνια, είναι ένα στοιχείο πλημμελούς ανάπτυξης, τόσο του σώματος, όσο κυρίως του εγκεφάλου. Όχι μόνο για διατροφικούς λόγους, αλλά, περισσότερο για την ανάπτυξη της εργασιακής μνήμης του παιδιού.
Πρόκειται για την βραχυπρόθεσμη μνήμη, ακραία ζωτική για την εκπαίδευση και εκμάθηση. Η άμβλυνση της εργασιακής μνήμης στην παιδική ηλικία δυσκολεύει στην συγκράτηση αριθμών, συνδυασμών προσφάτων γεγονότων, επίλυση προβλημάτων κλπ.
Το παιδί που είναι απασχολημένο με μια μίζερη καθημερινότητα δεν έχει την ευκαιρία να αναπτύξει αυτό τον τομέα της ζωής του και υποβαθμίζει το τμήμα αυτό της μνήμης.
Ηλεκτροεγκεφαλογραφικές εξετάσεις επιβεβαίωσαν όχι μόνο τις παρατηρήσεις για την μνήμη, αλλά, ότι έχουν και μεγάλη έκπτωση της κριτικής ικανότητας.
Έτσι, η φτώχεια καταδικάζει το παιδί μειώνοντας τη μνήμη του και την κριτική του ικανότητα σε αιώνια ανέχεια και το αφήνει χωρίς ευκαιρία για το μέλλον.

ΣΤΙΣ ΝΕΑΝΙΚΕΣ ΣΠΟΝΔΥΛΟΑΡΘΡΟΠΑΘΕΙΕΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΑ ΚΑΝΟΝΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.
Οι νεανικές αρθρίτιδες έχουν πολλές κλινικές εκδηλώσεις. Η αιτία τους δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως, αν και υπάρχει η υπόνοια του κληρονομικού παράγοντα. Συγκεκριμένα, στους ασθενείς αυτούς πιστοποιείται σε ένα μεγάλο ποσοστό ο γενετικός δείκτης HLA-B27, του οποίου η συχνότητα εμφάνισης στον πληθυσμό είναι 10% και περίπου το 1% του πληθυσμού εμφανίζει μια παθολογική εικόνα.
Μία ομάδα παιδιών που εξετάσαμε με το νόσημα αυτό, σε ένα ποσοστό πάνω από 80% διαπιστώσαμε μέσω ηλεκτροεγκεφαλογραφικών εξετάσεων και μια εγκεφαλική δυσλειτουργία, ιδιαίτερα στην κροταφομετωπιαία περιοχή.
Η διαπίστωση αυτή οδηγεί στην υπόθεση ότι στις νεανικές σπονδυλοαρθροπάθειες έχουμε μάλλον πολυσυστηματικό αυτοάνοσο νοσολογικό χαρακτήρα και με δυσλειτουργικές εγκεφαλικές βλάβες.
Τα αποτελέσματα των εξετάσεων δείχνουν ότι είναι αναγκαία η γενικευμένη και εμπεριστατωμένη κατά σύστημα, εν προκειμένου του κεντρικού νευρικού συστήματος, στα νοσήματα αυτά, προκειμένου να δοθεί η σωστή αγωγή.