NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Το δυσάρεστο σε αυτές τις περιπτώσεις με τα παιδιά είναι ότι δεν αναφέρουνε το γεγονός άμεσα ή καθόλου.
Με αποτέλεσμα η συμπτωματολογία που το ακολουθεί να είναι ένα σταυρόλεξο για γονείς, δασκάλους, γιατρούς.
Συνήθως τα παιδιά που έχουν υποστεί ένα τέτοιο τραύμα έχουν μια κοινωνική και συναισθηματική απόσυρση έως απάθεια.
Αυτό όμως που τα χαρακτηρίζει κυρίως είναι μια ανεξήγητη επιμονή και μια «κολλώδης» συμπεριφορά που αρκετές φορές όταν δεν είναι γνωστό το συμβάν θεωρείται σαν μια παιδική παραξενιά.
Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να είναι όσο το δυνατόν έγκαιρη και αποτελεσματική η έρευνα σε ότι αφορά το ιστορικό του τραύματος για να ακολουθήσει έγκαιρα και η αγωγή.

Πρόκειται για μια τόσο ισχυρή διαταραχή που συνοδεύεται παράλληλα από απάθεια, εμμονή και περιορισμό αντίληψης που οδηγούν τον ασθενή στην απομόνωση και στην πλήρη αδυναμία επικοινωνίας.
Οι βλάβες αυτές είναι χαρακτηριστικές για τον τόπο της εγκεφαλικής περιοχής όπου προκύπτουν.
Πρόκειται για βλάβες στην ραχιαία πλάγια μετωπική χώρα που κυρίως προέρχονται από χτυπήματα με κάθετη ροπή προς το σημείο αυτό του εγκεφάλου. Η θεραπευτική αγωγή πρέπει να είναι άμεση για να είναι αποτελεσματική.