Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πόνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πόνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΌΤΑΝ ΠΟΝΑΜΕ ΚΑΠΟΥ Ή ΈΧΟΥΜΕ ΈΝΤΟΝΗ ΦΑΓΟΥΡΑ, ΤΡΙΒΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ ΦΕΡΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ.
Η ανακούφιση αυτή προκύπτει μέσω του αντανακλαστικού της τοπικής παράπλευρης αναστολής. Δηλαδή, σε μια εκτεταμένη περιοχή δημιουργείται ένα έντονο αίσθημα ευχαρίστησης, το οποίο φέρνει χαρά και ανακούφιση. Αυτό προκύπτει αντανακλαστικά, διότι λόγω της τριβής (χάϊδεμα) του δέρματος αρχίζει ο εγκέφαλος και παράγει ενδογενή οπιοειδή. Πρόκειται για πρωτεΐνες του ιδίου του εγκεφάλου που παράγονται σε διάφορα μέρη του και έχουν μεγάλη αναλγητική ικανότητα και προσφέρουν αίσθημα ικανοποίησης. Έτσι, επιτυγχάνουμε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα μέσω της τοπικής παράπλευρης και αναστολής.

ΚΡΑΝΙΟΪΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑΝ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΝΑ ΑΠΑΛΥΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΣΠΑΣΜΩΔΙΚΟΤΗΤΑ Ή ΤΗ ΣΠΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Αναμενόμενα για τα μέσα της εποχής εκείνης ήταν η χρησιμοποίηση μέσων, εργαλείων και τεχνικών περισσότερο χειροπρακτικού χαρακτήρα. Μια από αυτές που εξελίχθηκε αρκετά και ίσως χρησιμοποιείται και σήμερα είναι η κρανιοϊερή εφαρμογή θεραπευτικής τάσης. Στην προκειμένη περίπτωση η χρήση και η εφαρμογή βαρών σε διάφορα σημεία του σώματος θεωρείται ότι φέρνει αποτελέσματα.

Η «ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΥΔΡΑΓΩΓΟ ΤΟΥ ΣΙΛΒΙΟΥΣ ΦΑΙΑ ΟΥΣΙΑ» ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΣΟ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΣΤΟ ΛΕΓΟΜΕΝΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΣΤΕΛΕΧΟΣ.
Πρόκειται για μια πολυπληθή περιοχή, ειδικών νευρώνων με δράση υποδοχέων για κάθε είδους ερέθισμα, σωματικής ή ψυχολογικής υφής. Η «περί τον υδραγωγό του Σίλβιους φαιά ουσία» είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη σε όλες τις μορφές έντασης και ποιότητας επώδυνων ερεθισμάτων, τα οποία αφού τα επεξεργαστεί και τα «αξιολογήσει» κατάλληλα, τα «μοιράζει» σε τριγύρω περιοχές του κεντρικού νευρικού συστήματος, προκειμένου να λάβουν την τελική τους μορφή και να γίνουν δεκτά σαν βιοτικό αποτέλεσμα.

ΓΕΦΥΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΜΗΚΗΣ ΜΥΕΛΟΣ

ΤΟ ΚΑΤΩ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΚΗ ΜΥΕΛΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΙ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΜΕΤΑΞΥ «ΟΥΡΑΣ» ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΚΑΙ ΝΩΤΙΑΙΟΥ ΜΥΕΛΟΥ.
Οι δυο αυτοί εγκεφαλικοί σχηματισμοί παίζουν έναν ουσιαστικό ρόλο στη μετάδοση του πόνου. Μπορεί να  μην έχουν μεγάλη συμμέτοχη σε ότι αφορά την παραγωγή του πόνου, αλλά στη διαδικασία της μετάβασης μπορεί να έχουν έναν ουσιαστικό ρόλο. Όταν έχουμε καταστάσεις χρόνιων επώδυνων συμπτωμάτων και συνδρόμων, είναι από τις  περιοχές που πρέπει να ελέγχονται οπωσδήποτε.

Η ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΙΣ ΛΕΓΟΜΕΝΕΣ ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ.
Στις περιπτώσεις αυτές πρόκειται, κατά κύριο λόγο, για τις λεγόμενες χορδοτομές ή καταστροφή των οπτικών πυρήνων του θαλάμου. Πρόκειται, δηλαδή, για διαταραχές του νευρικού συστήματος, όπου με αρκετά πρωτόγονο ρυθμό και τρόπο κόβεται το τμήμα εκείνο του νευρικού συστήματος που υποτίθεται ότι είναι ο κύριος υπεύθυνος για την παραγωγή του άλγους. Βέβαια, τα αποτελέσματα δεν είναι πάντα τα επιθυμητά και πολλές φορές έχουμε μόνο μικρή επιτυχία. Η επιτυχία αυτή συνεκτιμάτε σαν μέγεθος μια παρηγορητικής θεραπείας σε μια υποτιθέμενη μη δεχόμενη βελτίωση κατάστασης.

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ VAUGHAN JACKSON ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΑΚΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΟΥ ΈΧΟΥΝ ΜΙΑ ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟ.
Κατά το σύνδρομο αυτό έχουμε μια ρήξη των εκτατικών τενόντων των δακτύλων, δηλαδή, τους τένοντες που «τεντώνουν» τα δάκτυλα. Αν υπάρχουν και άλλες αρρώστιες, όπως αρθρίτιδα, εκφυλιστική αρθροπάθεια, ρευματοπάθεια κ.τ.λ. είναι δυνατόν να εμφανίζεται αυτό το σύμπτωμα τακτικά και να μπερδεύει τη διάγνωση.  Η ύπαρξη του οφείλεται στη φθορά που έχουν οι τένοντες, καθώς τρίβονται μεταξύ τους.

ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΙΝΟΜΥΑΛΓΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΈΝΤΟΝΟΙ ΠΟΝΟΙ, ΔΙΑΧΥΤΟΙ ΣΗΜΕΙΑΚΑ ΣΕ ΌΛΟ ΤΟ ΚΟΡΜΙ.
Μια ψυχική υπερευαισθησία είναι ,κατά κανόνα, συνοδός αυτών των συμπτωμάτων. Η ινομυαλγία είναι μια ασθένεια-πρόβλημα, σε ότι αφορά την διαγνωστική διασαφήνιση, αν και κάποιες αιτίες όπως λοιμώξεις (ιός Epstein Barr)  έχουν χειροπιαστές αιτιολογίες για την εξέλιξη της. Με την πάροδο των χρόνων και την εξέλιξη των συμπτωμάτων, έρχονται και άλλα όργανα, όπως στομάχι, έντερο, ουροδόχος κύστη, να συμπληρώσουν με δικές τους διαταραχές, με δικές τους αιτιολογίες, κάνοντας τη διάγνωση της ακόμα πιο περίπλοκη. Γιατροί που δεν έχουνε ασχοληθεί ιδιαίτερα με την ινομυαλγία, αν και υπολογίζεται ότι το 2-3 % του πληθυσμού πάσχει από αυτό, πολλές φορές μπαίνουν στον πειρασμό να χαρακτηρίσουν τους ασθενείς σαν υποχόνδριους.

ΠΟΝΟΣ : ΤΟ ΘΑΛΑΜΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ

Ο ΠΟΝΟΣ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΑΠΟ ΠΟΛΛΕΣ ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ.
Μια από αυτές είναι χαρακτηριστική και αναφέρεται σαν το θαλαμικό σύνδρομο. Ο θάλαμος είναι ένας εγκεφαλικός σχηματισμός, που βρίσκεται στη μέση του εγκεφάλου και όταν πολλές φορές δεχτεί ένα ερέθισμα, κυρίως από μια αγγειακή διαταραχή, προκαλείται αυτό που λέμε θαλαμικό σύνδρομο. Το θαλαμικό σύνδρομο έχει σαν χαρακτηριστική συμπτωματολογία μια ημιαναισθησία και έναν έντονο πόνο στο ετερόπλευρο της βλάβης ημίσωμα. Αυτός ο πόνος είναι ένα έντονο καυστικό και διάχυτο άλγος στην αντίπλευρη πλευρά του σώματος και είναι μερικές φορές τόσο έντονο που δεν ανέχεται ούτε και την επαφή των ρούχων. Αρκετές φορές, μπορεί αυτό να προκύψει και μετά από στερεοτακτικές επεμβάσεις στον εγκέφαλο για διαφόρους λόγους ή και στην νόσο του πάρκινσον. Γενικά, το θαλαμικό άλγος στο θαλαμικό σύνδρομο είναι μια νευρολογική κατάσταση που μπορεί να έχει κλιμακωτής ένταση συμπτωματολογία, έτσι που πολλές φορές να μην δίνεται η ανάλογη προσοχή και να μην αντιμετωπίζεται έγκαιρα με αποτέλεσμα να αυξάνει.

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΘΩΡΑΚΙΚΗΣ ΕΞΟΔΟΥ

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΈΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟ, ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ.
Το σύνδρομο θωρακικής εξόδου προκύπτει από την πίεση των αγγείων μετά την έκφυση τους από την αορτή και την διαδρομή τους κάτω από την κλείδα. Στο σημείο αυτό, μυϊκές μάζες με άλλους ιστούς προκαλούν την πίεση του αγγείου, με αποτέλεσμα να μην αιματώνεται αρκετά η άκρα χείρα και να πονάει και να «χάνεται» ο σφυγμός από τον σύστοιχο καρπό. Η συμπτωματολογία είναι χαρακτηριστική και η διάγνωση γίνεται κατά κύριο λόγο με την αγγειογραφία. Η θεραπεία είναι χειρουργική.

ΆΛΓΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΟΥ

ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΑ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΜΕΙΚΤΑ ΝΕΥΡΑ ΤΩΝ ΆΚΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ. ΜΕΙΚΤΑ ΛΕΓΟΝΤΑΙ, ΔΕ, ΓΙΑΤΙ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΌΛΩΝ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΊΝΕΣ (ΚΙΝΗΤΙΚΕΣ, ΑΙΣΘΗΤΙΚΕΣ, ΣΠΛΑΧΝΙΚΕΣ Κ.Λ.Π.).
Έτσι λοιπόν τα νεύρα αυτά, που αποτελούν και το περιφερικό νευρικό σύστημα, είναι πάρα πολλές φορές υπεύθυνα, όχι για τις κινητικές και αισθητικές διαταραχές, αλλά και για την εμφάνιση του πόνου. Έτσι λοιπόν, όταν το περιφερικό νεύρο πάσχει πέρα από μια εφίδρωση, κυάνωση και οίδημα του άκρου, παράλληλα με την νευρολογική συμπτωματολογία, από την πλευρά της κίνησης της αισθητικότητας, έχουμε και έντονο καυστικό άλγος. Οι διαταραχές του πόνου μπορούν να εμφανίζονται περιφερικά και συνέχεια και να κλιμακώνονται. Όσο πιο γρήγορα γίνεται η διάγνωση και θεραπεία, τόσο πιο κερδισμένος βγαίνει ο ασθενής.

ΤΑ «ΒΡΑΧΕΑ» ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΥΡΩΝΙΚΑ ΤΟΞΑ, ΕΙΔΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ, ΜΕΤΑΞΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΚΑΙ ΝΩΤΙΑΙΟΥ ΜΥΕΛΟΥ, ΈΤΣΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΜΕΝΑ ΏΣΤΕ ΝΑ «ΡΕΓΟΥΛΑΡΟΥΝ» ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ.
Η δράση τους είναι ποικίλη. Μπορούν και να μειώσουν και να εντείνουν ακόμα και να δημιουργήσουν μια επώδυνη κατάσταση, προκειμένου να έχουν μια «ομοιόσταση» της επώδυνης διαδικασίας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο πόνος, πέρα από τη λειτουργία του σαν δυσάρεστο συναίσθημα, είναι και μια προειδοποιητική διαδικασία από το εξωτερικό περιβάλλον στον εγκέφαλο να λαμβάνει τα μέτρα προστασίας που χρειάζεται. Σε αυτή την περίπτωση, τα «βραχέα» κυκλώματα παίζουν ένα από τους αποφασιστικότερους λόγους. Η ακριβή τους νευροφυσιολογία δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Στην περίπτωση όμως που θα συμβεί κάτι τέτοιο, θα έχει γίνει ένα μεγάλο βήμα στη ρύθμιση επώδυνων καταστάσεων του ανθρώπου.

Η ΦΩΤΟΦΟΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΠΟΛΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΈΧΕΙ ΈΝΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ.
Χαρακτηριστικό των αυτοάνοσων νοσημάτων στα μάτια είναι ότι τμήματα του οφθαλμού ή ολόκληρος ο οφθαλμός δέχονται επίθεση από τα τροποποιημένα λευκά αιμοσφαίρια. Το αποτέλεσμα της επίθεσης αυτής είναι ότι μπορούν να προκαλέσουν έντονα συστηματικά και οφθαλμολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να περιοριστούν μόνο στο τομέα αυτό. Τα πιο συνηθισμένα από αυτά είναι πόνοι και φωτοφοβίες, μείωση της οπτικής οξύτητας, απώλεια της όρασης, έντονοι πονοκέφαλοι και ζαλάδες. Γενικά, όταν παρουσιάζεται το πρόβλημα της φωτοφοβίας, πρέπει οι εξετάσεις να γίνονται διεξοδικές και να επαναλαμβάνονται μέχρι να σιγουρευτούν, προκειμένου να βεβαιωθεί μια διάγνωση.

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΒΑΡΤΕΜΠΕΡΓΚ

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΒΑΡΤΕΜΠΕΡΓΚ ΣΑΝ ΌΝΟΜΑ ΕΙΝΑΙ ΆΓΝΩΣΤΟ ΣΤΟ ΕΥΡΥ ΚΟΙΝΟ ΑΛΛΑ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΑ.
Πρόκειται για κάποια συμπτώματα που αφορούν τη ραχιαία επιφάνεια του βραχίονα με πόνους, μουδιάσματα, τα οποία εντείνονται κατά τη χειρονακτική εργασία.
Παρόλο που το πρόβλημα είναι απλό, μερικές φορές θέλει την επέμβαση του ειδικού προκειμένου να απεγκλωβιστεί το κερκιδικό νεύρο που πιέζεται σε κάποιο σημείο, προκειμένου να σταματήσουν οι διαταραχές.
Πολλές φορές, το σύνδρομο Βάρτεμπεργκ με τα συμπτώματα του, εάν είναι ελαφριά, σκεπάζεται από την πίεση της καθημερινότητας και ψάχνεται για λίγο μέχρι να επανεμφανιστεί με ένταση.
Συνήθως εμφανίζεται σε αθλούμενους και σε αυτούς που χρησιμοποιούν τα άνω άκρα, αλλά μπορεί να παρουσιαστεί και σε λιπόσαρκα άτομα, σε μεταβολικές διαταραχές όπως είναι του διαβήτη, του θυρεοειδούς.

ΑΠΟΦΡΑΞΗ ΚΑΙ ΠΟΝΟΣ

ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΕΝΤΟΝΟ ΠΟΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ ΤΟΥ ΑΓΓΕΙΟΥ.
Επειδή το αγγειακό δέντρο του σώματος είναι έτσι ρυθμισμένο που τα μεγάλα αγγεία αρχίζουν κεντρικά και ελαττώνεται η διάμετρος στην περιφέρεια το σύνδρομο της απόφραξης εμφανίζεται κυρίως στις απαρχές των άκρων και κυρίως των κάτω άκρων.
Η εικόνα του είναι χαρακτηριστική με τον πόνο να εισβάλει σε κατάσταση ηρεμίας, το άκρο να γίνεται ωχρό ενώ παράλληλα χάνεται ο σφυγμός των αγγείων στην προσβληθείσα περιοχή.
Η εικόνα της απόφραξης είναι τόσο χαρακτηριστική που η διάγνωση της είναι άμεση και χωρίς πρόβλημα.
Η δε διάγνωση οφείλεται να είναι άμεση διότι μόνο η έγκαιρη θεραπεία μπορεί να λύσει ριζικά το πρόβλημα.

ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ 17ΟΥ ΑΙΩΝΑ Ο «ΓΑΡΓΑΝΤΟΥΑΣ» ΚΑΘΙΕΡΩΘΗΚΕ Η ΒΩΜΟΛΟΧΙΑ ΣΑΝ ΈΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ.

Νέες νευρολογικές και νευροφυσιολογικές εξετάσεις απέδειξαν σήμερα ότι όπως μέσα στη δομή της ανθρώπινης γλώσσας και κυρίως σε ότι αφορά το μνημονιακό χαρακτήρα της, υφίστανται ενδιάμεσα γλωσσικά αναμνηστικά πακέτα, όπως οι βωμολοχίες. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο τα επικαλούμεθα σε συναισθηματικές διαταραχές όπως πόνος, αμηχανία, προσπάθεια άμεσης επικοινωνίας και ψυχικής φόρτισης.

Ο ΚΑΘΕ ΠΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΑΝΕΜΟΣΤΡΟΒΙΛΟΣ.

Ξεκινάει σιγά-σιγά και εξελίσσεται σε θύελλα. Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις «διαφόρων νευραλγίων» οι οποίες αρχίζουν με μικρά τσιμπήματα σαν μια ενόχληση και οδηγούν σε κορύφωση του πόνου με τέτοια έκταση και ένταση που οδηγούν και στην αυτοκτονία του ασθενή.
Σε επώδυνες λοιπόν καταστάσεις δεν αφήνουμε ποτέ περιθώρια εξέλιξης κυρίως με τέτοιο ιστορικό π.χ. νευραλγία τριδύμου, ημικρανίες με αύρα κ.λ.π.
Επεμβαίνουμε αμέσως να καταστείλουμε το πρόβλημα με κάθε δυνατότητα για να αποφύγουμε την εξέλιξή του.
Δεν χάνουμε καιρό με διαγνωστικές χρονοτριβές γιατί όσο προχωράει ο φαύλος κύκλος πόνου και άγχους τόσο γίνεται η κατάσταση πιο περίπλοκη.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.

Βρίσκεται μαζί του σε συνεχή αλληλοεπίδραση και προσαρμόζεται με αυτό μέσω του εγκεφάλου και της ομοιόστασης.
Η ομοιόσταση είναι μια εγκεφαλική λειτουργία προερχόμενη από το σύνολο των υποδοχέων του εγκεφάλου που ενημερώνει για τις καταστάσεις των εξωτερικού περιβάλλοντος και συγκεκριμένα δίνει εντολές αντιμετώπισής του.
Οι καταστάσεις αυτές που προκαλούν διαταραχή της ομοιόστασης του οργανισμού και ως εκ τούτου πόνο είναι βασικά τεσσάρων ειδών.
Ηχητικές, οπτικές, θερμοκρασίας και βίας. Όταν λοιπόν ιατρικά εξετάζουμε το θέμα του πόνου ξεκινάμε την ανάλυσή του από τις τέσσερεις αυτές κατηγορίες σε ότι αφορά το περιβάλλον.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΑΛΓΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΥΜΑΤΟΕΙΔΗ ΜΟΡΦΗ Π.Χ. ΟΙ ΣΠΑΣΜΟΙ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΤΗΤΑ.
Σε αυτές τις περιπτώσεις όντως υπάρχει μια τοπική επώδυνη αντίδραση τόσο σαν γεγονός όσο και σαν βίωμα αλλά στην ουσία είναι πολυπαραγοντικοί.
Ο εγκέφαλος είναι άμεσα συνδεδεμένος με ειδικούς νευροδιαβιβαστές με την τοπική εκπροσώπηση καθώς επίσης και με άλλους παράγοντες που συνεισφέρουν στην αντιμετώπιση του άλγους.
Τα αποτελέσματα είναι η επεξεργασία αυτή να γίνεται συνεχής προκειμένου να προκαλέσει την αντίδραση του περιβάλλοντος δηλαδή την ιατρική και να ληφθούν τα μέτρα που πρέπει. Σε αυτές τις περιπτώσεις εάν ο θεράπων ξεκινήσει την αναλγητική αγωγή «διορθώνοντας» την εγκεφαλική δραστηριότητα σίγουρα κάνεις μια καλή αρχή.

ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΛΓΟΥΣ

ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΙΑΤΡΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Ο ΠΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΛΟΓΙΚΟ ΔΙΟΤΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΗΜΑ ΝΟΣΗΡΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.

Υπάρχουν και ιατρικές καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης που έχουν σαν κύριο σύμπτωμα τον πόνο π.χ ενδοκρινικές διαταραχές, πνευμονική ανεπάρκεια, λοιμώξεις, σήψεις, αγγειοκαρδιακές διαταραχές, υποξαιμία, κατάχρηση φαρμάκων.
Βέβαια στις περισσότερες από αυτές που κυριαρχεί η κλινική εικόνα που αναφέραμε αντιμετωπίζεται και ο πόνος σαν μια παράμετρος της όλης κλινικής εικόνας.
Εάν όμως για οποιονδήποτε λόγο έχουμε μια καθυστέρηση στην αντιμετώπιση αυτή των νοσημάτων ο πόνος ξεφεύγει και συμπληρώνεται από το άγχος της στιγμής.
Με αυτό τον τρόπο κυριαρχεί των άλλων συμπτωμάτων και γίνεται το πρώτο μέλημα των γιατρών.

Η ΑΡΧΗ ΜΙΑΣ ΕΠΩΔΥΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ ΚΑΝΟΝΑ ΣΑΝ ΜΙΑ ΧΙΟΝΟΜΠΑΛΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ.

Όπως η χιονόμπαλα συνεχώς με το κύλισμα της αυξάνεται την ίδια συμπεριφορά έχει και η διαδικασία του πλέον άσχετα από πιο όργανο προέρχεται.
Ο εγκέφαλος βιώνει τον πόνο και «απαντά» στον οργανισμό με διάφορα ερεθίσματα προκειμένου να υπάρξει έγκαιρη αντιμετώπιση.
Αν αυτή η έγκαιρη αντιμετώπιση δεν είναι καταλυτική και είναι ημιτελής το «ταξίδι» της χιονόμπαλας συνεχίζεται και ο πόνος όχι μόνο αυξάνεται αλλά προσθέτει και άλλα συναισθήματα στην ένταση του.
Τέτοια είναι ο φόβος, το έντονο άγχος που επιδεινώνουν την όλη κατάσταση. Έτσι έχουμε μια κλιμάκωση του πόνου από τα ανάλογα εγκεφαλικά δίκτυα που μπορεί να εξωθήσει τον ασθενή μέχρι πλήρη εξουθένωση.
Άρα η επέμβαση στον πόνο πρέπει να είναι και τοπική αλλά κυρίως να βρίσκεται λύση για την εγκεφαλική διέγερση προκειμένου να αντιμετωπιστεί δραστικά.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.