NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ο ΑΠΟΙΟΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΦΑΣΜΑ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΟΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΔΙΑΒΗΤΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΓΚΡΕΑΣ. ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΝΙΧΝΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΣΑΚΧΑΡΟ ΣΤΑ ΟΥΡΑ.
Ο διψογενής άποιος διαβήτης εμφανίζεται κατά κανόνα σε βλάβες στον υποθάλαμο ύστερα από τραύματα ή λοιμώξεις και αγγειακά επεισόδια εφόσον υπάρχει μια προδιάθεση ήδη για αυτό το νόσημα. Εκείνο που τον χαρακτηρίζει είναι μια ατελείωτη δίψα η οποία παρόλα τα υγρά που λαμβάνει καταστέλλει με κάποιον τρόπο την έκκριση της αντιδιουρητικής ορμόνης και έχουμε μεγάλη αύξηση του όγκου υγρού στο σώμα και στον εγκέφαλο με δυσάρεστες εξελίξεις. Πρόκειται για μια κατάσταση που πρέπει να αντιμετωπίζεται έγκαιρα και να είναι το πρώτο μέλημα όταν έχουμε την εμφάνιση της πολυδιψίας χωρίς λόγο.

ΤΑ ΚΡΑΝΙΚΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΥΠΕΥΘΥΝΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ
Η καθημερινότητα είναι γεμάτη από τέτοιες τραυματικές εμπειρίες για τον καθένα από εμάς. Ένα χτύπημα στην πόρτα, του κεφαλιού σε ένα τοίχο του κεφαλιού από ένα αντικείμενο ή ακόμη και ένα επιπόλαιο χτύπημα με στιγμιαία ζάλη ή απώλεια συνείδησης μπορεί μετά από χρόνια να εμφανισθεί με την μορφή κάποιας άνοιας.
Πρόκειται για μια έκπτωση των νοητικών λειτουργιών αμέσως ή σταδιακά εμφανιζόμενα μετά το τραύμα.
Συνήθως συμβαίνει το δεύτερο και κυρίως στις μεγάλες ηλικίες.
Πολλές φορές οι μετατραυματικές άνοιες διαγιγνώσκονται έγκαιρα, αντιμετωπίζονται όμως επιπόλαια ή καθόλου με την εντύπωση ότι είναι ένα φυσιολογικό επακόλουθο άρα και προσωρινό του τραύματος. Δεν είναι έτσι διότι αυτά εξελισσόμενα έχουν αθροιστική παθολογική δράση.
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η πολυτραυματική εγκεφαλοπάθεια (άνοια των πυγμάχων). Εδώ πρόκειται για το κλασικό παράδειγμα του αθροίσματος των επαναλαμβανομένων μικρών κακώσεων της κεφαλής. Χαρακτηρίζεται από δυσαρθρία, αταξία, εξωπυραμιδικά σύνδρομα και άνοια.
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο μεγάλος πυγμάχος Μωχάμεντ Αλή.
Το εγκεφαλικό η κρανιοεγκεφαλικό τραύμα πάντα πρέπει να εξετάζεται και να αντιμετωπίζεται με σπουδή όσο μικρό και να είναι.

ΟΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΟΣΦΡΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΠΕΡΙΠΛΟΚΑ ΚΑΙ «ΠΑΡΑΜΕΛΗΜΕΝΑ» ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ.Η «μυρωδιά» για να φτάσει στον εγκέφαλο και να γίνει αντιληπτή χρειάζεται μια συγκεκριμένη διαδρομή. Από τους υποδοχείς του ρινικού βλεννογόνου μέσα από τετρημένο πέταλο του ηθμοειδούς οστού (πίσω μέρος της μύτης) περνάει στους οσφρητικούς βολβούς και οσφρητικές ταινίες (σχηματισμούς ειδικών νευρικών κυττάρων).
Κατόπιν το ερέθισμα προχωράει στην απιοειδή περιοχή του κροταφικού λοβού και στον αμυγδαλοειδή πυρήνα (οσφρητικό κέντρο).
Μπορεί τα ονόματα να διαβάζονται περίεργα, όμως πρέπει να εκλαμβάνονται σαν τόποι μιας διαδρομής όπου σε κάθε τόπο μπορεί να προκύψει μια ανωμαλία που χαρακτηρίζει και την εκάστοτε πιθανή βλάβη.
Οι πιθανές βλάβες της όσφρησης μπορεί να είναι :
- Μείωση της όσφρησης μετά από φλεγμονή ή εγκεφαλίτιδα
- Βλάβη μετά από κρανιοεγκεφαλική κάκωση
- Βλάβη μετά από δηλητηρίαση ή φάρμακα π.χ. πενικιλλαμίνη
- Βλάβη από ορμονικά νοσήματα κυρίως του θυρεοειδή
- Διαταραχή σε όγκους και ανευρύσματα
- Διαταραχή σε επιληπτικές κρίσεις.
Όλα αυτά πρέπει πάντοτε να ελέγχονται όταν έχουμε διαταραχές της όσφρησης.

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΠΛΑ ΚΡΑΝΙΟΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΜΕΡΙΜΝΑ ΓΙΑ ΠΙΘΑΝΟ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟ ΕΜΦΡΑΓΜΑ.
Κάθε χτύπημα στο κεφάλι, πέρα από ένα τραυματικό γεγονός για τον εγκέφαλο, μπορεί να είναι μια αφετηρία για πολλές δυσμενείς μετατραυματικές εξελίξεις στον εγκέφαλο.
Αυτές οι μετατραυματικές εξελίξεις μπορεί να εμφανισθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα ή αργότερα μετά το τραύμα και να είναι από αμελητέες ως ιδιαίτερα σοβαρές. Μία από τις πλέον επικίνδυνες επιπλοκές για όλους αυτούς που έχουν περάσει μία κρανιοεγκεφαλική κάκωση είναι το εγκεφαλικό έμφρακτο.
Η κατάσταση αυτή εμφανίζεται σε άτομα που έχουν τάση για αυξημένη ενδοεγκεφαλική πίεση. Τέτοια άτομα είναι ασθενείς που έχουν ξαναχτυπήσει το κεφάλι τους π.χ. πυγμάχοι, κακοποιημένα παιδιά που έχουν περάσει εγκεφαλίτιδα, υπερτασικοί, ασθενείς με υψηλό δείκτη αθηρωματοσκλήρυνσης, γηραιοί ασθενείς κλπ.
Όποιος ανήκει σε μία τέτοια ομάδα κινδύνου και έχει υποστεί κρανιοεγκεφαλική κάκωση, καλό είναι μετά από καιρό να κάνει έναν νέο νευρολογικό έλεγχο προκειμένου να αποφύγει τις δυσάρεστες εξελίξεις. Ή τουλάχιστον μετά το τραύμα να ελέγχει τα μάτια του, την πίεσή του και τον αθηρωματικό δείκτη, ιδιαίτερα εάν εξακολουθεί και έχει πονοκεφάλους.

Όταν μιλάμε για εγκολεασμό εννοούμε ένα «κακό» παιχνίδι, που παίζεται στον εγκέφαλο μετά από μία κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Συνήθως, ο εγκολεασμός μπορεί να γίνει σε τρία ή τέσσερα επίπεδα ή ταυτόχρονα σε όλα μαζί, μετά από ένα κρανιοεγκεφαλικό τραύμα.
Η λέξη εγκολεασμός σημαίνει «πνίξιμο», κομμάτι του εγκεφαλικού ιστού μέσα σε ένα τρήμα (οπή), που υπάρχουν στο οστικό κρανίο. Συνήθως, οι περιοχές αυτές είναι το σκήνωμα του εγκεφάλου, είναι το δρέπανο και είναι το ινιακό τρήμα στην βάση του κρανίου.
Όταν, λοιπόν, ασκείται πίεση από την μία ή την άλλη πλευρά του εγκεφάλου ή ακόμα και από τις δύο πλευρές, τότε σιγά-σιγά με την ροή του αίματος ή με το οίδημα- δηλαδή, το μάζεμα νερού που συντελείται χωρίς να ξέρουμε και την ακριβή αιτιοπαθολογία- πιέζεται ο εγκεφαλικός ιστός σε αυτά τα σημεία, προκειμένου να σφηνωθούν εκεί μέσα και να προκαλέσουν διάφορες νευρολογικές βλάβες, από τις οποίες η πιο συνηθισμένη είναι μια ημιπληγία και μετά από ώρες ή μέρες, ο θάνατος.
Η περίπτωση του εγκολεασμού πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη σε περιπτώσεις τραυμάτων όσο «απαλές» και να είναι αυτές, ιδιαίτερα σε παιδιά.
Μια άλλη ακόμη προχωρημένη περίπτωση είναι και οι μεσήλικες με προχωρημένη αρτηριοσκλήρωση, εκεί τα πράγματα είναι ακόμη πιο σκληρά. Ή οι γυναίκες με ορμονικές διαταραχές.
Για αυτό καλό είναι, έστω και μετά από κάθε επιπόλαιο τραύμα, από γιατρό, νοσοκόμα ή συγγενείς να γίνεται μια παρακολούθηση της εξέλιξης της κλινικής εικόνας του ασθενούς έτσι για να προλαμβάνονται όλα αυτά τα γεγονότα.

Η εγκεφαλική ισχαιμία είναι και αυτή ένα από τα συμπτώματα της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης. Ενώ έχουμε μάθει ότι η εγκεφαλική ισχαιμία κατά κύριο λόγο εμφανίζεται σε περιπτώσεις αρτηριοσκλήρωσης και προχωρημένης ηλικίας, είναι δυνατή η περίπτωσή της σε απλά τραύματα, όπου υπάρχει μεγάλη συμμετοχή του στελέχους του εγκεφάλου.
Συνήθως, αυτά τα τραύματα είναι -όπως τα χαρακτηρίζουμε- «μπανάλ», αλλά, μπορεί να προκαλέσουν ισχαιμία, διότι χτυπώντας το «στέλεχος» απορυθμίζουν τον μηχανισμό αυτοελέγχου της αρτηριακής πίεσης, που εδράζεται στον εγκέφαλο.
Το αποτέλεσμα είναι να πέφτει η πίεση κατακόρυφα και ως εκ τούτου να δημιουργείται ένα κενό αίματος, άρα και μια μεγάλη έλλειψη οξυγόνου σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια τοπική ισχαιμία και κατά συνέπεια, και ένα ισχαιμικό έμφρακτο.
Πρόκειται και εδώ για μια από τις περιπτώσεις όπου πρέπει να λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψη η παρακολούθηση της πορείας του ασθενούς ή δυνατόν και σε μόνιτορ ή και με απλή επιτήρηση για ένα ή δύο 24ωρα, προκειμένου να έχουμε την σιγουριά ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Ακόμα και όσο «απαλό» και απλό να είναι το τραύμα, εφόσον η διαδικασία της επιτήρησης αποφανθεί, πάντοτε πρέπει να έχουμε έναν ορό στο χέρι προκειμένου να έχουμε μια άμεση δίοδο φαρμάκων, που πολλές φορές είναι σωτήρια για τον τραυματισμένο ασθενή.