NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
Ο Dr House (φωτο) είναι γιατρός διαγνώστης. Καθηλώνει παγκόσμια μια φορά την εβδομάδα εκατομμύρια θεατές, που παρακολουθούν με κομμένη την προσπάθεια του δαιδαλώδους μυαλού του να δίνει λύσεις σε δύσκολες ασθένειες. Το αξιόλογο της σειράς αυτής είναι ότι καταγράφονται με ιδιαίτερη πειστικότητα οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά των ασθενών των οποίων η μελέτη οδηγεί τις περισσότερες φορές τον Dr House στην διάγνωση και λύτρωση.

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΣΤΗΣ ΣΥΓΧΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΟΓΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ.
Το μεγάλο ερωτηματικό που βασανίζει τον Έλληνα ψηφοφόρο στις σημερινές ευρωπαϊκές εκλογές είναι γιατί είναι συγχυσμένος και αυτός και η πολιτική ηγεσία. Δηλαδή, γιατί πρέπει να ψηφίσει, τι πρέπει να ψηφίσει, αν θα ψηφίσει και αν αυτοί που ψηφίζει ξέρουν πού πάνε, αν τον διοικούν, γιατί τον διοικούν και αν έχουν ευθύνη απέναντι στην διοίκηση που ασκούν.
Η σύγχυση όλη αυτή βασίζεται σε έναν υποδερμικό, αλλά, πολυχρόνιο παραλογισμό, που άρχισε μετά τα χρόνια του εμφύλιου πολέμου και έφτασε μέχρι σήμερα.
Σαν ευρηματικός λαός με ακραία συμπεριφορά που είμαστε, αρνούμαστε πάντοτε να διδαχθούμε από την ιστορία, αντιμετωπίζαμε το σήμερα -το οποίο πάντοτε ήταν βαρύ και δύσκολο- με την φαντασία ότι το αύριο θα ήταν καλύτερο και εύκολο.
Δυστυχώς, αυτή την νοοτροπία την περάσαμε και στα σχολεία και έγινε πλέον ένα φθηνό διδασκαλικό μάθημα που ακολούθησε μέχρι σήμερα.
Οι συγχυσμένοι νεοέλληνες είναι αυτοί που δεν μπορούν να καταλάβουν ότι αυτό που δεν έγινε χτες, δεν μπορεί να γίνει αύριο, εφόσον η σημερινή διοίκηση εξακολουθεί και συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο.
Το αποτέλεσμα είναι ακριβώς σαν τους βιβλικούς ναούς, το οδήγημα της σύγχυσης σε λάθος σκοπούς και η παρερμηνεία του τζόγου και του «ηγεμόνα» σαν από μηχανής θεός, που θα λύσει το σημερινό πρόβλημα.
Παρόλα αυτά, σαν ιδιαίτερα οξυδερκής λαός γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι τίποτα από αυτά που δεν θα γίνουν εξακολουθούν μια αρνητική πορεία και το έθνος και το κράτος και η σύγχυση μεγαλώνει.
Η μεγάλη ελπίδα είναι η περισσότερη αυτοσυγκέντρωση, η απόδοση του παραλογισμού, που φέρνει η σύγχυση και η επαναφορά του πνεύματος και του ορθού τρόπου σκέψης σε υγιή επίπεδα.
Βέβαια, για κάτι τέτοιο δεν φτάνει μόνο η αρνητική σκέψη (π.χ. να μην κατεβούν στις εκλογές) ή η αντίδραση (απομόνωση), αλλά, η επαναφορά της λογικής, της ορθολογιστικής σκέψης. Ο καθένας από μόνος του ή και συλλογικά, αν και είναι πολύ δύσκολο. Αυτό, μάλλον, θα γίνει, γιατί το έχουμε περάσει αρκετές φορές και θα είναι και για λόγους καθαρά επιβίωσης, ξέρουμε να υπολειτουργούμε καλά.
Σε αναμονή, λοιπόν.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΑΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ, ΑΠΟ ΙΟΥΣ Ή ΠΑΡΑΣΙΤΑ.
Το ότι η συμπεριφορά του ανθρώπου, τόσο κατά την διάρκεια ή ακόμη και μετά την λοίμωξη, αλλάζει, είναι γνωστό και επιστημονικά τεκμηριωμένο από καιρό. Μάλιστα, τα παλιά χρόνια στην ψυχιατρική χρησιμοποιούσαν τις εμπύρετες λοιμώξεις για την θεραπεία διαταραχών της συμπεριφοράς και επιληπτικών σπασμών. Σε πολλές περιπτώσεις ορισμένες από αυτές τις μεθόδους διατηρούνται μέχρι και σήμερα, έτσι που δείχνουν πόσο σωστή ήταν η άποψη της εφαρμογής τους.
Το καινούριο στη όλη ερευνητική αναζήτηση είναι ότι τα λοιμώδη νοσήματα επηρεάζουν την συμπεριφορά διαφορετικά ανάλογα με το φύλο. Τσέχοι παρατηρητές σε μια επιστημονική έρευνα κατέγραψαν αποκλίσεις της συμπεριφοράς γυναικών, οι οποίες είχαν αδιαθετήσει από τοξοπλάσμωση.
Γυναίκες κατά την διάρκεια ή μετά την λοίμωξη με τοξοπλάσμωση έδειξαν ιδιαίτερα μεγαλύτερα αισθήματα ευθύνης, ανησυχίας, αμφιβολίας και αβεβαιότητας. Οι αντιδράσεις τους ήταν ουσιαστικά μειωμένες και πολλές φορές ήταν υπαίτιες τροχαίων ατυχημάτων.
Η όλη κατάσταση πιστοποιεί ότι τα λοιμώδη νοσήματα ακολουθούν με σιγουριά δύο μηχανισμούς. Ο ένας είναι να φτάσουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα περνώντας τον φραγμό του εγκεφάλου και ο δεύτερος είναι να κατευθυνθούν σε συγκεκριμένα σημεία του εγκεφάλου του ατόμου ανάλογα με το φύλο του και το γενετικό του καλούπι. Όλα αυτά τα συμπτώματα δείχνουνε και μια σαφώς εξελικτική τάση με γονιδιακές προεκτάσεις.
Έτσι, λοιπόν, μπορούμε να φανταστούμε σε μερικές δεκαετίες σοφερίνες που προκαλούν ατυχήματα, μεταξύ των άλλων να οδηγούνται ανακριτικά και στο τεστ πιστοποίησης της τοξοπλάσμωσης.

ΑΝΔΡΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΤΟΞΟΠΛΑΣΜΩΣΗΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΙΟ ΑΚΡΑΙΟΙ, ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΙ, ΚΑΧΥΠΟΠΤΟΙ, ΕΜΠΑΘΕΙΣ ΜΕ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ.
Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι μετά από μια λοίμωξη, και ειδικά παρασιτικού τύπου, δείχνουν μια αλλαγή της συμπεριφοράς κατά ποικίλους τρόπους. Αυτό είναι από παλιά γνωστό και μάλιστα εδώ και δεκαετίες σε ορισμένες χώρες, όπως είναι η Τσεχία, καταγράφονται και σχετικές επιδημιολογικές έρευνες στην κατεύθυνση αυτή.
Με αφορμή τα ερεθίσματα αυτά παρατηρήσαμε ασθενείς που έπασχαν από τοξοπλάσμωση και καταγράψαμε τα αποτελέσματα των ψυχομετρικών εξετάσεων. Με έκπληξη βρέθηκε ότι η κοινωνική συμπεριφορά των ανδρών με λοίμωξη τοξοπλάσμωσης έχει μια σαφή διαφοροποίηση. Συγκεκριμένα, η συμπεριφορά τους είναι πιο επιθετική και διεκδικητική γενικά σε κοινωνικό επίπεδο.
Παράλληλα με την επιθετική συμπεριφορά, εμφανίζεται μια αδυναμία συγκέντρωσης με ταυτόχρονη καχυποψία και αμφισβήτηση των πάντων.
Πέραν τούτου σχεδόν σε όλους παρατηρείται και μια έντονη ψυχοκινητική κατάσταση σε σχέση με το παρελθόν. Γενικά, υπάρχουν ενδείξεις αύξησης της τεστοστερόνης που θεωρείται υπεύθυνη για όλα αυτά.
Παράλληλα, παρατηρούνται και αυξομειώσεις της τεστοστερόνης κατά την διάρκεια της θεραπείας που επιβεβαιώνουν την υποψία ότι επηρεάζεται άμεσα από την εμβέλεια της τοξοπλάσμωσης.
Η αύξηση της τεστοστερόνης στους άνδρες στην τοξοπλάσμωση φαίνεται να αποτελεί ένα εξελικτικό μηχανισμό προστασίας. Είναι δε ένα πραγματικό γεγονός.

ΟΙ ΠΙΘΗΚΟΙ ΔΙΑΛΕΓΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ ΟΠΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
Από έρευνες που γίνονται εδώ και χρόνια από ζωολόγους και επιστήμονες ερευνητές της συμπεριφοράς προκύπτει ότι στους πράσινους πιθήκους επικρατεί κατά κάποιο τρόπο μια διαδικασία εκλογής αρχηγού αναμενόμενη από αυτή που είναι γνωστή για τα ζώα.
Δηλαδή οι δυνατότεροι, ισχυρότεροι και οι πλέον επιθετικοί σε μια αγέλη πιθήκων είναι αυτοί που εκ του φυσικού γίνονται αρχηγοί και επιβάλλουν τον τρόπο τους, την κυριαρχία τους και τις υπηρεσίες που θέλουν στους υποτελείς τους.
Τα πράγματα δεν έχουν ακριβώς έτσι. Εδώ και πολλά χρόνια παρατηρούν βιολόγοι του Πανεπιστημίου της Μινεσότα στο πάρκο της Τανζανίας την συμπεριφορά αυτών των πιθήκων πολύ διεξοδικότερα και καταγράφουν με κινηματογραφικό υλικό όλες τις διαστάσεις των εκάστοτε αντιδράσεων τους.
Έτσι, λοιπόν, παρατηρώντας τους πιθήκους είδαν ότι στην κοινωνική τους διοργάνωση, τουλάχιστον ότι αφορά την «πολιτική συμπεριφορά», έχουν ακόμη περισσότερες ομοιότητες με τα μακρινά ξαδέλφια τους, τους ανθρώπους.
Εκεί μέσα στο πλήθος των ζώων παρατήρησαν και ορισμένους που έχουν τελείως διαφορετική συμπεριφορά από τους υπολοίπους. Χωρίς να είναι δυνατοί ή επιθετικοί, καταφεύγουν κάθε τόσο σε διάφορα μέλη και ιδιαίτερα στα πάσχοντα της ομάδας, τα χαϊδεύουν, τα φροντίζουν, τα υπηρετούν και παίρνουν από αυτούς τις δυσκολίες διαχείρισης της ζωής τους.
Με αυτόν τον τρόπο φαίνεται ότι και αυτό το είδος έχει τουλάχιστον την ίδια εξίσου βαρύτητα από ότι η φυσική πολιτική αρχηγία που παρουσιάζουν οι δύστροποι, επιθετικοί και δυνατοί πίθηκοι.
Έχουν και αυτοί το κοινό τους «κόμμα» που τους υπηρετεί, τους υπακούει και μέσω αυτού επιβάλλονται. Βλέπουμε, δηλαδή, ότι η πολιτική τακτική, όπως την ζούμε στις μέρες μας και στα μεγάλα κοινοβούλια του κόσμου, έχει την ίδια διανομή ρόλων, όπως και στους πιθήκους.
Άρα, τίποτα καινούριο και ίσως αυτό που ζούμε και βιώνουμε καθημερινά να είναι απλώς ένα κομμάτι της εξελικτικής θεωρίας.

Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ. ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΑΠΛΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΩΝ.
Η φωτογραφία παρουσιάζει τρεις υπουργούς της κυβέρνησης να στηρίζουν με τα δάχτυλα που νευρούνται από το δεξιό μέσο νεύρο το κρανίο τους, και συγκεκριμένα, την περιοχή του κάτω μέσου του δεξιού μέρους του προσώπου. Μάλιστα, στον δεύτερο και τρίτο υπουργό φαίνεται ότι η υποστήριξη στηρίζεται με βάση το άνω μέρος του δεξιού χείλους.
Τόσο το χέρι, όσο και το τμήμα του προσώπου που αναφέραμε «εκπροσωπούνται» νευρολογικά στην ίδια εγκεφαλική περιοχή (κέντρο). Η στάση αυτή στου δεξιόχειρες είναι χαρακτηριστική για τη λειτουργία κινητικής υποστήριξης έντονα προσηλωμένου (διαδικασία προσοχής) και αρνητικά φορτισμένου εγκεφάλου.
Συγκεκριμένα, όταν παρατηρείται η διαδικασία και η κινητική έκφραση αυτή, ο εγκέφαλος είναι σε κατάσταση αναζήτησης βοήθειας και επικουρικής διευκόλυνσης, το δε άτομο που το παρουσιάζει, στα όρια της κόπωσης.
Παρόμοιο άρθρο μπορείτε να διαβάσετε στο: http://neurotalk.blogspot.com/2008/10/blog-post_4168.html

Ο ΔΡ. ΘΑΝΑΤΟΣ (ΑΡΙΜΠΕΡΤ ΧΑΙΜ) ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ ΜΑΟΥΤΧΑΟΥΖΕΝ, ΖΟΥΣΕ ΕΠΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ ΜΕ ΑΡΑΒΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΣΕ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΟΥ ΚΑΪΡΟΥ. 16 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ.
Οι ασθενείς με έντονες και επιθετικές διαταραχές της προσωπικότητας, καθώς επίσης και αντικοινωνική συμπεριφορά, πάντοτε κρύβουν καλά αυτή την πλευρά του χαρακτήρα τους και παρουσιάζουν εξωτερικά ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο.
Ο Χάιμ πριν αποδράσει το 1960 από τη Γερμανία, ενώ αναζητείτο ακόμη ως μέγιστος εγκληματίας πολέμου από το Ισραήλ, ασκούσε το επάγγελμα του γυναικολόγου. Μόλις κατάλαβε τον κίνδυνο της σύλληψης, ο Δρ. Θάνατος των γερμανικών στρατοπέδων μέσω Ισπανίας και Μαρόκου βρίσκει καταφύγιο στην Αίγυπτο, όπου τότε οι Ισραηλινοί υπηρέτες δεν είχαν πρόσβαση να τον βρουν και αποκομμένος από κάθε εξωτερική επαφή για να μην αφήνει ίχνη.
Επίσης, χαρακτηριστικό αυτού του είδους της ψυχοπάθειας ήταν πως ζούσε με αραβικό όνομα και απόλυτα αιγυπτιακό στυλ ζωής, απολύτως προσαρμοσμένο στις εκεί συνήθειες του Καΐρου. Απέφευγε κάθε είδους επαφή με πρώην συντρόφους του ή άλλους Γερμανούς καταζητούμενους.
16 χρόνια μετά το θάνατό του, από ένα τυχαίο γεγονός, ανακαλύφθηκαν στο Κάιρο τα στοιχεία που πιστοποιούν την ταυτότητά του, τα οποία ένα γερμανικό κανάλι έφερε στο φως της δημοσιότητας.
Η περίπτωση του Χάιμ δείχνει την τυπική συμπτωματολογία διαταραχής προσωπικότητας με εγκληματική, επιθετική και αντικοινωνική συμπεριφορά. Αξίζει κανείς να τα παρακολουθεί για να επιβεβαιώσει τους κανόνες πάνω στους οποίους στηρίζεται η ιστορία.

ΟΙ ΜΟΝΟΖΥΓΩΤΕΣ ΔΙΔΥΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΙΔΙΟΙ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟΥ ΠΟΥ ΦΟΡΟΥΝ (ΠΡΑΣΙΝΟ Ή ΜΠΛΕ). ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΤΩΝ ΠΑΠΟΥΤΣΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟ.
Σαν Έλληνας παρακολουθώ τους πολιτικούς μας στην τηλεόραση. Θέλω να αντλήσω πληροφορίες για το πολιτικό μέλλον της χώρας μου και το δικό μου πεπρωμένο. Στο πλαίσιο της δραστηριότητας αυτής παρακολούθησα τις ερωτήσεις «κορυφαίου»παρουσιαστή «κορυφαίου» καναλιού σε «κορυφαίους» πολιτικούς εκπροσώπους των δύο «κορυφαίων» κομμάτων.
Η κάλυψη ήταν πλήρης.
Για λόγους επαγγελματικής διαστροφής μου ήρθε, όμως, στο νου το αγαπημένο πείραμα των ψυχιάτρων. Αυτό των μονοζυγωτών διδύμων.
Πρόκειται για δίδυμους που μοιάζουν σαν δύο σταγόνες νερό και τους προτιμούν οι ψυχίατροι για ψυχολογικές δοκιμές, επειδή έχουν τις ίδιες αντιδράσεις. Έτσι, ό,τι είναι θετικό στα πειράματα αυτά, αποκτά και αξιοπιστία.
Πράγματι, οι δύο «κορυφαίοι» πολιτικοί συμπεριφορικά και ιδεοπολιτικά ήταν ταυτόσημοι. Σαν πολιτικοί μονοζυγώτες δίδυμοι.
Συμφωνούσαν σε όλα διαφωνώντας για την σειρά του λόγου μόνο, ήταν αγενείς προς του υπολοίπους, το ίδιο θυμωμένοι, ανερμάτιστοι και πλήρης νομιμοφροσύνης απέναντι στον «κορυφαίο» παρουσιαστή.
Όποιο και να είναι το αποτέλεσμα των επικείμενων εκλογών, το σκηνικό αυτό -άρα και το πολιτικό- θα είναι το ίδιο.
Προς τι λοιπόν οι εκλογές; Πιστεύω την ίδια γνώμη θα είχαν και όλοι όσοι παρακολούθησαν αυτό το σόου.

ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΙΣ ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΣΧΙΖΟΕΙΔΗ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ, ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Η φυλή των Σενόι στην Νότιο Μαλαισία έχει έναν άκρως ειρηνικό και ευτυχισμένο τρόπο ζωής, που βασίζεται κατά κύριο λόγο στην συντροφικότητα και την συλλογικότητα λειτουργίας ζωής. Σε τέλεια αντίθεση με τον δυτικό τρόπο ζωής και επικοινωνίας, τα άτομα της φυλής Σενόι αντιμετωπίζουν τα προβλήματα του καθενός όλοι μαζί την ίδια στιγμή με συγκεκριμένο τελετουργικό τρόπο.
Μετά το πρωινό ξύπνημα συγκεντρώνονται όλοι μαζί μπροστά από τη καλύβα τους και αρχίζουν να διηγούνται ο καθένας τα όνειρα του και να δίνουν εξηγήσεις ή να δέχονται αναλύσεις σχετικά με αυτά από τους άλλους.
Είναι μια εμπειρία που παίρνει πάρα πολύ χρόνο και διαρκεί αρκετές ώρες, ανάλογα με τα μέλη που έχει η κάθε οικογένεια. Αναμενόμενα, σε αυτή την πρωινή συνάντηση δεν υπάρχει ούτε χρονική πίεση, ούτε κριτική αντιπαράθεση στο όνειρα που αφηγείται ο καθένας ή με τον τρόπο που τα λέει. Γίνονται όλα δεκτά, αναλύονται και κάθε εξήγηση είναι αποδεκτή.
Έτσι μαθαίνουν τα παιδιά πρώτον, να συζητούν με τους μεγάλους, δεύτερον, να γνωρίζουν ότι τα όνειρα τους και οι προβληματισμοί του είναι κοινοί και τρίτον, να εξοικειώνονται με τον ψυχικό κόσμο των υπολοίπων και της οικογένειάς τους.
Στη φυλή αυτή υπάρχει διάχυτη εντύπωση ότι κάθε ζων οργανισμός ή αντικείμενο έχει ψυχή και πνεύμα, το οποίο μεταφέρεται από τον έναν στον άλλον και επηρεάζει το ένα τον άλλον. Το ποτάμι, το ζώων, το ζώο την αυλή και ούτω καθ’ εξής.
Δηλαδή, αν ένα παιδάκι ονειρευτεί ότι έχει πέσει σε ένα ταραγμένο ποτάμι, οι υπόλοιποι του εξηγούν ότι στο επόμενο ποτάμι τα νερά θα είναι πιο ήρεμα και έτσι, το παιδί περιμένει την ευχάριστη εξέλιξη στο επόμενο όνειρο.
Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά εκτονώνουν τις ανησυχίες τους και μαθαίνουν άπειρα πράγματα για τα οποία δεν θα μπορούσαν να αποκτήσουν σε γνώση μόνο μέσω των αισθήσεων τους.
Σαν κλασσικό παράδειγμα, ένα παιδάκι στον δυτικό κόσμο που σκέφτεται ότι πέφτει σε ταραγμένο νερό, σίγουρα δεν θα τολμά να το εξηγήσει ούτε στους γονείς, πιθανόν γιατί θα το έχει ξεχάσει το πρωί, αλλά, ούτε στα αδέλφια ή στα άλλα παιδιά, πιθανόν για να μην τον κοροϊδέψουν για τα όνειρα του ή τον τρόμο του.
Έτσι, με αυτόν τον τρόπο έχουμε το χάσμα αλληλοκατανόησης και διαταραγμένης επικοινωνίας, που οδηγεί στα τραύματα της παιδικής ηλικίας, τα οποία δεν συναντάμε στην φυλή Σενόι, που έχουν την παράδοση να επικοινωνούν με αυτόν τον απλό τρόπο.

«Μεταμορφούσθε τη ανακοινώσει τους νους υμών»

Απόστολος Παύλος

Η οικονομική κρίση, κατευθυνόμενη ή όχι, έχει φέρει μια μεγάλη αλλαγή της μαζικής ψυχολογίας και μια τεράστια σύγχυση, σχεδόν του συνόλου, του παγκόσμιου πληθυσμού. Το μείγμα του οικουμενικού πληθυσμού, βαθειά συγκεχυμένο από την παγκοσμιοποίηση, βρέθηκε ξαφνικά με κοινές οδηγίες συμπεριφοράς, κυρίως αμερικανικού τύπου, όμως, με πλήρη απώλεια της τοπικής και εθνικής κουλτούρας.
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η παγκόσμια κρίση έχει την βάση της ακριβώς σε αυτό το κρίσιμο σημείο. Είναι, δηλαδή, πολιτισμική, ψυχολογική και κυρίως, πνευματική.
Η επιρροή αυτή είναι σε έναν Νοτιοευρωπαίο ή έναν Βορειοαφρικανό το ίδιο ισχυρή και προκαλεί τα ίδια συναισθήματα. Δηλαδή, τον φόβο, την κατάθλιψη και τον πανικό.
Στα τρία αυτά ψυχικά συμπτώματα όλοι οι άνθρωποι αντιδρούμε το ίδιο, ή τα αντιμετωπίζουμε ή φεύγουμε. Όπου φυγή σήμερα σημαίνει αλόγιστη καταστροφή. Άρα, η λογική της επιβίωσης επιβάλλει αντιμετώπιση. Και εκεί θα έρθει η σύγκρουση όλων των λαβωμένων από την κρίση στην συλλογική αντιμετώπιση. Έτσι έγινε όταν ο Ξέρξης εισέβαλε στην αρχαία Ελλάδα ή όταν η πανώλη αποδεκάτισε την Ευρώπη το μεσαίωνα.
Συλλογική αντίδραση, λοιπόν, και με βάση την μεταλλαγμένη συμπεριφορά. Μια νέα συμπεριφορά της κοινής λογικής συλλογικής αντίδρασης αλληλεγγύης με συμμετοχή όλων στις αποφάσεις και διαχείριση και κατανομή του πλούτου με κοινωνικά και αξιοκρατικά κριτήρια.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ.
Όταν κανείς βρίσκεται σε βαριά περισυλλογή και μεγάλο προβληματισμό, στους δεξιόχειρες ο δείκτης και ο παράμεσος του δεξιού χεριού σχηματίζουν μια ορθή γωνία, η οποία στηρίζει την σκεπτόμενη κεφαλή στην προσπάθεια να βγάλει πέρα στο πνευματικό έργο της έντονης σκέψης της στιγμής. Μια χαρακτηριστική φωτογραφία είναι αυτή των τριών υπουργών δίπλα.
Οι δύο ακριανοί υπουργοί όντως επιβεβαιώνουν την παλιά νευρολογική διαπίστωση ότι η υπερδραστηριότητα του «επικρατούντος» αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου χρειάζεται υποστήριξη των συγκεκριμένων δακτύλων που αναφέραμε της δεξιάς χειρός.
Σε απλή προσοχή και συγκέντρωση, όπως στον μεσαίο υπουργό, αρκεί μια ελαφρά υποστήριξη κάτω της ρίζας της μύτης.
Το κλασσικό κινέζικο ρητό «μια εικόνα λέει περισσότερα από χίλιες λέξεις» ανταποκρίνεται και στην περίπτωση της δικιάς μας φωτογραφίας. Επιπρόσθετα δε επιβεβαιώνεται και η ψυχιατρική παρατήρησης της έκφρασης της γλώσσας του σώματος.
Τουλάχιστον αυτή της προσωρινής πνευματικής κόπωσης.