NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΟΙ ΡΕΤΡΟΪΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΙΩΝ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΌΛΟΙ ΑΚΟΜΑ ΓΝΩΣΤΟΙ.

Παρόλα αυτά θεωρείται ότι εκατομμύρια άνθρωποι έχουν προσβληθεί από κάποια μορφή ρετροϊών και όσο πιο γρήγορα ανακαλυφθεί, τόσο πιο γρήγορα θα είναι η θεραπεία. Δυο μεγάλα ινστιτούτα στο Ρένο και στη Νεβάδα των ΗΠΑ με πολυάριθμες ομάδες ειδικών γιατρών, μικροβιολόγων, βιολόγων κ.τ.λ. εξετάζουν αυτή τη στιγμή κατά πόσο και σε ποια έκταση αυτοί οι ρετροϊοί επηρεάζουν την ανθρώπινη ζωή και συγκεκριμένα το κεντρικό νευρικό σύστημα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον δείχνουν οι επιστήμονες αυτοί στην επίδραση των ρετροειδών στις λεγόμενες νευροψυχιατρικές παθήσεις, όπως π.χ. είναι το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης. Το σύνδρομο αυτό θεωρείται μέχρι πρόσφατα αποκλειστικά στον τομέα ψυχιατρικής και αφορούσε ψυχιατρικό προφίλ. Οι μελέτες έδειξαν ότι το χρόνιο αυτό σύνδρομο τουλάχιστον στην Αμερική, όπου εξετάστηκε έντονα, προέρχεται από μια μόλυνση, ένα ρετροϊό. Βέβαια, τώρα γίνεται προσπάθεια της ταυτοποίησης του ιού αυτού και σε άλλες περιοχές, ώστε να υπάρξει σιγουριά για τη διασύνδεση αυτή.

Η ΛΕΓΙΟΝΕΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΒΑΚΤΗΡΙΔΙΟ ΠΟΥ ΖΕΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ, ΕΞΑΠΛΩΜΕΝΟ ΣΕ ‘ΟΛΗ ΤΗ ΓΗ.

Αναπτύσσεται κυρίως σε ζεστό γλυκό νερό και μπορεί να προσβάλλει τα πνευμόνια του ανθρώπου, όταν αυτός το εισπνεύσει. Τέτοιες πηγές είναι τα air condition, οι πισίνες και οι εγκαταστάσεις θερμού νερού. Τα βακτηρίδια αυτά ζουν από 25-50 οC και αρκετές φορές σχεδόν τακτικά βρίσκονται μέσα στα ντεπόζιτα των υαλοκαθαριστήρων των αυτοκινήτων ή των air condition. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι οδηγοί εισπνέουν τη λεγιονέλλα, αρρωσταίνουν χωρίς να έχουν γνώση της πηγής του κινδύνου.

Η ΙΝΟΜΥΑΛΓΙΑ ΜΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΣΕ ΌΛΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΈΝΑ ΑΙΣΘΗΜΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΚΟΠΩΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΟΝΤΕΡΝΑ, ΑΛΛΑ ΣΥΧΝΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ.

Η αιτιολογία της βασίζεται σε λοιμώξεις και κυρίως του συμπλέγματος του έρπητα με μεγάλη εμφάνιση προτίμησης, ύστερα από λοιμώδη μονοπυρήνωση. Η συμπτωματολογία της είναι χαρακτηριστική και η ένταση των συμπτωμάτων, τέτοια, που να κρατάνε τον ασθενή σε μια κατάσταση έντασης και επαγρύπνησης για την επόμενη ημέρα, που αναμένεται η συνέχεια του βασάνου. Δηλαδή, μιλάμε για μια ασθένεια που δεν είναι επικίνδυνη, είναι, όμως, εκκεντρική για ασθενείς και γιατρούς. Επειδή, και τα αντιφλεγμονώδη και τα αναλγητικά βοηθούν παροδικά αυτό, μεγαλώνει η αίσθηση του αβοήθητου και η κατάθλιψη, η οποία σταδιακά γίνεται μια παράμετρος της νόσου. Στην ινομυαλγία και στο αίσθημα χρόνιας κόπωσης, τα θεραπευτικά και διαγνωστικά μέσα πρέπει να είναι άμεσα και τελεσίδικα.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΈΡΠΗ ΖΩΣΤΗΡΑ ΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΈΝΤΟΝΗ ΔΡΑΣΗ ΣΕ ΌΤΙ ΑΦΟΡΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ.
Εκδηλώνεται με ένα χαρακτηριστικό εξάνθημα˙στους ενήλικες και ιδιαίτερα στις έγκυες γυναίκες, η εμφάνιση αυτού του έρπητα γίνεται σε περιοχές που είναι κοντά σε ζωτικά όργανα π.χ. οφθαλμός και είναι ιδιαίτερα επώδυνη και επικίνδυνη. Στη μορφή αυτή του έρπητα, αυτό που φοβούνται οι κλινικοί γιατροί και ακόμα δεν έχει βρεθεί τελεσίδικη λύση, είναι η συμπτωματολογία του κατά την κορύφωση της έξαρσης του. Οι πόνοι είναι τρομεροί και οι επιπλοκές πολύ βαριές για τα ευαίσθητα άτομα(π.χ. καρδιακή ανεπάρκεια). Είναι μια κατάσταση που παρόλο που είναι τόσο διαδεδομένη ακόμη δεν έχει βρεθεί ουσιαστική θεραπεία. Μέχρι στιγμής, ο χρόνος του ανταγωνισμού μεταξύ ιατρικής και έρπητα HHV-3 τρέχει υπέρ του δευτέρου.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΙΟΥΣ ΠΟΥ ΈΧΟΥΝ ΤΟ DNA ΩΣ ΓΕΝΕΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΈΝΑ ΚΕΛΥΦΟΣ ΠΟΥ ΈΧΕΙ ΔΙΑΜΕΤΡΟ 120-300 NM.
Οι ιοί του έρπητα είναι μια μεγάλη οικογένεια, συνολικά πάνω από 150 μέλη, που προσβάλλουν όλα τα ζωικά είδη. Από αυτά, έχουν εντοπιστεί στο ανθρώπινο είδος τα 8 (human herpesvirus), τα οποία μπορούν να διατηρούνται στον ανθρώπινο οργανισμό σε λανθάνουσα κατάσταση. Ο ιός του έρπητα έχει μια παράξενη σχέση με το ανθρώπινο σύστημα (αμυντικό)˙ και το προστατεύει και το απειλεί. Με τη «συνεργασία» του εντοπίζονται οι εχθροί και όταν ο ίδιος επιτίθεται, τότε τον μολύνει. Οι λοιμώξεις του έρπητα και δη στο κεντρικό νευρικό σύστημα είναι από τις πιο επίκαιρες της εποχής μας.

ΤΟ «ΠΑΙΧΝΙΔΙ» ΜΕ ΡΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΥΡΕΤΟ ΚΑΙ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΈΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.
Δηλαδή, μπορεί να προηγηθεί μια άλλου είδους λοίμωξη π.χ. ένα απλό κρύωμα κ.τ.λ. και κατόπιν τούτου να πυροδοτηθεί ο ρευματικός πυρετός. Μπορεί ακόμα και μια απλή νοσολογική αντίδραση να δημιουργήσει «εδάφη» για την εξέλιξη του ρευματικού πυρετού. Όπως και να έχει η περίπτωση αυτή, η αλληλοεπίδραση ρευματικού πυρετού και ανοσοποιητικού συστήματος «γεννά» τέτοιες συνθήκες, οι οποίες είναι ικανές να προκαλέσουν παθολογικές καταστάσεις, έντονης υφής, και δημιουργία έντονων συμπτωμάτων.

ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΔΥΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΟΥ ΈΡΠΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΚΟΛΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΑΠΟ ΜΟΛΥΣΜΕΝΑ ΣΕ ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΆΤΟΜΑ ΜΕ ΣΤΕΝΗ ΕΠΑΦΗ.
Η στενή επαφή έρχεται με τα υγρά του σώματος μέσω του δέρματος ή των βλεννογόνων. Η μετάδοση είναι πολύ εύκολη και δύσκολα να βρει κανείς Ευρωπαίο να μην έχει αυτά τα στελέχη του ιού μέσα του. Η ιδιομορφία των ιών του έρπη 1 και 2 στο να μένουν σιωπηλοί, μπαίνοντας μέσα στον οργανισμό και να κάνουν την εμφάνιση τους σε καταστάσεις έντονες και πίεσης, κάνει τη μετάδοση τους ανάμεσα στους ανθρώπους εύκολη.
Όταν εκδηλώνεται η αντίδραση τους, η βαρύτητα των συμπτωμάτων ποικίλλει ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του φορέα. Ο έρπης 1 προσβάλλει κυρίως την περιοχή της κεφαλής και το άνω μέρος του σώματος· στόμα, χείλη, σάλια. Ο έρπης 2 μεταφέρεται κυρίως με τη σεξουαλική επαφή και εντοπίζεται στο κάτω μέρος του σώματος.

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΕΛΕΣ ΑΓΕΛΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟ AIDS ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑΜΕ ΌΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΈΧΟΥΜΕ ΈΝΑ ΆΛΜΑ ΜΟΛΥΝΣΕΩΝ ΑΠΟ ΈΝΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΕΙΔΟΣ ΣΤΟ ΆΛΛΟ.
Στην πολιομυελίτιδα και στο Aids από τον πίθηκο στον άνθρωπο, στις τρελές αγελάδες, από τα ζώα στον άνθρωπο. Αν και η ανακάλυψη είναι παλιά, η πιστοποίηση της έρχεται στις μέρες μας και μάλιστα με μορφή επιδημιών που ακόμα και σήμερα δεν έχει ξεπεραστεί. Το ιδιαίτερα ανησυχητικό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι η ιατρική έρευνα, αρκετές φορές, λόγω αμέλειας ή ελλειμματικής προσοχής, πολλές φορές ανοίγει νέες πύλες στην εξάπλωση των επιδημιών αυτών.
Οι τελευταίες περιβαλλοντολογικές αλλαγές έχουν ένα μερίδιο στην παθογένεια των καταστάσεων αυτών. Γενικά, οι επιστήμονες που ασχολούνται με το θέμα αυτό, πρέπει να εξαντλούν την σιγουριά στις μεθόδους έρευνας πριν καν τις αρχίσουν.

ΣΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 50 ΆΡΧΙΣΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΟ ΤΟΥ ΠΙΘΗΚΟΥ 40 (SV40).
Στοιχεία από το ήπαρ του πιθήκου χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία εμβολίων της πολιομυελίτιδας που αργότερα διαπιστώθηκε ότι προκαλούν καρκίνο όπως το μεσοθηλίωμα, πολλαπλό μυέλωμα και όγκους εγκεφάλου.
Επίσημα βέβαια υπάρχει άρνηση σε ότι αφορά την κοινή χρήση αυτών των εμβολίων και παραμένει ακόμη εκκρεμές αν τα εμβόλια αυτά, σαν τελικό προϊόν, έφτασαν σε ασθενείς. Ότι αφορά την παθογένεια του SV40 δεν υπάρχει καμία αντίρρηση.

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΤΩΝ ΝΕΥΡΟΛΟΓΩΝ ΨΥΧΙΑΤΡΩΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΥΝΔΥΑΖΟΥΝ ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ ΜΕ ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΥΡΙΩΣ ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΣΤΡΕΣ.
Είναι τα λεγόμενα ψυχοσωματικά νοσήματα που ασφαλώς πάρα πολλές φορές υπάρχουν αλλά υφίστανται και ως σωματοψυχικά.
Δηλαδή έχουμε περιπτώσεις όπου κατά κύριο λόγο πάσχει το σώμα π.χ. από μια διαταραχή όπως φλεγμονή, τραύμα, λοίμωξη, μεταβολικό πρόβλημα και αυτό εμφανίζεται κλινικά περισσότερο με την μορφή στρες κατάθλιψης, κ.λ.π.
Σε αυτές τις περιπτώσεις βέβαια ουσιαστικό ρόλο παίζει η επάρκεια και η εμπειρία του θεράποντος γιατρού, ο οποίος οφείλει να γνωρίζει πως θα αρχίσει και πως θα τελειώσει.
Σαν απλό παράδειγμα αναφέρουμε τις περιπτώσεις των υποβιταμινώσεων που προκαλούν κατά κύριο λόγο ψυχωτικές διαταραχές και παρόλες τις διεξοδικές εξετάσεις μένουν αδιάγνωστες, γιατί οι γιατροί εντυπωσιασμένοι από την υπόλοιπη συμπτωματολογία τους ξεφεύγουν βασικοί έλεγχοι των βιταμινών.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ· ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ Ή ΨΥΧΩΣΗ ΚΟΡΣΑΚΟΦ ΠΟΥ ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΎΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΛΟΙΜΩΔΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΠΛΟΥ ΈΡΠΗ.
Το σύνδρομο Κόρσακοφ είναι μια διαταραχή της μνήμης και ουσιαστικά μια αδυναμία στην απόκτηση νέας μνήμης.
Ο ασθενής σε συνομιλίες δεν μπορεί να συνδυάσει τα κενά της μνήμης μεταξύ τους και για αυτό αναπτύσσει μυθοπλασίες, τις οποίες δεν μπορεί να επαναλάβει και είναι εμφανής.
Πριν από αιώνες, τα πρώτα χρόνια εξέλιξης της νευρολογίας, είχε ήδη ανακαλυφθεί το σύνδρομο Κόρσακοφ και αποδίδεται δικαίως στην έλλειψη βιταμίνης Β1.
Μετά την αποκατάσταση της διατροφής βρισκόταν κυρίως στους αλκοολικούς λόγω ελλειμματικής διατροφής και μειωμένης Β1, αλλά τώρα τελευταία παρατηρείται πολύ τακτικά στην εμφάνιση του έρπη, πιθανός λόγω αδυναμίας του ανοσοποιητικού (αμυντικού) συστήματος.