Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μιμίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μιμίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΡΙΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ
Μία φυσική φωτογραφία της Μαντόνα δείχνει τα αποτελέσματα της σκληρής γυμναστική και προσεγμένης διατροφής σε μια γυναίκα πενήντα ετών.

ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΓΝΩΣΙΑ


ΟΣΟ ΚΑΝΕΙΣ ΜΙΛΑΕΙ ΕΚΤΙΘΕΤΑΙ ΑΡΑ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙΑυτός που ξέρει πολλά μιλάει λίγο και αυτός που μιλάει πολύ δεν ξέρει τίποτα, λέει ένα κινέζικο γνωμικό.
Συμπληρώνει δε μια αγγλική παροιμία : «Τον γάιδαρο τον γνωρίζεις από τα μεγάλα αυτιά και τον ηλίθιο από τα πολλά λόγια».
Πράγματι όταν κάποιος εκφράζεται προφορικά οι υπόλοιποι ακούγοντας τον με πολύ ή λίγη προσοχή «ακτινογραφούν» τον χαρακτήρα του.
Δημιουργούν έτσι τις προϋποθέσεις της «ανθρωπογνωσίας» που τους διαλευκάνει στην επικοινωνία του.

ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΙΜΙΔΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΗΛΘΕ ΤΟ ΜΙΜΙΔΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΜΗ.
Παλιά όλοι αγόραζαν τώρα όλοι χρωστάνε και αυτά που αγόραζαν είναι ή άχρηστα η υποτιμημένα. Το όνειρο του Νεοέλληνα για ένα σπίτι ή εξοχικό υφίσταται αλλά οι τράπεζες έχουν ανεβάσει κάθετα τους τόκους και μείωσαν ακραία τα δάνεια για την οικοδομή.
Λόγω της τακτικής αυτής κανείς δεν θέλει να αγοράσει κάτι τραπεζιτικά υποτιμημένο. Έτσι λοιπόν εκατοντάδες νέες κατοικίες παραμένουν απούλητες και εκατομμύρια άνεργοι απλώς να τις κοιτάνε.
Η κατανάλωση στην οικοδομή κατεβαίνει ενώ οι πλειστηριασμοί ανεβαίνουν.
Όλοι καταλαβαίνουν την αμηχανία και αδυναμία κράτους και τραπεζών και η αίσθηση της αποτυχίας και το αίσθημα της ανασφάλειας καταλαμβάνει τους πάντες.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΩΜΑ

ΥΓΙΕΣ ΜΥΑΛΟ ΣΕ ΥΓΙΕΣ ΣΩΜΑ
Αρχαία ελληνική η ρήση, απόλυτα επιτυχημένη την βρίσκει ο καθένας μας σε όλες τις γνώσεις.
Την αποδίδουμε κατά κύριο λόγο λανθασμένα μόνον στους Αθηναίους. Σχεδόν όλες οι ακμάζουσες αρχαίες ελληνικές κοινωνίες (σπαρτιάτικη, μακεδονική, κρητική) εκφράζανε κάθε μια με τον δικό της τρόπο αυτό το φιλοσοφικό δίπολο.
Η ισορροπία των δύο εννοιών έφερνε την αρτιότητα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος που επικράτησε μέχρι τις μέρες μας.
Οι νεοέλληνες στον «μοντέρνο» τρόπο ζωής έδωσαν μια «μετάλλαξη» στο μιμίδιο αυτό.
Ενώ προσέχουν πολύ τα του γυμναστηρίου δεν πλησιάζουν ανάλογα την καλλιέργεια της προσωπικότητάς τους.

ΑΣΦΑΛΩΣ ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ Η ΘΕΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
Το να έχεις λεφτά και να αγοράζεις είναι ένα σπουδαίο «αντικαταθλιπτικό» φάρμακο. Ένα φάρμακο που σε εθίζει «ιδιαίτερα» όταν υπάρχουν και τράπεζες που δανείζουν «το καθετί» για το «οτιδήποτε» μακροχρόνια και με χαμηλούς τόκους.
Έτσι λοιπόν εκπληρώνεται και το πολυδιαφημιζόμενο όνειρο : Να έχεις οτιδήποτε για ότι επιθυμείς.
Τα εύκολα δανεικά είναι ένα ευχάριστο μιμίδιο που αποφεύγει να συμπληρώσει και την υποχρέωση να γυρίσεις τα λεφτά πίσω.
Εδώ σταματάει βέβαια και η ευτυχία της κατανάλωσης. Ο καταναλωτής μένει μόνος με τα άχρηστα υπερκαταναλωτικά αγαθά και την λεμητόμο της αποπληρωμής των δανείων.
Ύστερα έρχεται η αδυναμία και κατάθλιψη.

ΜΙΜΙΔΙΑ ΚΑΙ ΛΑΔΩΜΑ

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΒΑΣΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΗΣ ΣΕ «ΛΑΔΩΜΑ». ΑΥΤΟ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΣΥΧΝΗΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΑΝ ΤΟ «ΣΩΣΤΟ».
Μας παραξενεύει λίγο αλλά δυστυχώς είναι έτσι. Η συνεχής μίμηση κάποιου λανθασμένου γεγονότος που παραμένει ατιμώρητο για χρόνια θεωρείται πλέον ασυνείδητα για την πλειοψηφία καθεστώς.
Πρόκειται δηλαδή για ένα «τοξικό» μιμίδιο που είναι πολύ ισχυρότερο μνημονικά από κάθε τι ηθικό.
Έτσι όποτε εμφανίζεται φροντίζουμε εμείς οι ίδιοι να παραγράφονται οι διαπλοκές και το «τοξικό» μιμίδιο να παραμένει «ακέραιο» στην μνήμη μας.

ΤΑ ΜΙΜΙΔΙΑ ΚΑΙ Ο ΜΠΕΡΛΟΥΣΚΟΝΙ


ΜΙΜΙΔΙΑ ΣΕ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑ ΜΕ ΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΚΕΤΑ ΕΛΑΧΙΣΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΦΗ.
Τα πακέτα αυτά πληροφορίας (μιμίδια) μεταδίδονται ταχύτατα εύκολα και ταυτόχρονα σε εκατομμύρια ανθρώπους.
Η μετάδοση μπορεί να γίνει από άνθρωπο σε άνθρωπο διά του λόγου από τα ΜΜΕ και κυρίως την τηλεόραση, από τις παραδόσεις, παροιμίες, κινήσεις κ.λ.π.
Όσο δε πιο εύπεπτο ή ευκολονόητο είναι το μιμίδιο τόσο πιο γρήγορη η διάδοσή του. Αν δε το περιεχόμενο είναι διασκεδαστικό και έχει σχέση με πλούτο και καλή ζωή τότε μιλάμε για ραγδαία επέκταση.
Τυπικό παράδειγμα είναι τα μιμίδια που εκπέμπει ο Ιταλός πρωθυπουργός Μπερλουσκόνι.
Μιμίδια πλήρη ευχάριστων πληροφοριών.
Εύκολος πλούτος, «γλυκιά ζωή» (Ντόλτσε βίτα), ακριβές διακοπές, αστραφτερά δόντια, χλιδή, πανέμορφες γυναίκες, αυτοκρατορικές βίλες, αφθονία, υπέρμετρη αυτοπεποίθηση.
Η ακτινοβολία απορροφάτε όλη με όλα τα μιμίδια από τον μέσο Ιταλό και ανεβάζει κατακόρυφα την δημοτικότητα του πρωθυπουργού.
Έτσι ο μέσος Ιταλός έχει την ίδια επικροτημένη πληροφόρηση (μιμίδια) με τον πρωθυπουργό του και την ίδια κατεύθυνση.
Ο δρόμος της επιτυχίας και ευτυχίας είναι ταυτόσημος και για τα δύο μέρη.
Μόνο που για τον πρωθυπουργό είναι και πραγματικά.


Οι έννοιες της μετενσάρκωσης και της μετεμψύχωσης έχουν πια μέσω των αιώνων εξελιχθεί και θρησκευτικά – φιλοσοφικά. Δεν σταματούν, όμως, να προκαλούν και μοντέρνες ερμηνείες και εκδοχές. Πυθαγόρειοι και Ομηρικοί είχαν ασχοληθεί ιδιαίτερα με το θέμα αυτό. Φοίνικες και Βαβυλώνιοι επίσης.
Σε θρησκευτικά όρια τα βρίσκουμε στην Ινδία, όπου με βάση αυτό περνά και στην κοινωνική δομή με τις κάστες, όπου μοίρα και θάνατος, άρα και μεταθάνατος, διέπουν την ιεραρχία των ανθρώπινων αξιών.
Στις μέρες μας, μετά τη δυνατότητα της ελεγχόμενης κλωνοποίησης και την πιστοποίηση της γονιδιακής μνήμης, μπαίνει το θέμα της μετενσάρκωσης σε νέα «επιστημονική» βάση.
Η χειραγώγηση της συμπεριφοράς των γονιδίων και η τροποποίηση της επιλεκτικής μνήμης, μαζί με την πληροφορία, θεωρητικά κάνει δυνατή τη μεταφύτευση ιδεών, σωματικών χαρακτηριστικών και μνημονικών καταστάσεων στους επιγόνους.
Μεγάλα πακέτα πληροφοριών (μιμίδια) περιρρέουν στην ατμόσφαιρα του κοινωνικού ιστού, έτσι που να «συμπληρώνουν» με νέα στοιχεία την προσωπικότητα, κάνοντάς τη να μοιάζει με παρόμοιες του παρελθόντος.


ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΚΑΡΛ ΓΚΟΥΣΤΑΒ ΓΙΟΥΝΚ (1885-1961), ΕΛΒΕΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥ, ΙΔΡΥΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗΣ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ, ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΥΠΟ ΣΥΖΗΤΗΣΗ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ.
Σύγχρονες έρευνες δείχνουν ότι μάλλον η υπόθεση αυτή έχει βάση. Τα τελευταία 20 χρόνια με εντατικές έρευνες, που έχουν γίνει στη νευροφυσιολογική σχολή της Πίζας και στην κοινωνικοψυχιατρική πτέρυγα του Χάρβαρντ, έχουν πιστοποιηθεί δύο κεφαλαιώδεις ανακαλύψεις σε ότι αφορά την ανθρώπινη συμπεριφορά.
Η πρώτη είναι η ανακάλυψη στον μετωπιαίο λοβό των λεγομένων κυττάρων – καθρέπτες. Δηλαδή, ειδικών κυττάρων που αντιγράφουν ασυνείδητα κινήσεις και συμπεριφορές από άτομο σε άτομο και το δεύτερο είναι η θεωρία των μιμιδίων (κατά τη θεωρία των γονιδίων), βάσει της οποίας μία είδηση αποτυπώνεται και μεταδίδεται αστραπιαία, συνειδητά ή ασυνείδητα, σαν βασικό στοιχείο κάποιου μέρους γνώσης σε πολλούς εγκεφάλους. Έτσι, βρίσκονται μεγάλες ομάδες ανθρώπων, κοινωνίες ή λαοί να έχουν τις ίδιες αντιλήψεις, σκέψεις ή και αναμνήσεις, πολλές φορές χωρίς να το ξέρουν.
Είναι αυτό που ονόμασε ο Γιουνγκ σαν αρχέτυπα, τα οποία θεωρούσε βασικά πολιτισμικά στοιχεία, που πήγαιναν από γενιά σε γενιά και αποτελούσαν, όπως έλεγε και ο ίδιος, τον ισχυρότερο παλμό της ανθρωπότητας. Βέβαια, στα κατοπινά χρόνια, με την άνθηση της μοριακής γενετικής, πολλοί ήταν αυτοί που ισχυρίστηκαν ότι σε όλα αυτά υπάρχει και ένας γονιδιακός χαρακτήρας, που τα ρυθμίζει ανάλογα. Αυτό, όμως, μέχρι στιγμής δεν αποδείχτηκε αληθινό.
Αντίθετα, εκείνο που διαπιστώθηκε, με μελέτες που έγιναν σε πιθήκους νησιών του Ειρηνικού ωκεανού, είναι ότι καινούριες συνήθειες, όπως είναι το πλύσιμο της τροφής ή το κομμάτιασμά της με αστραπιαία ταχύτητα, απλώνονταν σε όλο τον πληθυσμό των πιθήκων σε ολόκληρα νησιά. Γεγονός που επιβεβαιώνει τη θεωρία των κυττάρων - καθρέπτες (μιμητικά αρχέτυπα) και των μιμιδίων.
Για αυτούς τους λόγους, τελευταία έχει γίνει ξανά δημοφιλής και τίθεται υπό συζήτηση με τις δύο αυτές καινοτόμες γλώσσες η θεωρία της Γαίας του βρετανού χημικού και φυσικού Τζέιμς Λόβελοκ.
Κατά τη δική του θεωρία, υφίσταται ένας ενιαίος οργανισμός, η Γαία, που περιλαμβάνει τα πάντα, μέσα τα οποία αλληλομεταδίδουν πληροφορίες. Λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου και της ομαδικότητας της συμπεριφοράς η θεωρία αυτή έγινε πάλι δημοφιλής και ξανασυζητιέται.
Πάντως, ένα είναι σίγουρο. Όσο ένα κομμάτι μαθησιακό περνάει γρήγορα και εύκολα στους ανθρώπους, τόσο πιο δημοφιλές και εκτεινόμενο γίνεται. Είναι αυτό πάλι που έλεγε ο Γιουνγκ ότι η συλλογική μνήμη αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της εξελικτικής διάστασης του ανθρώπου.

ΜΙΜΙΔΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ


ΑΠΟ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΘΕΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΩΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΤΩΝ ΜΙΜΙΔΙΩΝ.
Σαν μιμίδιο -ξενικό υποκοριστικό από την ελληνική λέξη «μίμηση»- χαρακτηρίζεται η ελάχιστη πληροφορία – γνώση, που μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Πρόκειται, δηλαδή, για την πνευματική αντιστοιχία του γονιδίου.
Η διαφορά με το γονίδιο είναι ότι το μιμίδιο είναι «οργανικά» αθάνατο και μεταδίδεται ταυτόχρονα σε εκατομμύρια ανθρώπους. Το κάθε δε άτομο έχει ειδικό κέντρο υποδοχής μιμιδίων στον εγκέφαλό του.
Το κέντρο αυτό λαμβάνει με προτεραιότητα εκείνα τα μιμίδια που είναι απλά και σύντομα. Στην περίπτωση αυτή πρόκειται, κατά κύριο λόγο, για «μολυσματικά» γονίδια, όπως είναι αυτά που μεταδίδουν την επιθετική συμπεριφορά στους νέους.
Έχει βρεθεί ότι το κέντρο συλλογής μιμιδίων στον εγκέφαλο ενεργοποιείται ιδιαίτερα σε καταστάσεις έντασης και φόβου. Στις μέρες αυτές της οικονομικής κρίσης, που τσακίζεται ο κοινωνικός ιστός, αλλάζουν τα πρότυπα δαβίωσης, καταναλωτικών ζωτικών αγαθών, επικοινωνίας και μεγαλώνει η πεποίθηση της κυβερνητικής αδυναμίας, αυξάνεται ο φόβος και κυριολεκτικά, «ανοίγει» τελείως ο εγκέφαλος στην «υποδοχή» κάθε είδους «μολυσματικών» μιμιδίων.
Έτσι, βλέπουμε να αυξάνεται η χωρίς λογική αναστολή επιθετική συμπεριφορά νέων και αστυνομικών, και η οικονομική «αυτοσυγκράτηση» των ενηλίκων.



Οι εγκεφαλικοί αντιγραφείς είναι ένας μηχανισμός μάθησης και οργάνωσης τρόπου ζωής του εγκεφάλου. Μέσω των αντιγραφέων ενσυνείδητα και ασυνείδητα μαζεύει ο εγκέφαλος γνώσεις και πάνω σε αυτές χτίζει το καλούπι της ζωής του και του μέλλοντός του.
Ένας αυτορρυθμιστικός μηχανισμός του εγκεφάλου επιλέγει τις «εύπεπτες» από τις «δύσπεπτες» πληροφορίες που καταλήγουν στους αντιγραφείς. Αγγλοσάξονες ερευνητές έχουν αναπτύξει μια ολοκληρωμένη θεωρία πάνω σε αυτό το θέμα, τη γνωστή θεωρία των μιμιδίων.
Έτσι, οι πιο «εύπεπτες» πληροφορίες, όπως αυτή της εργαζόμενης, ικανής, αλλά άσχημης με προοπτικές να γίνει όμορφη γυναίκα, καταγράφονται αμέσως και γίνονται γρήγορα αποδεκτές. Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των ανθρώπων – τηλεθεατών που έχει τον ίδιο τρόπο καταγραφής, τόσο μεγαλύτερο και το αποτέλεσμα της επιτυχίας της καταγραφής.
Όταν υπάρχει και το ιδανικό συμπλήρωμα του επιβραβευμένου νομότυπα επιτυχημένου έρωτα, τότε ο αριθμός ανθρώπων- τηλεθεατών με τους ίδιους τύπους αντιγραφέων ανεβαίνει κάθετα.
Η γενική αποδεκτικότητα για την αντιγραφόμενη είδηση ανεβάζει το δυναμικό της παραδοχής και μειώνει την ένταση της κριτικής επεξεργασίας. Η εύκολη λύση της εύπεπτης είδησης γίνεται καθεστώς και το σίριαλ με την «Μαρία την Άσχημη» επιτυχία.
Το φαινόμενο αυτό επαναλαμβάνεται σε διάφορες διαστάσεις και πολλές πλευρές ρυθμίζοντας την ποιότητα της ζωής μας και την πρόοδο του πολιτισμού μας.

Στον εγκέφαλο των ανθρώπων, όπως και σε άλλων θηλαστικών, βρίσκονται σε ορισμένες περιοχές τα κατοπτρικά κύτταρα, τα οποία, πέρα από ερεθίσματα, αποθηκεύουν και πληροφορίες. Αυτά είναι υπεύθυνα για το «μεταδοτικό» χασμουρητό ή για το ότι ένα μωρό βγάζει τη γλώσσα στη μάνα του όταν τη βλέπει να κάνει την ίδια κίνηση.
Εδώ και δέκα χρόνια είναι γνωστή η λειτουργία και η θέση των κατοπτρικών κυττάρων στον εγκέφαλο. Εκείνο που ακόμη δεν έχει διερευνηθεί πλήρως είναι το πώς καταγράφουν την πληροφορία χωρίς να έχουν το εξωτερικό ερέθισμα της αισθητηρίου οδού. Κάποιοι επιστήμονες ονόμασαν αυτή την πληροφορία μιμίδιο γιατί διοχετεύεται στον εγκέφαλο κατευθείαν στα κύτταρα αυτά με ποικίλους τρόπους: μουσική, τηλεόραση, παράδοση, ιστορία, εφημερίδες, τύπος, λόγος, εικόνα κλπ. Ονόμασαν δε από την ελληνική λέξη μίμηση τις πληροφορίες αυτές μιμίδια.
Το πόσο ισχυρά είναι αυτά τα μιμίδια καταγράφημε με δυο εργασίες που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα, η μία από τη Σουηδία και η άλλη από την Αμερική, με αντικείμενο την αυτοκτονία και την παχυσαρκία. Ερευνώντας τα τηλεφωνήματα και χρησιμοποιώντας τη θεωρία των δικτύων, που είναι μια μαθηματική αναπαράσταση των δυναμικών σχέσεων, βρέθηκε ότι οι άνθρωποι επηρεάζονται τόσο από την αυτοκτονία, όσο και την παχυσαρκία όταν στο περιβάλλον τους ανέρχεται ο αριθμός των αυτοκτονικών ή παχυσάρκων, άσχετα αν τους γνωρίζουν ή όχι. Δηλαδή, βρέθηκε, παραδείγματος χάριν, ότι στο άμεσο κοινωνικό περιβάλλον, εφόσον υπάρχει ένας αυτόχειρας, ανεβαίνει το ρίσκο της αυτοκτονίας κατά 8%, ενώ όταν είναι στο εργασιακό περιβάλλον κατά 4%. Περίπου στην ίδια ποσοστιαία αναλογία είναι και η παχυσαρκία με την κατάθλιψη.
Στην ερμηνεία κατά πόσον αυτά εδώ τα πράγματα είναι δυνατά, επιβεβαιώνεται από τη θεωρία των μιμιδίων, όπου ακριβώς έχουμε την εξάπλωση των λεγομένων μολυσματικών ιδεών, που δε γίνεται με άμεση ανθρώπινη επαφή, παρά με μιμιδιακή κατανομή σε μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες. Οι έρευνες αυτές αποτελούν την πιστοποίηση της θεωρίας των μιμιδίων, η οποία εξαπλώνεται σε όλες τις μορφές της ζωής μας και ανάλογα με την πορεία που δίνουν τα ερεθίσματα των μιμιδίων χαρακτηρίζονται θετικά ή αρνητικά, αν είναι προς όφελος ή εις βάρος του ατόμου.
Εν προκειμένου, σε ό,τι αφορά αυτοκτονία, παχυσαρκία και κατάθλιψη είναι αμιγώς εις βάρος τους. Αυτό δίνει ένα ερέθισμα, κυρίως για ψυχιάτρους, όταν αφορούν τέτοιες θεραπευτικές αγωγές και να λαμβάνονται υπόψη και να αντιμετωπίζονται αυτές οι καταστάσεις ανάλογα.

ΥΠΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ο στόχος με την ύπνωση είναι να επιτευχθεί ένα επίπεδο εγρήγορσης του ατόμου που θα επιτρέπει την είσοδο μιας ελάχιστης πληροφορίας. Η όλη προσπάθεια βασίζεται στη γνώση ότι ο ανθρώπινος οργανισμός κληρονομικά αποτελεί ένα ιδανικό φορέα στοιχείων πληροφορίας. Δηλαδή, υπάρχει η πεποίθηση πως η διάδοση των πληροφοριών εντός του οργανισμού έχει ανάλογη συμπεριφορά με αυτή των γονιδίων. Όπως το σώμα χρειάζεται τα γονίδια για να αναπτυχθεί και να αναπαραχθεί, έτσι και τα μικρά πακέτα πληροφοριών χρειάζονται το σώμα προκειμένου να διαδοθούν. Πρόκειται για την ανθρώπινη ικανότητα της μίμησης που δεν την βλέπουμε σε άλλα θηλαστικά ζώα. Ενώ τα ζώα προχωρούν στη ζωή τους αυτό-πειραματιζόμενα ο άνθρωπος διαθέτει τεράστια ποσότητα από συνδυασμούς πληροφοριών που είναι γονιδιακά ενταγμένες μέσα του. Οι πληροφορίες αυτές μπαίνοντας στον ανθρώπινο οργανισμό όχι μόνο αποθηκεύονται, αλλά τροποποιούνται και εξελίσσονται. Η εξέλιξη αυτή γίνεται με ανάλογο τρόπο με αυτό της εξελικτικής βιολογίας. Το επιδιωκόμενο με την ύπνωση είναι να φτάσει το επίπεδο εγρήγορσης του ατόμου σε ένα τέτοιο σημείο προκειμένου να επιτρέπει την είσοδο του επιθυμητού πακέτου πληροφορίας ταυτόχρονα με τη συνειδησιακή υποστήριξη. Για αυτό το λόγο λαμβανομένου υπόψη της δομής των εγκεφαλικών κυττάρων που χρησιμοποιούνται για αυτή τη δουλειά (κύτταρα – κάτοπτρα, κύτταρα – economo) με κατάλληλη τεχνική φέρεται ο υπνωτιζόμενος έτοιμος να δεχθεί από τον υπνωτιστή την επιθυμητή πληροφορία.
Ο υπνωτιζόμενος είναι, λοιπόν, το άτομο που γίνεται ο φορέας της διαβιβαζόμενης από τον υπνωτιστή πληροφορίας. Ο υπνωτιστής χρησιμοποιεί την τεχνική για να εντυπώσει με ποικίλους τρόπους την πληροφορία στον υπνωτιζόμενο. Για αυτό ακολουθείται ένας τύπος συμπεριφοράς, ομιλίας, χειρονομιών και εργαλείων. Μέσω αυτών των διαδικασιών δέχεται ο υπνωτιζόμενος την πληροφορία με διάθεση να τη χρησιμοποιήσει. Η αφομοίωση αυτής της πληροφορίας κατά την ύπνωση γίνεται μέσω περιορισμού της συνειδιακής υπερέντασης προκειμένου να μην υφίσταται η κριτική ικανότητα του υπνωτιζόμενου σε υψηλό επίπεδο. Γεγονός που φέρνει την αποδοχή της πληροφορίας και την αυτοενίσχυσή της. Με κατάλληλους χειρισμούς και συνδυασμούς ερεθισμάτων καταγράφεται το πακέτο πληροφορίας από τον υπνωτιζόμενο και με ένα επίκτητο αντανακλαστικό επαναπροσαρμόζεται ή επαναφέρεται. Κατά αυτόν τον τρόπο η διαδικασία της υποβολής δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αναπαραγωγή μιας σειράς πακέτων πληροφοριών που εισήλθαν στον εγκέφαλο του «υπνωτισμένου» κάτω από αυτές τις συνθήκες. Δηλαδή, ένας επιτυχημένος μηχανισμός χαλάρωσης, ρύθμισης της εγρήγορσης και εγκεφαλικής καταγραφής μέσα από γνωστούς νευρωνικούς διαδρόμους φέρνει την επιτυχία στην ύπνωση.
Επειδή πλέον γνωρίζουμε ότι ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί ειδικά κύτταρα σε συγκεκριμένα σημεία του φλοιού ή υποφλοιωδών σχηματισμών μπορούμε να προσαρμόσουμε τα εργαλεία της ύπνωσης με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα χωρίς καν την παρουσία του υπνωτιστή. Πρόκειται για την λειτουργία της βιοανάδρασης (biofeedback), όπου μπροστά από μία ειδικά ρυθμισμένη οθόνη ανοίγει διάλογο ο εξεταζόμενος με τον εαυτό του. Αυτοΰπνωση και αυτοκαθοδήγηση.
Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται πλέον με πάρα πολύ μεγάλη επιτυχία καθημερινά σε ένα ευρύ φάσμα παθήσεων. Αρχίζει από τα πιο απλά, όπως η καταστολή του πόνου και η καταδρομή των έξεων, και φτάνει στα πλέον σύνθετα, που είναι η βελτίωση της πνευματικής δραστηριότητας μέχρι και τη θεραπεία του αυτισμού. Μέσα από τις έρευνες στο σημείο αυτό πιστοποιήθηκε ότι η καθοδήγηση (biofeedback-ύπνωση του ατόμου) μπορεί να οδηγήσει μέχρι και μία άνοδο των δυνατοτήτων του ανοσοποιητικού σε σημείο που δε μπορούμε να το καταφέρουμε με τη χρησιμοποίηση και των πλέον τελευταίων φαρμάκων.

από τον Δρ. Δημήτριο Κουντούρη
& την Αγγελική Μπουγιούκου, Ψυχολόγο.

Το αλεξιθυμικό σύνδρομο είναι μια ομάδα συμπτωμάτων που σα διάγνωση υπάρχει τα τελευταία 40 χρόνια μετά από πρόταση ενός Έλληνα γιατρού στο Σικάγο. Πρόκειται για τον ψυχίατρο Σιφναίο, ένα γιατρό με αγγλοσαξονική παιδεία που δούλεψε επί πολλά χρόνια στη Γαλλία με πρωτοποριακές ιδέες στη θεραπεία ψυχιατρικών ασθενειών και κυρίως τον τομέα των νευρώσεων. Τα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν αυτό το σύνδρομο είναι του πίνακα 1.
1. Αδυναμία έκφρασης συναισθημάτων
2. Αδυναμία αναγνώρισης συναισθημάτων
3. Περιορισμένη και ελλιπής φαντασιακή ζωή
4. Δυσκολία διάκρισης των συναισθημάτων από τις σωματικές αισθήσεις.
5. Ανηδονία (:δυσκολία βίωσης ικανοποίησης).
6. Μονότονη λεπτομέρεια στην περιγραφή της καθημερινής ζωής.
7. Έλλειψη διαίσθησης και ενσυναίσθησης.
8. Αντιμετωπίζουν τα αντικείμενα ως ρομπότ.
9. Περιορισμένη ανταπόκριση στην
Ψυχαναλυτική θεραπεία.
10. Άρνηση του ότι ονειρεύονται.
11. Συγκεκριμένο ύφος σκέψης.
12. Επιμονή σε λειτουργικές λεπτομέρειες, κατά την περιγραφή γεγονότων.
13. Άγχος και μόνιμο αίσθημα αγωνίας.
14. Χρησιμοθηρικός τρόπος σκέψης.
15. Συνεχή παράπονα για σωματικά προβλήματα, χωρίς την ύπαρξη οργανικών αιτιών.
16. Αντικοινωνική συμπεριφορά.
17. Υψηλά επίπεδα συμπαθητικής δραστηριότητας και ένα διαχωρισμό μεταξύ των υποκειμενικών και φυσιολογικών απαντήσεων στο στρες.
18. Ιδιαίτερο στυλ εξωτερικού προσανατολισμού.

Το ιδιαίτερο της περίπτωσης είναι ότι τότε δε μπόρεσε να δοθεί καμία απόλυτη ερμηνεία της αιτιολογίας της αλεξιθυμίας. Ο όρος επινοήθηκε από τις λέξεις α- στερητικό + λέξις + θυμός. Η σύνοψη των τριών τμημάτων βγάζει την αλεξιθυμία και σημαίνει μη εύρεση έκφρασης λέξεων ή προτάσεων για την περιγραφή συναισθημάτων. Όντως, αυτό σημαίνει και μάλιστα μερικές στιγμές με ιδιαίτερα έντονο τρόπο. Τις περισσότερες όμως φορές η ένταση ποικίλει έτσι που κοινωνικά πολλές φορές να περνάνε τα αλεξιθυμικά συμπτώματα και αντιδράσεις απαρατήρητα. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής όμως που στρεσάρει όλο και περισσότερο την καθημερινότητα με μεγαλύτερες απαιτήσεις και επιβαρύνσεις για το μέσο άνθρωπο αύξησε υπέρογκα τους ασθενείς με το έντονο πρόβλημα της αλεξιθυμίας. Το αποτέλεσμα ήταν να ασχολούνται όλο και περισσότερο οι νευρολόγοι και ψυχίατροι προσπαθώντας κυρίως να το αντιμετωπίσουν με ψυχοθεραπευτικές επεμβάσεις σύντομης ή μακράς χρονικής διάρκειας. Ο Σιφναίος είχε αναπτύξει και εφαρμόσει στο Παν/μιο του Χάρβαρντ μια ταχεία διαδικασία αποκατάστασης του προβλήματος. Μπορούσε μέσα σε λίγες βδομάδες να αντιμετωπίζει αλεξιθυμικά προβλήματα. Δυστυχώς δε βρήκε ευρεία εφαρμογή. Το γεγονός ότι και η προσωπικότητα του θεραπευτή παίζει ένα πολύ μεγάλο ρόλο το εξηγεί. Δε μπορεί ο κάθε μέσος ψυχίατρος να έχει ούτε τη θεραπευτική ούτε τη διαγνωστική διεισδυτικότητα του Σιφναίου. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 εμπεδώθηκε η θεωρία των κυττάρων κατόπτρων.
Κάποιοι βιολόγοι ερευνητές του Παν/μίου της Πίζας μπόρεσαν να αποδείξουν πλέον πειραματικά ότι η ενσυναίσθηση, βασικό στοιχείο της μίμησης, δεν είναι κάτι τυχαίο, αλλά συγκεκριμένη εγκεφαλική λειτουργία. Εκεί, λοιπόν, μελετώντας τη συμπεριφορά και τη μεταβίβαση του συναισθήματος (ενσυναίσθηση) βρέθηκε ότι υπάρχουν ειδικά κύτταρα στον πρόσθιο μετωπιαίο λοβό τα οποία «φωτογραφίζουν» και «απομνημονεύουν» τις κινήσεις και τη συμπεριφορά άλλων ατόμων. Είναι η λειτουργική δομή της ενσυναίσθηση, δηλαδή, μεταφορά συναισθήματος από το ένα άτομο στο άλλο. Πράγμα που σημαίνει ότι για να δει κάποιος κάτι και να το μιμηθεί πρέπει πρώτα να το καταγράψει μέσω των κυττάρων κατόπτρων. Την ίδια λειτουργική διαδικασία επιτελεί κάποιος για να εκφράσει ή να περιγράψει ένα συναίσθημα, το οποίο πρέπει πρώτα να το δει κάπου και να το εντυπώσει.
Έτσι, λοιπόν, όλα αυτά τα συναισθήματα μόλις εισέρχονται από τα αισθητήρια όργανα στον εγκέφαλο του ανθρώπου συγκεντρώνονται όλα σε ένα σημείο που λέγεται αμυγδαλή. Η αμυγδαλή είναι και η κεντρική αποθήκη της μνήμης, από όπου ανασύρονται παρόμοια βιώματα και στέλνονται σε άλλες θέσεις όπως είναι ο μετωπιαίος λοβός ή το κέντρο της ακοής προκειμένου να συνθέσουν τη νέα πληροφορία και να τη διώξουν προς τα έξω. Όπου υπάρχει μια διαταραχή λόγω κληρονομιάς (γενετική) τραύματος ή εκφυλιστικής νόσου, όπως στην περίπτωσή μας της ΣΚΠ, το σύστημα αυτό δε λειτουργεί και παρουσιάζεται η αλεξιθυμία. Μετά από αυτές τις πιστοποιήσεις των τελευταίων ετών προχωρούν και οι θεραπευτικές διαδικασίες του συνδρόμου αυτού που είναι μικτές και με φάρμακα και με επαναπρογραμματισμό της συμπεριφοράς μέσω της βιοανάδρασης (biofeedback).

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.