NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΔΑΧΤΕΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΗΝ ΟΡΓΗ Η ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ. ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ.
Το γεγονός ότι έχουμε αισθήματα είναι ενδεικτικό του ότι έρχονται στην ζωή μαζί με την γέννα μας και είναι εξελικτικά το προϊόν περίπου 500 εκατομμυρίων ετών ανθρώπινης ανάπτυξης. Επόμενο είναι λοιπόν ότι αυτά τα οργανωμένα αισθήματα μέσα από τον άξονα του εγκεφάλου από το επίπεδο του στελέχους του εγκεφάλου μέχρι τα ημισφαίρια και την φαιά τους ουσία να έχουν πολύ ισχυρότερη δύναμη βολής, παρά η λογική η οποία είναι κάτι που δεν κληρονομείται αλλά μαθαίνεται. Έτσι λοιπόν εάν δεν ξέρουμε να αναμείξουμε καλά την λογική με τα συναισθήματα τα συναισθήματα έρχονται και μας «πλακώνουν» έτσι που να μην έχουμε περιθώριο αντίδρασης. Κατά κανόνα αυτά που μας μαθαίνει και η σύγχρονη νευρολογία με όλα τα καινούρια μηχανήματα που πλέον δίνουν την δυνατότητα στο εγκέφαλο να ανιχνεύει με χρώματα τις λειτουργίες του, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πρέπει να αποφεύγουμε ότι μας κάνει κακό και να αναζητούμε ότι μας κάνει καλό. Πρέπει να βρίσκουμε τον μέσο δρόμο που να «ανακατεύουμε» συναισθήματα με βιώματα έτσι ώστε η ζωή μας να συνεχίζεται απροβλημάτιστη.

ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΟΛΗ ΖΩΗ. ΑΥΤΗ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΤΩΝ ΣΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΤΕΡΟ ΥΠΑΡΧΕΙ. ΛΕΓΕΤΑΙ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΝΕΙ ΖΕΙ ΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Υπάρχει μια "ιεραρχία" με το σχήμα δέντρου για ότι αφορά την γένεση και επεξεργασία των συναισθημάτων στον άνθρωπο. Ο κορμός βρίσκεται κάπου λίγο παραπάνω από τον νωτιαίο μυελό σε ένα σημείο όπου εδράζεται το στέλεχος του εγκεφάλου. Εκεί υπάρχουν αποτυπωμένα από τις προηγούμενες γενιές οι κατάλογοι των συναισθημάτων μας εδώ και 500 περίπου χρόνια. Από εκεί προχωρούν τα συναισθήματα συνειδητά και ασυνείδητα σε μια λειτουργική μηχανή που λέγεται δρέπανο του εγκεφάλου και φτάνει περίπου στο μέσο του κεφαλιού μας για να αναλάβουν την διεκπεραίωσή τους, από εκεί και πέρα τα επάνω πατώματα της λογικής μας, ο φλοιός των ημισφαιρίων. Εάν δεν υπήρχε αυτή η αρχή και όλα γίνονταν με την λογική από πάνω προς τα κάτω θα έπρεπε τα κύτταρα του φλοιού του εγκεφάλου να εκπαιδεύσουν του υπόλοιπους σχηματισμούς σε ρόλους που ούτε οι ίδιοι ήξεραν.
Άρα δεν θα ήταν δυνατόν να ζήσουμε χωρίς αυτήν την διαδοχική αρμόνια που δίνει η ανάπτυξη των ιδεών. Ξεκινώντας λοιπόν να αναπτύσσονται έτσι τα συναισθήματα κατορθώνει ο άνθρωπος σε δύσκολες καταστάσεις από το στέλεχος μέχρι στα ανώτερα ημισφαίρια να δράσει συνειδητά ή ασυνείδητα με το σύνθημα «Η αγωνίσου ή φύγε».
Πέρα από τα αρχέγονα αντανακλαστικά όμως, το σωστό μίγμα των ιδεών και αισθημάτων μαζί με την τροποποιημένη από τον χαρακτήρα λογική οδηγούν στην αρμονία να επικοινωνούν ο ένας με τον άλλον με την ενσυναίσθηση και να μπορούμε να ζούμε σαν κοινωνία.

ΕΝΑ «ΝΕΥΡΩΝΙΚΟ» ΤΟΞΟ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ
Ο εγκέφαλος γενετικά έχει σχηματίσει ένα «νευρωνικό» τόξο το οποίο είναι υπεύθυνο για την λειτουργική δραστηριότητα της συνείδησης. Διάφορα τμήματα του εγκεφάλου όπως είναι τα ημισφαίρια, ο δικτυωτός σχηματισμός στο εγκεφαλικό στέλεχος, ο μεσεγκέφαλος ο υποθάλαμος και θάλαμος είναι τμήματα αυτού του τόξου που προσδιορίζουν την συνείδηση. Σε οποιοδήποτε σημείο από αυτά τα τμήματα του εγκεφάλου συμβεί κάποια δυσλειτουργία, τραύμα, λοίμωξη η οτιδήποτε άλλο έχει άμεση επίπτωση στο επίπεδο της συνείδησης. Εάν αυτή η «βλάβη» είναι ισχυρή ή ελαφριά, χρόνια ή σύντομη απότομη ή σταδιακή, ανάλογα έχουμε και την κλιμακωτή επιβάρυνσης της συνειδησιακής δυσλειτουργίας.
Σήμερα πλέον έχουμε τα διαγνωστικά μέσα πέρα από τα κλινικά συμπτώματα και διαγνωστικά σημεία να μπορούμε να ελέγξουμε όλο το συνειδησιακό τόξο που υπάρχει στον εγκέφαλο και να δούμε σε ποια περιοχή ακριβώς έχουμε την διαταραχή να επέμβουμε μετά την διάγνωση και να την αποκαταστήσουμε.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑ ΔΥΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΗΜΙΣΦΑΙΡΙΑ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΔΟΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΒΑΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ.
Το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου συνδέεται με το αριστερό με μια «γέφυρα» που λέγεται μεσολόβιο. Ο σύνδεσμος αυτός επιτρέπει την ανταλλαγή πληροφοριών, ερεθισμάτων, κατευθύνσεων, αποφάσεων κοινής δράσης και λειτουργιών.
Τυχαίνει πάρα πολλές φορές ασθενείς με τραύματα ή όγκους στο ένα ή στο άλλο ημισφαίριο του εγκεφάλου ή ακόμα και με διαταραχές στο μεσολόβιο να παρουσιάζουν ταυτόχρονα δυσλειτουργίες, αλλά, και υπέρμετρες δεξιότητες, όπως π.χ. στην ζωγραφική, στα μαθηματικά, στο τραγούδι ή αντοχή στο στρες και αύξηση της μάθησης μετά από τραυματισμούς. Ανάλογα με ποια κύτταρα προσβάλλονται γίνεται η μία ή η άλλη λειτουργία δυνατή και υποβαθμίζεται η μία ή η άλλη δεξιότητα.
Με τις χρόνιες παρατηρήσεις έχει βρεθεί ότι η δικαιοδοσία του αριστερού εγκεφαλικού ημισφαιρίου έχει «τον τομέα ευθύνης» της λογικής, της αφηρημένης σκέψης, της γλωσσικής ικανότητας, ενώ στο δεξιό περισσότερο είναι η αίσθηση της μουσικής ή της αντίληψης του χώρου. Βέβαια, υπάρχουν και άλλες ακόμη ικανότητες – δεξιότητες, που αφορούν το ένα ή το άλλο ημισφαίριο και ακόμη δεν έχουν καταγραφεί.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, «ο διπλός εγκέφαλος» έχει και μια διαφορετικότητα σε ότι αφορά το φύλο, π.χ. οι γυναίκες έχουν τα κέντρα της γλωσσικής ικανότητας κατανεμημένα και στα δύο ημισφαίρια, σε αντίθεση με τους άντρες που το έχουν περισσότερο στο αριστερό.
Οι ορμονικές διαταραχές (κυρίως διακυμάνσεις της τεστοστερόνης) κατά την εμβρυική και βρεφική ηλικία παίζουν ένα σημαντικό ρόλο σε αυτές τις περιπτώσεις.
Η ακριβής γνώση του διπλού εγκεφάλου είναι ιδιαίτερα χρήσιμη και πρέπει, να εξετάζεται μετά από τραύματα ή νευροπαιδιατρικές αρρώστιες ή εκφυλιστικά νοσήματα του κεντρικού νευρικού συστήματος, διότι πάντοτε διαφοροποιείται η λειτουργία του στις περιπτώσεις αυτές.
Έτσι, εντοπίζοντας τις διαταραχές, μπορούμε να βρούμε ουσιαστικές θεραπευτικές λύσεις σε όλες αυτές τις περιπτώσεις.