Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γήρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γήρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ

ΟΙ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΈΧΟΥΝΕ ΚΟΙΝΗ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ, ΑΛΛΑ ΣΕ ΈΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΊΔΙΑ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΗ ΟΜΑΔΑ.
Αυτό αφορά τον χρόνο εμφάνισης. Ποτέ οι νευρολογικές ασθένειες, άσχετα της νοσολογικής τους δομής, δεν εμφανίζονται στον ίδιο χρόνο. Έτσι λοιπόν, όσο πιο αργά εμφανίζονται τόσο πιο υγιείς είναι οι δείκτες ζωής των ασθενών, όσον αφορά την διαβίωσή τους πριν την εμφάνιση των νευρολογικών ασθενειών. Στην Αμερική, που υπάρχουν πάρα πολλές αιρέσεις με απόλυτο τρόπο ζωής σε ότι αφορά διατροφή, θρησκεία, εργασία, έχει βρεθεί ότι η διάρκεια ζωής στις ομάδες αυτές είναι μεγαλύτερη του μέσου όρου στην Αμερική. Ταυτόχρονα αρρώστιες όπως το πάρκινσον, η άνοια, αγγειακές διαταραχές κ.λ.π. εμφανίζονται πολύ αργότερα από ότι στον υπόλοιπο πληθυσμό. Αυτό αποτελεί ένα στοιχείο της επιρροής που έχει ο σωστός τρόπος ζωής στην καλύτερη διαβίωση, παράταση του γήρατος και εμφάνιση των νευρολογικών ασθενειών.

ΓΕΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΓΟΝΙΔΙΑ

Η ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΟΥ ΓΗΡΑΤΟΣ ΜΕ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΤΡΟΠΟ Ή ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ.
Επειδή δε τα γονίδια είναι μόδα, οργιάζει και η φαντασία απλών ανθρώπων και επιστημόνων για το γονίδιο του γήρατος.
Αναμενόμενο είναι αδύνατον ένα γονίδιο να προσδιορίζει το σύνολο όλων αυτών των εργασιών και βιοχημικών αντιδράσεων που οδηγούν ανθρώπινο πνεύμα στο γήρας.
Έτσι λοιπόν μετά από ατελείωτες έρευνες και μάλιστα στην κυριολεξία ατελείωτες, γιατί συνεχίζονται μέχρι και σήμερα με μανία, έχει βρεθεί ότι τουλάχιστον εκατό πενήντα γονίδια «διαπλέκονται» στη διαδικασία του γήρατος .
Συνεπώς ο επιστήμονας που θέλει να κάνει γενετική «παρέμβαση» προκειμένου να αλλάξει το δρόμο φθοράς του γήρατος σε ανθρώπους, θα πρέπει να λάβει υπόψη του όλα αυτά τα εκατό πενήντα γονίδια· εάν δε κανένας φανταστεί και τους υπάρχοντες συνδυασμούς μιλάμε για ένα υψηλό αριθμό θεραπευτικών πιθανοτήτων.

ΕΠΙΓΕΝΩΜΑ ΚΑΙ ΓΗΡΑΣΗ

Η ΑΜΕΣΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ Η ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΓΗΡΑΤΟΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑ ΚΟΡΟΝ.
Το καινούριο στην υπόθεση είναι ότι πλέον γνωρίζουμε την διαδικασία επιρροής του εξωτερικού περιβάλλοντος μέσω του επιγενώματος για την κατάσταση του γήρατος.
Το επιγένωμα, ως γνωστό, είναι το προϊόν που επικάθεται επί του γονιδίου μετά από μια εξωτερική επιρροή. Πρόκειται δηλαδή για μια γενετική κατάσταση που διαμορφώνει την δράση του γονιδίου αλλά και παράλληλα μεταβιβάζεται με το γονίδιο. Το επιγένωμα διεγείρει την δράση του γονιδίου σε χρονικά προεπιλεγμένα χρονικά διαστήματα π.χ. ένας πενηντάρης ύστερα από έντονη στεναχώρια δραστηριοποιείται η απενεργοποιείται το επιγένωμα που είναι στα γονίδια της ανάπτυξης ή του γήρατος και προχωράει τα εμφανή στοιχεία της φθοράς που οδηγούν στο περισσότερο γήρας.
Εκεί επάνω βασίζονται και οι μοντέρνες μέθοδοι αντιγήρανσης. Επεμβαίνοντας στα επιγενώματα γονιδίου βάζουμε το βιολογικό ρολόι να τρέξει προς τα μπρός ή προς τα πίσω.

Η ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ COSTEN ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΗ ΜΕ ΕΝΤΟΝΟ ΑΛΓΟΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΥΤΙ ΠΟΥ ΕΠΙΔΕΙΝΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΣΗΣΗ.
Το Costen εμφανίζεται κυρίως στην μέση ή προχωρημένη ηλικία λόγω της αρθριτικής αλλοίωσης της κροταφογναθικής άρθρωσης που γίνεται ιδιαίτερα έντονη σε προσβολές ρευματοειδούς αρθρίτιδας και απώλειες οδόντων.
Έτσι οι κροταφογναθικές αρθρώσεις χάνουν την ευθυγράμμιση τους και το πρόβλημα αυτό επιδεινώνεται με την μάσηση.
Στις περιπτώσεις αυτές η θεραπεία πρέπει να είναι γρήγορη και μικτή τόσο φαρμακευτική όσο και οδοντιατρική για την διόρθωση και υγιεινή του στόματος.

ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ

Η ΤΖΙΝ ΛΟΥΙΣ ΚΑΛΜΕΤ ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΠΟΛΥ ΤΟ ΠΟΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ. ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΑΓΑΠΑΕΙ Η ΛΟΥΙΣ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΣΤΑ 20 ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΗΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΑΛΛΑ 102 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΕ 122 ΕΤΩΝ ΣΤΗΝ ΝΟΤΙΑ ΓΑΛΛΙΑ.
Η Κάλμετ σίγουρα αποτελεί μια ακραία περίπτωση ιατρικού φαινόμενου το οποίο έδωσε μια αφορμή για νέες έρευνες σε ότι αφορά την αντιμετώπιση του γήρατος.
Το ουσιαστικό είναι ότι φάνηκε για μια ακόμη φορά από αυτές τις εντατικές έρευνες πως οι χαρακτηριζόμενες από πολλούς καταχρήσεις όπως π.χ η κατανάλωση ποτού και τσιγάρου δεν είναι αιτία θανάτου αλλά είναι γονιδιακοί λόγοι στο μακρύ γήρας.
Βέβαια το γονιδιακοί λόγοι ακούγεται έτσι απλά αλλά πρόκειται για διαδικασία πολλών γονιδίων (πάνω από 100) που στην ουσία δημιουργούν μια σειρά προϋποθέσεων γονιδιακής εξέλιξης που έχει σαν αποτέλεσμα την μακροζωία.

ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΣΗ ΚΑΙ Μ1 ΚΑΙ Μ2

ΕΝΑΣ ΒΙΟΛΟΓΟΣ Ο ΜAIK WEST ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΚΥΤΤΑΡΑ ΜΠΟΡΕΣΕ ΚΑΙ ΑΠΟΜΟΝΩΣΕ 2 ΓΟΝΙΔΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΣΕ Μ1 ΚΑΙ Μ2.
Πρόκειται για γονίδια ασανσέρ που όταν απενεργοποιείται το ένα Μ1 διπλασιάζονται οι μιτώσεις του κυττάρου ώστε να αναπτύσσεται γρήγορα. Αντίθετα, απενεργοποιώντας το Μ2, σταματούσαν οι διαιρέσεις των κυττάρων και αυξάνονταν ο χρόνος ζωής επ΄ αόριστον.
Σύμφωνα με τον βιολόγο είναι η πρώτη φορά που υφίσταται η πραγματικότητα, με παρεμβολή της ανθρώπινης θέλησης, να μακραίνει ή να μικραίνει το περιθώριο ζωής.
Δηλαδή να επικουρείται ή να επιβραδύνεται το γήρας.

Η ΕΠΙΛΗΨΙΑ Η ΝΟΣΟΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕ ΚΑΙ Ο ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΗΛΙΚΙΑ.
Η επιληψία είναι η κατεξοχήν νευρολογική νόσος που με διάφορες μορφές προσβάλλει ανθρώπους 3ης ηλικίας με πολλά προβλήματα και ιδιαίτερα ευάλωτους.
Μετά το 50ο έτος της ηλικίας τα επιληπτικά σύνδρομα αυξάνουν ουσιαστικά για να φτάσουμε έως και αύξηση 25% μετά τα 60.
Στο μεγαλύτερο ποσοστό πρόκειται για επιληπτικές αντιδράσεις σε διάφορες νοσολογικές καταστάσεις π.χ. εμπύρετα, διαταραχές ηλεκτρολυτών, εγκεφαλίτιδες, αφυδατώσεις, συγκινήσεις, κακή αιμάτωση του εγκεφάλου κ.λ.π.
Όλα αυτά έρχονται αμέσως σε δεύτερο πλάνο μόλις εμφανιστεί η επιληπτική κρίση λόγω της τρομακτικής και επικίνδυνης κλινική εικόνας.
Βέβαια με την πλειάδα των καλών αντιεπιληπτικών φαρμάκων που έχουμε σήμερα στην διάθεση μας δεν είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί η κάθε κατάσταση επιληψίας αλλά το ουσιαστικό είναι να γνωρίζουμε και να το προλαβαίνουμε.
Στην κυριολεξία στις περιπτώσεις αυτές η πρόληψη είναι η καλύτερη αγωγή.
Ιδιαίτερα όταν οι επιληπτικές κρίσεις είναι γνωστές από το παρελθόν.

Η ΤΕΛΟΜΕΡΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΥΣΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΕΙ ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟ ΛΟΓΟ ΣΑΝ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΟΣΟ ΤΟΥ ΝΕΥΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ.
Το νευροβλάστωμα είναι ένας παιδικός καρκίνος του εγκεφάλου όπου στις περισσότερες περιπτώσεις πάνω από το 90% φαίνεται ότι ευθύνεται το εν λόγο ένζυμο. Αυτό το ένζυμο κάθεται στις άκρες του χρωμοσώματος και είναι υπεύθυνο για την ανάπτυξή του.
Εν προκειμένω αναπτύσσουν μεγάλη ταχύτητα τα καρκινικά κύτταρα τα οποία δημιουργούνε στην περίπτωση του νευροβλαστώματος τον όγκο.
Η τελομεράση όμως και η κακή ανάπτυξη των κυττάρων έχει σχέση και με άλλες ασθένειες όπως είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα, το σάκχαρο, το aids, η ψωρίαση και άλλα αυτοάνοσα.
Γενικά είναι μια ουσία ιδιαίτερα επικίνδυνη όπου όταν εκτροχιαστεί από την φυσική της λειτουργία και μάλιστα μετά τα 40 αναπτύσσεται ραγδαία.
Τελευταία όμως αν μπορεί αυτή η ουσία να καθοδηγηθεί έτσι ώστε αντί να αναπτύσσει τα καρκινικά κύτταρα να βοηθάει στην ανάπτυξη των υγιών κυττάρων μπορούμε να δημιουργήσουμε νέες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη των ιστών στους ανθρώπους. Αυτό είναι και ο ακρογωνιαίος λίθος της προσπάθειας της αντιγήρανσης που γίνεται σε πολλά εργαστήρια του κόσμου προκειμένου να καταφέρουν αυτόν τον μεγάλο άθλο.
Δηλαδή η τελομεράση να δέχεται την πληροφορία της αναπαραγωγής στο εκάστοτε κύτταρο έτσι όπως το επιθυμεί ο γιατρός.
Με αυτόν τον τρόπο θα λύναμε το πρόβλημα των καρκίνων και του γήρατος σε μεγάλο ποσοστό.

ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΓΗΡΑΣ

ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ Η ΑΚΡΙΒΗΣ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΖΩΗΣ ΟΜΑΔΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΕ ΚΟΙΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΔΙΝΕΙ ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΓΗΡΑΤΟΣ.
Αμερικάνοι ερευνητές κάνανε προσεκτικές παρατηρήσεις στα μέλη μιας ελεύθερης εκκλησίας στην Καλιφόρνια επί 10 ολόκληρα χρόνια. Τα μέλη αυτής της εκκλησίας – αίρεσης σε ότι αφορά τον τρόπο ζωής δεν πίνουν αλκοόλ, δεν καπνίζουν και είναι χορτοφάγοι.
Κάνουνε οπωσδήποτε τακτικά διαλλείματα εργασίας αυστηρά σε περιοδικό χρόνο μια μέρα απόλυτης ησυχίας και ανάπαυσης.
Ο μέσος όρος ζωής των ανθρώπων αυτών είναι 90 ετών και όλες οι εξετάσεις που γίνονται σχετικά με τα τσεκ-απ της ρουτίνας πολύ καλύτερες από αυτές του μέσου όρου.
Βλέπουμε λοιπόν ότι ο τρόπος ζωής έχει μια τεράστια επιγενετική δράση στην καθημερινότητα, στην μακροζωία και την παράταση του γήρατος.


ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΠΑΘΕ ΕΝΑ ΒΑΡΥ ΣΟΚ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΤΟΤΕ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ.
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ Η ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ (ΦΩΤΟ) ΕΧΟΥΝ ΠΕΣΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΙΔΕΟΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΓΗΡΑΝΣΗΣ ΜΕ ΣΑΦΗ ΑΒΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΗΨΙΑ.

ΟΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΡΚΑΔΙΚΟΥ ΡΥΘΜΟΥ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΩΝ ΘΗΛΑΣΤΙΚΩΝ, ΓΕΝΝΗΣΑΝ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗ ΧΡΟΝΟΒΙΟΛΟΓΙΑ. ΌΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ Η ΛΕΞΗ Η ΧΡΟΝΟΒΙΟΛΟΓΙΑ, ΠΟΥ Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΡΑΝΣ ΧΑΛΜΠΕΡΚ, ΕΞΕΤΑΖΕΙ ΤΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.
Η χρονοβιολογία είναι συνδεδεμένη τόσο με την νευρολογία όσο και με την γενετική.
Η αποκωδικοποίηση του DNA σε συνδυασμό με την δράση της χρονοβιολογίας έχει ανοίξει ένα δρόμο για την ανακάλυψη των γονιδίων της γήρανσης .
Πρόκειται για ένα επικό έργο το πρόβλημα του οποίου έως τώρα δεν έχει καταφέρει να λύσει ούτε και η ίδια η φύση. Σειρά πανεπιστημίων και ερευνητές σε όλο τον κόσμο έχουν επιδοθεί στην αναζήτηση των γονιδίων αυτών που επηρεάζουν την γήρανση .Για του λόγου το αληθές τα αποτελέσματα είναι φτωχά αλλά όχι απελπιστικά. Έχει γίνει εμφανές ότι οι έρευνες αυτές είναι σε σωστό δρόμο και οι γνώσεις πολλαπλασιάζονται .

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΓΗΡΑΤΟΣ

ΣΕ ΜΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ «ΚΑΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΓΕΡΟΣ ΟΣΟ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ».
Στις αρχές του 80 σε ένα περιορισμένο χώρο δύο ομάδες ηλικιωμένων, ζούσαν την ίδια εποχή του παρελθόντος με σκέψεις, πολιτικά γεγονότα.
Στην πρώτη δόθηκε εντολή να ζει και να σκέφτεται το παρόν ενώ στην άλλη να ζει το παρελθόν και τις αναμνήσεις τις δικές τους.
Το αποτέλεσμα ήταν καταπληκτικό. Η ομάδα των ηλικιωμένων που «έζησε» το παρελθόν έδειξε μια ουσιαστικότερη βελτίωση σε ότι αφορά την διάθεση, ευφυΐα ακόμα και κίνηση.
Στην ομάδα είχαν υποχωρήσει οι πόνοι, οι άσχημες σκέψεις, αισθάνονταν πιο νέοι και δημιουργικοί. Γενικά η αναβίωση του παρελθόντος μέσα από τις θετικές εμπειρίες τους, τους έκανε να ξανανιώσουν και νέοι και δυνατοί.
Έτσι επιστημονικά πιστοποιείται ότι ζώντας νεανικά παραμένει κανείς νέος.

ΓΗΡΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΓΗΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΝΟΙΕΣ ΠΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΝ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΓΗΡΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ.
Το γήρας είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Αντίθετα το αντιγήρας δηλαδή η προσπάθεια να μειώσουμε το φυσιολογικό δεν είναι πάντοτε απόλυτα ταιριαστό με ιατρικές δεοντολογίες και κυρίως με την λειτουργία της φύσης.
Θα το καταλάβουμε αυτό απλά από το γεγονός ότι αυτά που παράγονται γρήγορα είναι τα έμβρυα, λιγότερο γρήγορα τα παιδιά, πολύ λιγότερο γρήγορα οι έφηβοι και μετά από εκεί και πέρα αρχίζει πλέον η μείωση της παραγωγής η λεγόμενη φθορά του ανθρώπου, δηλαδή το γήρας.
Όπως έχουνε δείξει οι τελευταίες έρευνες ο πολλαπλασιασμός των κυττάρων που γίνεται στα φυσιολογικά ανθρώπινα κύτταρα είναι να αναπαραχθούν περίπου 100 με 120 φορές ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του ατόμου και ανάλογα με τον τύπο και την ηλικία του ανθρώπου.
Υπολογιζόμενο αυτό σε χρόνια ζωής είναι γύρω στα 70.
Αν λάβουμε ότι ο μέσος Ευρωπαίος τώρα ζει πάνω από 80 και έχει πιθανότητες να πάει στα 90 βλέπουμε λοιπόν ότι η σύγχρονη ιατρική έχει καταφέρει να δημιουργήσει αυτές τις αντιγηραντικές προϋποθέσεις που δίνουνε την μακροζωία.
Βέβαια όταν συνδυάζονται αυτές και με την ποιότητα είναι κάτι το ιδανικό.
Η σύγχρονη ιατρική βρίσκεται ακριβώς στην προσπάθεια να πετύχει τον συγκερασμό αυτών των δύο.


Η ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΓΗΡΑΣ ΣΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΤΟΥ Β – ΑΜΥΛΟΕΙΔΟΥΣ ΣΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ.
Σήμερα μετά τα 85 έτη ζωής κάθε δεύτερος ηλικιωμένος πάσχει από τη νόσο του αλτσχάιμερ. Παράλληλα, μία άλλη παρομοίων συμπτωμάτων εξέλιξη έχει χαρακτηριστεί σαν «φυσιολογικό γήρας». Βέβαια, και οι δύο περιπτώσεις μπορούν να εμφανισθούν και σε πρώιμη ηλικία. Αναλογικά, όμως, είναι «προνόμιο» της τρίτης ηλικίας.
Ξέρουμε πως η νόσος του αλτσχάιμερ έχει μια γενετική διαταραχή σα βάση της, όμως, τακτικά η συμπτωματολογία της επικαλύπτεται από τη μορφή του φυσιολογικού γήρατος και αυτό είναι ένα σπουδαίο διαγνωστικό σημείο, που δεν πρέπει να αγνοηθεί. Δηλαδή, προχωρώντας η ηλικία, αθροίζονται πολλές εγκεφαλικές αλλαγές, που προκαλούν μεγαλύτερη εντροπία με παθολογικές προεκτάσεις στον εγκέφαλο.
Οι Αγγλοσάξονες χαρακτηρίζουν τις αλλαγές αυτές σαν ιδιαίτερη νοσολογική οντότητα, που προκαλεί το λεγόμενο «φυσιολογικό γήρας» ή και κάτι παραπάνω. Έτσι, δημιουργούν μια σειρά, που είναι το «φυσιολογικό γήρας», η ελαφρά γνωστική ανεπάρκεια και τέλος, το αλτσχάιμερ με τη συγκέντρωση του β – αμυλοειδούς.
Τα στοιχεία αυτά τα χαρακτηρίζουν σαν μοριακά age-related chances (ARC), επί το ελληνικό αλλοιώσεις σχετικές με την ηλικία. Τις αλλοιώσεις αυτές τις θεωρούν υπεύθυνες για την αυξημένη εντροπία των εγκεφαλικών κυττάρων, άρα παθολογικές.
Έτσι, λοιπόν, η νόσος του αλτσχάιμερ θεωρείται σαν μια παθολογική έκφραση της διαδικασίας αυτής, μόνο που εδώ επιπρόσθετα έχουμε και την συγκέντρωση του β – αμυλοειδούς στο εγκεφαλικό κύτταρο.
Διαπιστώνουμε, δηλαδή, ότι μεταξύ φυσιολογικού γήρατος και αλτσχάιμερ η ουσιαστική διαφορά είναι η επιπλέον γνώση ενός παθολογικού στοιχείου (του β – αμυλοειδούς).
Συνεπώς, μια θεραπευτική σκέψη για το αλτσχάιμερ δεν είναι δυνατόν να έχει αποκλειστικά μόνο θεραπευτικό χαρακτήρα, αλλά, να αρχίζει με την έρευνα των αλλαγών (ARC) του «φυσιολογικού γήρατος».



ΣΕ ΣΕΙΡΑ ΕΡΕΥΝΩΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ΟΤΙ Η ΣΩΜΑΤΟΤΡΟΠΟΣ ΟΡΜΟΝΗ (STH) ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ.
Ως γνωστόν, τα γηρατειά δεν έρχονται μόνα τους. Έρχονται με αύξηση του λίπους, κυρίως στο κάτω μέρος της κοιλιάς, ελάττωση της μυϊκής μάζας, ξήρανση του δέρματος, οστεοπόρωση, υπέρταση, καρδιακή δυσλειτουργία, μείωση της ενεργητικότητας και των γνωστικών λειτουργιών, πτώση της σεξουαλικής διάθεσης και απώλεια μνήμης.
Όπως δείχνουν έρευνες και πρακτικές εφαρμογές, κυρίως από Αμερική, όπου εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια, μάλιστα εντατικά, αντιγηραντικές θεραπείες, υπάρχει λύση αποκατάστασης: η χορήγηση της σωματοτρόπου ορμόνης, η οποία με την πάροδο του χρόνου μειώνει τα επίπεδά της στον οργανισμό.
Όπως αναφέρουν Αμερικάνοι θεραπευτές, τα αποτελέσματα χορήγησης της σωματοτρόπου ορμόνης, ιδιαίτερα όταν δίνονται σε συνδυασμό με άλλα ανάλογα φάρμακα, είναι θεαματικά.
Παράλληλα, έγινε γνωστό ότι με τους υφιστάμενους ιατρικούς ελέγχους, μειώνεται στο ελάχιστο και ο κίνδυνος παρενεργειών.


ΚΑΝΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ.
Ένας Αμερικάνος γιατρός, ο Dr.Life (Δρ.Ζωή) κάνοντας τον εαυτό του πειραματόζωο, έδειξε τι μπορεί να κάνει η σύγχρονη φαρμακολογία, όταν κανείς ξέρει να τη συνδυάσει σωστά με διατροφή.
Ξεκινώντας ένα επαναστατικό πρόγραμμα διατροφής σε συνδυασμό με τη λήψη αντιγηραντικών φαρμάκων μεταμόρφωσε έναν πλαδαρό εξηντάρη σε έναν αθλητικό εβδομηντάρη με σώμα εφήβου (φωτο).
Παράλληλα, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, πέρα από τα περιττά κιλά, βελτιώθηκε και η απόδοσή του σε κάθε κατεύθυνση, έτσι ώστε να είναι σε θέση σήμερα σε έναν πυρετό δραστηριότητος να εφαρμόζει το πρόγραμμά του σε ακόμη 5.000 ενδιαφερόμενους δουλεύοντας πάνω από 14 ώρες σε καθημερινή βάση.
Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό ιατρικό γεγονός, διότι πρώτη φορά στα χρονικά παρουσιάζεται κάτι τέτοιο και μάλιστα, με γιατρό σαν ασθενή και τόσο μακροχρόνια αποτελέσματα.
Από ότι φαίνεται, ο Dr.Life έχει βρει την άκρη του κουβαριού, που οδηγεί στη διαρκή νιότη. Βέβαια, όλα αυτά, όπως σε όλα τα ιατρικά θέματα, υπάρχει και η πιθανή σκοτεινή πλευρά των παρενεργειών.
Φαίνεται, όμως, ότι επί δώδεκα χρόνια, αν υφίσταται και αυτή, κατορθώνει ο Dr.Life και την ρυθμίζει σωστά.

Η ΕΠΙΒΡΑΔΥΝΣΗ ΤΩΝ ΓΗΡΑΤΕΙΩΝ


ΕΝΑΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΦΘΟΡΑ.
Ο Δόκτορας Ντράγκα Ντάμπιτς τα τελευταία χρόνια στο Βελιγράδι χρησιμοποιώντας τεχνικές διαλογισμού σε συνδυασμό με εναλλακτικές θεραπείες, διατροφικές συμβουλές και ψυχοθεραπευτική υποστήριξη είχε αξιόλογα αποτελέσματα σε ασθενείς με σεξουαλικά προβλήματα, κατάθλιψη, διαβήτη, αλλεργικό άσθμα, γυναικολογικές διαταραχές και Σκλήρυνση κατά πλάκας.
Το ιδιαίτερο, όμως, της θεραπείας του πάνω στο αντικείμενο, που είχε και μεγάλη ζήτηση ,ήταν οι αντιγηραντικές θεραπείες.
Και εδώ πάλι με απλές τεχνικές, συνδυασμούς βοτάνων και διαλογισμού και με τεχνικές χρησιμοποίησης της κβαντικής ενέργειας κατάφερε να ανακόψει τον βαθμό της γήρανσης. Αυτό τον είχε κάνει σε ορισμένους κύκλους πολύ δημοφιλή και η φήμη του ανέβαινε συνεχώς με το δεδομένο ότι και οι θεραπείες του κόστιζαν από καθόλου έως ελάχιστα.
Κάποια μέρα έσκασε η βόμβα. Ο αξιαγάπητος Δόκτορας Ντράγκα Ντάμπιτς, με την χαρακτηριστική προφορά του Βελιγραδίου, αποδείχθηκε ότι είναι ο χρόνια καταζητούμενος ηγέτης, των Σερβοβοσνίων, ο Dr. Ράντοβαν Καρτατζις.
Βέβαια, η πλαστοπροσωπία που παρουσίαζε ο διάσημος καταζητούμενος ήταν μόνο ως προς τα στοιχεία της ταυτότητας. Τα στοιχεία αυτά ήταν κάποιου άλλου Σερβοβοσνίου, σχεδόν συνομήλικου του Κάρατζις, που είχε χαθεί στον πόλεμο. Τα υπόλοιπα: ιατρικές σπουδές, επάγγελμα, θεραπεία, εμπνεύσεις και παρουσία ήταν ο παλιός ο Κάρατζις.
Αυτό που ουσιαστικά άλλαξε ήταν μόνο ο τρόπος ζωής του, που διάβαζε περισσότερο, αφιερωνόταν με πάθος στην ιατρική, δεν τον απασχολούσε η πολιτική και η προβολή του. Επίσης, είχε γίνει και χορτοφάγος. Όλα αυτά λίγο πολύ είναι από τον διεθνή τύπο γνωστά.
Το νέο είναι, όπως ισχυρίζονται πολλοί που τον γνώριζαν από παλιά και τον είδαν να μιλάει μπροστά από το δικαστήριο της Χάγης ως κατηγορούμενος, ότι ήταν με λιγότερα κιλά και με πρόσωπο πιο αδύνατο και πιο νέο από ότι στον πόλεμο. Όντως εντυπωσιάστηκαν.
Ή έκπληξη ήταν μεγάλη στο ότι έβλεπαν στο πρόσωπο του να επιβεβαιώνονται οι θεωρίες του για την αντιγηραντική θεραπεία. Ίσως αυτό να είναι και το ουσιαστικότερο έργο και η μεγαλύτερή του προσφορά για την χώρα. Ένας άνθρωπος μπορεί να χάσει τα πάντα, αλλά, αν είναι καλός γιατρός παραμένει πάντα ένας καλός γιατρός.

ΓΗΡΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ


Ο γερουσιαστής Roger Kusch
Στην Γερμανία, μία χώρα με πάρα πολλές νομικές παραδόσεις, το θέμα της ευθανασίας και της βοήθειας σε αυτοκτονία είναι ταμπού. Ο πρώην γερουσιαστής για θέματα δικαιοσύνης του Αμβούργου, ο Roger Kusch, επαναφέρει το θέμα αυτό που αναστατώνει δεοντολογικά αυτή την στιγμή όλους του Γερμανούς δικαστές.
Παραδίδοντας στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ένα ολιγόλεπτο βίντεο μιας γηραιάς κυρίας, τροφίμου ενός γηροκομείου, την αφήνει να διηγείται τον πανικό των γέρων ανθρώπων εντός του νοσοκομείου. Η ίδια ισχυρίζεται ότι δεν έχει πλέον καμία δύναμη και θέληση να επιζήσει σε αυτό το περιβάλλον και η καθημερινότητά της είναι μόνο μια ταλαιπωρία.
Ο γερουσιαστής ευαισθητοποιημένος από το δράμα της 80χρονης, θέτει το απλό ερώτημα, αυτοκτονία; γιατί όχι;
Από παλιές στατιστικές είναι πλέον πολύ γνωστό ότι το θέμα της αυτοκτονίας και αυτοκτονικότητας στα Γερμανικά γηροκομεία ήταν συνηθισμένο και παλιό. Μια ζωή ξεχειλισμένη από απογοήτευση λόγω του εγκλεισμού σε τέτοιου είδους γηριατρικά ιδρύματα, ήταν κάτι τραγικό και αληθινό φόβητρο για τους ηλικιωμένους. Τώρα, μάλιστα, που άλλαξαν τα δημογραφικά στατιστικά της Ευρώπης και κινδυνεύουν οι ηλικιωμένοι να περάσουν το 50%, η αύξηση των τάσεων για αυτοκτονία στους κύκλους αυτούς, ανεβαίνει ραγδαία.
Το πιο περίεργο στην είδηση αυτή είναι ότι η Γερμανική δικαιοσύνη, η οποία κυριολεκτικά έχει οξύ πέλεκυ για γιατρούς που υποκύπτουν στο αδίκημα της ευθανασίας ή βοήθειας για αυτοκτονία, βρίσκει την πρόταση του συγκεκριμένου γερουσιαστή ως μη παραβατική και απλώς σαν μια ευκαιρία για συζήτηση.
Από την ελληνική σκοπιά χρειάζεται μια άλλη θεώρηση και πρέπει πριν συζητήσουμε το δικαίωμα, κατά τον Γερμανό γερουσιαστή, στην αυτοκτονία, να συζητηθεί πρώτα η δυνατότητα της θεραπευτικής αγωγής της κατάθλιψης στο γήρας. Γιατί σίγουρα η κατάθλιψη προηγείται οποιασδήποτε άλλης αυτοκτονικής σκέψης.

Το ότι η βιταμίνη D προστατεύει το δέρμα και τα αγγεία από το γήρας είναι γνωστό από χρόνια. Με τον καιρό, όμως, γίνεται γνωστό και το πώς υπάρχει αυτή η δραστηριότητα. Κυρίως η ενεργοποίηση της βιταμίνης D στον οργανισμό γίνεται από τον ήλιο και το κατάλληλο περιβάλλον.
Όταν η ηλιακή ενέργεια αυξάνεται και το περιβάλλον αλλάζει, όπως τώρα με το φαινόμενο του θερμοκηπίου, τότε αλλάζει και ο βιολογικός σχηματισμός παραγωγής της βιταμίνης D στον οργανισμό.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι πλέον και η διατροφή έχει αλλάξει ριζικά, ενώ τα γνωρίζουμε όλα αυτά πλέον, δεν ξέρουμε τη δραστηριότητα της βιταμίνης D σε ατομικό επίπεδο. Και σε ατομικό επίπεδο έχει τεράστια σημασία, διότι οι διαταραχές είναι άνισες.
Μια υποδοσολογία προκαλεί αιματολογικές και αγγειακές διαταραχές, και κυρίως, περιφερική αγγειοπάθεια, ενώ μια υπερδοσολογία προκαλεί καρκίνους. Συνεπώς, ο καθένας από εμάς, αν ενδιαφέρεται για την ποιότητα της ζωής του, ξεκινώντας από εδώ θα πρέπει κάποια στιγμή να κάνει ένα προσδιορισμό της βιταμίνης και ένα τεστ εγκεφαλικής λειτουργίας. Έτσι, θα εξασφαλίσει μακροβιότητα και ποιότητα ζωής.

Μπλοκάροντας ένα σύμπλεγμα πρωτεϊνών στη βιοχημία των μυών, εμποδίζεται η γήρανσή τους και ανανεώνονται. Βέβαια, τα καλά αυτά νέα έρχονται ύστερα από πειράματα σε ποντίκια, αλλά, έχουν την αξία τους, διότι, αναμένεται να είναι ανάλογη και η συμπεριφορά του ανθρώπινου οργανισμού.
Συγκεκριμένα, αναστέλλοντας την παραγωγή μιας πρωτεΐνης, με το όνομα TGF-β, ανατρέπεται η διαδικασία γήρανσης των μυών σε ποντίκια, ενώ, παράλληλα, μπορεί να ξεκινήσει η διαδικασία βελτίωσής τους. Μετά υπάρχουν και κάποια προβλήματα των οποίων η λύση πρέπει να βρεθεί άμεσα.
Το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι η διαδικασία αυτή της αναστολής της γήρανσης προκαλεί τακτικά διαταραχές της μίτωσης (πολλαπλασιασμός των κυττάρων) με αποτέλεσμα να έχουμε καρκινογενέσεις. Το τίμημα φαίνεται σοβαρό, η προσπάθεια, όμως, συνεχίζεται.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.