NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ο ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΣΧΗΜΗ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟ ΛΟΓΟ ΣΥΝΔΡΟΜΙΑΚΑ ΤΗΝ ΟΦΘΑΛΜΟΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Στον οξύ παραλυτικό στραβισμό σε αντίθεση με τον συγγενή στραβισμό έχουμε πάντοτε το σύμπτωμα της διπλωπίας λόγω της γωνίας που σχηματίζει ο προσβεβλημένος οφθαλμός με τον εγκάρσιο άξονα και μάλιστα αυτή η διπλωπία είναι μεγαλύτερη όταν ο οφθαλμός ατενίζει προς την περιοχή του παρετικού μύ.
Η κεφαλή του ασθενούς κατά κανόνα στρέφεται έτσι ώστε να μειώνεται η διπλωπία.
Ο παραλυτικός στραβισμός θεωρείται κατά κανόνα σαν αιτιολογικό πρόβλημα των οφθαλμικών μυών και των οπτικών νεύρων.
Στην προκειμένη περίπτωση παθογνωμονικά πρόκειται για τις δευτερεύουσες παρενέργειες άλλης νοσολογικής κατάστασης π.χ. ΣΚΠ, λοίμωξης κ.λ.π.

Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει πλήρη αδυναμία συσπάσεως των μυών του προσώπου και από τις δύο πλευρές και όταν ο ασθενής καταβάλλει μια προσπάθεια προκειμένου να πραγματοποιήσει κατόπιν εντολής μια σύσπαση τότε οι οφθαλμοί κινούνται προς τα άνω και έξω.
Το ακίνητο πρόσωπο είναι μια κατάσταση που σχετικά συχνά εμφανίζεται σε νευρολογικές παθήσεις όπως είναι η ΣΚΠ.
Τα αιμορραγικά έμφρακτα στον μεσεγκέφαλο, οι όγκοι στην ίδια περιοχή, λοιμώξεις, ή νόσος του κινητικού νευρώνα ή και η συρριγγοθρομικία.
Πρέπει να γίνει η διάγνωση που βγαίνει κυρίως γρήγορα ιδιαίτερα από την εμφάνιση του φαινομένου Μπελ κατά την προσπάθεια σύσπασης των μυών του προσώπου.

ΣΤΙΣ ΜΥΟΚΥΜΙΕΣ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΈΧΟΥΜΕ ΈΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ «ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΜΑ» ΤΩΝ ΜΥΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΛΙΓΩΝ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΩΝ.
Στην περίπτωση των μυοκυμιών πρόκειται για ήπιες ηλεκτρικές εκφορτίσεις του πυρήνα του προσωπικού νεύρου που εμφανίζονται σε ορισμένες λοιμώξεις του στελέχους όπως π.χ. στη ΣΚΠ.
Πολύ σπάνια οι ενοχλήσεις αυτές έχουν άλλη αιτιολογία. Τακτικά όμως, εμφανίζονται μερικές φορές και χάνονται για μεγάλο διάστημα ή για πάντα. Ο εντοπισμός συνήθως γίνεται από έμπειρο κλινικό γιατρό και δίνει την αφορμή για περαιτέρω διάγνωση και θεραπεία όλων των νοσολογικών καταστάσεων που κρύβονται πίσω από αυτές.

Χωρίς αμφιβολία ένα μέρος αυτής της υπόθεσης είναι σωστό και καλώς εφαρμόζεται. Δεν πρέπει όμως να «ποινικοποιείται» και να αναθεματίζεται και η περίπτωση μιας συγκεκριμένης παρενέργειας που κρύβουν σχεδόν όλα τα εμβόλια.
Με αντιδράσεις λιγότερο ή περισσότερο εμφανείς. Στην περίπτωση αυτή τα αντισώματα των εμβολίων είναι δυνατόν να προσκρούσουν σε ανοσολογικά προβλήματα του ιδίου του οργανισμού που δεν είναι γνωστά διότι τυχαία δεν έχουν ανιχνευτεί ή από αμέλεια δεν έχουν εξερευνηθεί π.χ. μια τέτοια διέγερση μπορεί να προκαλέσει σε ένα εμβόλιο ηπατίτιδας την εμφάνιση μιας εγκεφαλίτιδας η ΣΚΠ.

ΕΧΕΙ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΤΙ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΑΠΟ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ.
Χωρίς αμφιβολία ένα μέρος αυτής της υπόθεσης είναι σωστό και καλώς εφαρμόζεται. Δεν πρέπει όμως να «ποινικοποιείται» και να αναθεματίζεται και η περίπτωση μιας συγκεκριμένης παρενέργειας που κρύβουν σχεδόν όλα τα εμβόλια.
Με αντιδράσεις λιγότερο ή περισσότερο εμφανείς. Στην περίπτωση αυτή τα αντισώματα των εμβολίων είναι δυνατόν να προσκρούσουν σε ανοσολογικά προβλήματα του ιδίου του οργανισμού που δεν είναι γνωστά διότι τυχαία δεν έχουν ανιχνευτεί ή από αμέλεια δεν έχουν εξερευνηθεί π.χ. μια τέτοια διέγερση μπορεί να προκαλέσει σε ένα εμβόλιο ηπατίτιδας την εμφάνιση μιας εγκεφαλίτιδας η ΣΚΠ.

Η ΣΚΠ ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΓΕΝΕΤΙΚΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΑΝΕΞΑΚΡΙΒΩΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΛΛΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ.
Μια από αυτές τις περιπτώσεις είναι η κυστική ίνωση δηλαδή την νόσο που προκαλεί κύστες (ινώσεις) κυρίως σε πάγκρεας και πνεύμονες.
Ο συνδυασμός των δύο νοσημάτων δεν είναι τόσο τακτικός και όταν υπάρχει συνήθως στην ΣΚΠ επικαλύπτει την συμπτωματολογία της κυστικής ίνωσης.
Μόνο μετά από ειδική διεξοδική έρευνα μπορεί να αναλυθεί και να αντιμετωπισθεί και στα δύο σκέλη το πλαίσιο των δύο ασθενειών.
Δηλαδή πέρα από την θεραπευτική αντιμετώπιση της ΣΚΠ να γίνουν και τα ανάλογα θεραπευτικά βήματα για την κυστική ίνωση.
Επειδή όμως ο εξαερισμός των πνευμόνων και η παγκρεατική λειτουργία είναι δύο βασικοί θεμέλιοι λίθοι για την θεραπεία για την ΣΚΠ σε ότι αφορά την ομαλή τους λειτουργία πρέπει πάντοτε να γίνεται έλεγχος ρουτίνας και για τις δύο περιπτώσεις.
Σε περίπτωση μόνο θεραπείας τα αποτελέσματα είναι άκρως φτωχά και πιθανόν αναποτελεσματικά.
Έτσι λοιπόν κάθε δύσπνοια ή παγκρεατική διαταραχή σε περιπτώσεις με ΣΚΠ πρέπει να ελέγχεται διεξοδικά για μια πιθανή μορφή κυστικής ίνωσης.

Η ΣΚΠ είναι μια πολύ μεγάλη σκάλα συμπτωμάτων με ακόμη μεγαλύτερη διακύμανση της βαρύτητάς τους. Υπάρχουν και περιπτώσεις που η ΣΚΠ να είναι υφισταμένη να το έχει αντιληφθεί ο γιατρός αλλά ο ασθενής να μην ενοχλείται καθόλου ή σχεδόν καθόλου από τα συμπτώματα του.
Υπάρχουν και πάρα πολλοί ασθενείς που σε μεγάλο βαθμό αισθάνονται και μπορούν να ζουν απολύτως αρμονικά με το πρόβλημα. Ίσως είναι και οι μοναδικές εξαιρέσεις που δεν τους αγγίζει το σύνδρομο του «καινούριου» φαρμάκου.
Οι υπόλοιποι εθισμένοι στην πονηρή διατήρηση των φαρμακευτικών εταιρειών αναμένουν πάντοτε με αγωνία το καινούριο φάρμακο που ενώ είναι καινούριο η προσφορά του είναι κατά κανόνα μηδενική.
Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για απλή ανατροφοδότηση εργασιών φαρμακευτικών εταιρειών.
Καλό είναι οι ασθενείς να καταλάβουν ότι οτιδήποτε καινούριο αποτελεί ένα λιθαράκι στην προσπάθεια.

Η παράλυση του απαγωγού νεύρου είναι η αδυναμία κίνησης του συστοίχου οφθαλμού προς τα έξω. Όταν αυτή η διαταραχή συνοδεύεται και από ετερόπλευρη μυiκή αδυναμία δηλαδή έχουμε μια ελαφριά έως βαριά πάρεση, τότε υπάρχει σημάδι ότι υφίσταται βλάβη σε ένα πολύ ζωτικό χώρο του εγκεφάλου.
Ο εν λόγω ζωτικός χώρος είναι στον μεσεγκέφαλο και είναι η γέφυρα η οποία λόγω της θέσης της είναι ευάλωτη σε πολλά νευρολογικά νοσήματα όπως π.χ. σε αγγειακές βλάβες, ΣΚΠ, συρριγγομυελία και νόσος του κινητικού νευρώνα.
Όλα αυτά είναι βαριά νευρολογικά νοσήματα από τα οποία τα περισσότερα μπορεί κανείς να τα «προλάβει», όταν η θεραπεία είναι έγκαιρη. Συνεπώς πρέπει να είμαστε πάρα πολύ επιφυλακτικοί και να εξετάζουμε πάντα τις κινήσεις των οφθαλμών και όταν διαπιστωθεί μια παράλυση του απαγωγού, δηλαδή όταν ο οφθαλμός δεν πηγαίνει προς τα έξω να συμβουλευόμαστε άμεσα τον ειδικό γιατρό και να ακολουθούμε όλοι την διαγνωστική διαδικασία που πρέπει.

Πάρα πολλές φορές η μεγαλύτερη εμπλοκή που είναι δυνατή να επέλθει σε έναν ασθενή με ΣΚΠ ύστερα από μια λοίμωξη ή προσβολή μικροβίων είναι οι σήψεις.
Εκεί πρέπει άμεση και γρήγορη αντίδραση να είναι ο κανόνας προκειμένου να σωθεί ο ασθενής δηλαδή η μεταφορά τους σε ειδικό τμήμα συνεχούς παρακολούθησης με την ειδική χορήγηση φαρμάκων και υγρών ώστε να μπορέσει το αμυντικό του σύστημα (ανοσοποιητικό) να ανασυντάξει τις δυνάμεις του για να καταπολεμήσει τις επιπλοκές της σήψης. Μια αγγλική έρευνα από το πανεπιστήμιο της Γλασκόβης έφερε ένα ευχάριστο νέο σε ότι αφορά αυτή την κατεύθυνση δηλαδή για την ανακάλυψη ενός ειδικού ενζύμου που εντοπίζεται όταν έχουμε ανεβασμένα όρια σήψης.
Πρόκειται για το ένζυμο SPHK1 το οποίο κατορθώνει να απομονωθεί και να ερευνηθεί και κυρίως να αρχίσει η προσπάθεια μιας θεραπευτικής έρευνας για την αντιμετώπιση του.
Στις περιπτώσεις της ΣΚΠ είναι πολύ ουσιώδες εάν υπάρχει μια αυτοματοποιημένη διαδικασία για την περίπτωση τους σηπτικού σοκ ή προσβολής διότι εδώ κυριολεκτικά παίζονται με τα λεπτά τα γεγονότα και οι εξελίξεις.

Σχεδόν κάθε τρίτος Έλληνας έχει αυτό το πρόβλημα.
Αναμενόμενο είναι να συνυπάρχει αρκετές φορές κήλη μεσοσπονδύλιου με την εμφάνιση της ΣΚΠ.
Η ΣΚΠ είναι νόσος του ΚΝΣ με κινητικές και αισθητικές διαταραχές κατά κύριο λόγο.
Μέρος του ΚΝΣ που είναι ο νωτιαίος μυελός «εδρεύει» εντός του σπονδυλικού σωλήνα της σπονδυλικής στήλης.
Η γειτνίαση αυτή επόμενο είναι να φέρνει σε διαταραχή στην ΣΚΠ κάποια συμπτώματα που μπορούν να επικαλυφθούν από τα παρόμοια συμπτώματα της κήλης μεσοσπονδύλιου δίσκου.
Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να εξαντλούμε όλα τα διαγνωστικά και θεραπευτικά μέτρα για την ΣΚΠ πριν καταφύγουμε σε μια εγχείρηση του μεσοσπονδύλιου δίσκου όσο και αν δείχνει απαραίτητη.
Τις περισσότερες φορές η επιτυχής διεξαγωγή της θεραπείας της ΣΚΠ λύνει και το άλλο πρόβλημα.

Το αντιπροσωπευτικό του καφέ είναι ότι κατά κύριο λόγο πέρα από την νευρογενή του διέγερση πολεμά την χοληστερίνη η οποία δημιουργεί αρτηριοσκλήρυνση.
Έτσι δηλαδή πίνοντας 2-3 φλιτζάνια καλό καφέ έχουμε ένα «φάρμακο» διαρκείας για όλες τις ηλικίες και για τα δύο φύλα.
Σε πάρα πολλές νευρολογικές ασθένειες η καφεΐνη μπαίνει άμεσα στο μεταβολισμό των νευρικών κυττάρων όπως το πάρκινσον η ΣΚΠ και επιδρά θετικά στην λειτουργία τους βελτιώνοντας την.
Καλό βέβαια είναι να μην γίνεται υπερδοσολογία και όχι μετά τις 6 το απόγευμα διότι πιθανόν να διαταράσσει τον ύπνο.

Το είδος αυτό του πόνου είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπισθεί και να αντιμετωπισθεί γρήγορα με επάρκεια.
Ένα νέο φάρμακο που πήρε άδεια τελευταία σε Καναδά, και Ευρωπαϊκή ένωση, το Sativex προπαγανδίζεται σαν λύση για τους χρόνιους νευροπαθητικούς πόνους. Το συγκεκριμένο φάρμακο προέρχεται από εκχυλίσματα κάνναβης και πρωταρχικά χορηγήθηκε στην ΣΚΠ για την ανακούφιση των πόνων της σπαστικότητας.
Για τους νευροπαθητικούς πόνους του ΚΝΣ σίγουρα θα έχει κάποια δράση, αναμένεται να εκτιμηθούν και οι ανάλογες παρενέργειες π.χ. όπως του εθισμού που τυχόν θα παρουσιάσει.

Η ΣΚΠ ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΠΡΩΤΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΟΡΑΣΗΣ. Συγκεκριμένα οι ασθενείς παραπονιούνται για «θόλωμα» όρασης και μείωση της οπτικής οξύτητας. Εδώ θέλει μεγάλη προσοχή και επανειλημμένη εξέταση για να διαπιστωθεί μήπως πρόκειται για την περίπτωση γλαυκωμάτος σε οξύ στάδιο.
Το οξύ γλαύκωμα που πέρα από την μείωση της οπτικής οξύτητας και πόνου παρουσιάζει και φωτοφοβία, δακρύρροια, ομιχλώδη κερατοειδή, συμφόρηση του ακτινωτού σώματος, και αυξημένη ενδοφθαλμιακή πίεση.
Η διάγνωση πρέπει να είναι ακραία, γρήγορη, διότι σε περίπτωση καθυστέρησης οι βλάβες του οφθαλμού είναι μόνιμες.

Αυτή η περίεργη «γεωγραφική κατανομή» είναι που εμποδίζει την άμεση κλινική διάγνωση των διαταραχών του τριδύμου.
Είναι αυτό που προκαλεί την λεγόμενη «διχασμένη απώλεια της αισθητικότητας».
Δηλαδή έχουμε μια απώλεια της αισθητικότητας στο άλγος και την θερμοκρασία ενώ διατηρείται ανέπαφη η αισθητικότητα σε ότι αφορά την αφή.
Η διαταραχή αυτή είναι πολύ χαρακτηριστική σε ορισμένες περιπτώσεις νευραλγίας του τριδύμου ή βλάβη στο τρίδυμο στην ΣΚΠ.

Έρευνες που έχουνε γίνει, περισσότερο με κλινικά κριτήρια και τελευταία με την μαγνητική τομογραφία, έχουνε δείξει ότι σε ένα ποσοστό περίπου 80% μετά από ένα χρονικό διάστημα 4-5 ετών η οπτική νευρίτιδα «μεταλλάσσεται» σε ΣΚΠ. Από την δική μας πείρα σε όλες τις οπτικές νευρίτιδες όπου εξαντλήθηκαν όλες οι μοντέρνες νευρολογικές εξετάσεις (μαγνητική τομογραφία, προκλητά δυναμικά, βιοχημικές) βρέθηκε στο σύνολο των ασθενών μια πολυτοπία και ποικιλομορφία συμπτωμάτων και ενδείξεων πέρα της οπτικής νευρίτιδας.
Δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση είναι σαφές ότι η οπτική νευρίτιδα είναι το πρώτο σύμπτωμα μιας γενικευμένης κατάστασης ΣΚΠ ή άλλης λοιμογόνου αιτιολογίας.

ΔΥΣΑΡΘΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ.Όταν μιλάμε για αταξική δυσαρθρία πρόκειται για μια αργή και μονότονη (κολώδη) ομιλία που περιστασιακά μπορεί να γίνει εκρηκτική.
Την αταξική δυσαρθρία την βρίσκουμε τακτικά σε παθήσεις της παρεγκεφαλίδας και ιδιαίτερα του σκώληκα που ενώνει τα δύο ημισφαίρια της παρεγκεφαλίδας.
Υπάρχει η χαρακτηριστική περίπτωση της βελτίωσης της με την εκφορά τραγουδιού.
Πάντως σε όλες τις περιπτώσεις που έχουμε την εμφάνισή τους πρόωρα ή ξαφνικά πρέπει να γίνεται έγκαιρος έλεγχος και θεραπεία διότι πίσω από αυτά κρύβονται τακτικά σκληρές νευρολογικές παθήσεις όπως αταξίες και ΣΚΠ.

ΕΥΚΑΙΡΙΑΚΕΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΛΕΜΕ ΤΙΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΜΗΝΩΝ Η ΕΤΩΝ.Όταν είναι λίγο πιο τακτικές μιλάμε για το φαινόμενο ολιγοεπιληψίας.
Μονήρεις κρίσεις «ευκαιριακές» αποτελούν σε ποσοστό πάνω από 15% έως και πρόδρομο σύμπτωμα της ΣΚΠ.
Αυτό συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 20 και 40 ετών, όπου έχουμε και την κορύφωση της εμφάνισης της ΣΚΠ.
Στις περισσότερες περιπτώσεις η διάγνωση είναι ταχεία διότι έχει γίνει συνήθεια σε κάθε επιληπτική προσβολή να γίνεται και η μαγνητική τομογραφία. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου η μαγνητική τομογραφία δεν δείχνει εμφανώς πλάκες ΣΚΠ και έτσι να μένει η διάγνωση αιωρούμενη.
Παρόλα αυτά σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να ολοκληρώνεται ο νευροφυσιολογικός έλεγχος προκειμένου να διαφοροποιείται ο εγκέφαλος και με τον χρόνο να τίθεται η διάγνωση.

Η ΕΚΛΑΜΨΙΑ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΕΓΚΥΜΟΝΟΥΣΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ ΟΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΥΣ, ΥΨΗΛΗ ΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΥΣΗ.
Ασθενείς με ΣΚΠ είναι πιο επιρρεπείς σε κατάσταση εγκυμοσύνης να εμφανίσουν εκλαμπτικά επεισόδια. Βέβαια από την στιγμή που θα γίνει αυτό η γενική κατάσταση είναι δύσκολη γιατί έχουμε δύο νοσηρές καταστάσεις σε έξαρση ταυτόχρονα. Καινούριες έρευνες αποδίδουν το φαινόμενο της εκλαμψίας σε μεταβολικές διαταραχές οι οποίες υπολογίζονται 45 στον αριθμό και μπορούν να πιστοποιηθούν με διαγνωστικά τεστ.
Τα τεστ αυτά βοηθούν στην περίπτωση της εγκυμοσύνης σε ασθενείς με ΣΚΠ.