NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η ΕΠΙΣΚΛΗΡΙΔΙΟΣ ΝΑΡΚΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΧΡΗΣΙΜΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΝΑΡΚΩΣΗΣ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΥΠΟΣΤΟΥΝ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΜΙΑΣ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΗΣ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΝΑΡΚΩΣΗΣ. ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΜΩΣ ΜΕ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ.
Κατά την επισκληρίδιο νάρκωση, όπως λέει και η λέξη, ο εξεταστής με μία βελόνα φτάνει στη σκληρά μήνιγγα, μια μεμβράνη, που περιβάλει το κεντρικό νευρικό σύστημα, στο επίπεδο της σπονδυλικής στήλης και επιτόπια κάνει έγχυση του αναισθητικού φαρμάκου.
Σκληρά μήνιγγα είναι μια μεμβράνη από παχύ ιστό που περιβάλει όλο το νευρικό σύστημα, εγκέφαλο και σπονδυλική στήλη από πάνω μέχρι κάτω. Αυτή μαζί με το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και τον αιματικό φραγμό του εγκεφάλου εμποδίζουν μικρόβια και κραδασμούς να μολύνουν ή να τραυματίσουν το κεντρικό νευρικό σύστημα.
Αυτή η προστασία κατά την ώρα της επισκληριδίου «ταράσσεται», λόγω του μικροτραυματισμού, που προκαλεί η βελόνα εισόδου και έγχυσης. Σε υγιείς χωρίς προβλήματα αυτός ο μικροτραυματισμός ξεπερνιέται γρήγορα. Δηλαδή, έρχεται η αποκατάσταση του τραυματισμένου ιστού σχεδόν αμέσως μετά την επέμβαση.
Δε συμβαίνει όμως το ίδιο και με ασθενείς που έχουν κάποιο πρόβλημα απλό ή σύνθετο με το κεντρικό νευρικό σύστημα, τέτοια σύνθετα προβλήματα είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας, οι εγκεφαλίτιδες, οι μυελίτιδες, οι εγκεφαλοπάθειες, τα ανευρύσματα κλπ, τα απλά είναι τα αυχενικά, οι μετεγχειρητικές βλάβες κλπ.
Στις περιπτώσεις αυτές καλό είναι να αποφεύγεται η επισκληρίδιος νάρκωση, διότι η βελόνα με την οποία γίνεται μπορεί να προκαλέσει ερεθισμούς, που να «ξυπνήσουν σκυλιά που κοιμούνται». Δηλαδή, ο μικροτραυματισμός να φέρει έναν μικροερεθισμό με μια ελαφρά λοίμωξη οποιουδήποτε μικροβίου εκείνη την ώρα κυκλοφορεί εντός του νωτιαίου σωλήνα, και συνήθως είναι παράσιτα ή ιοί, και βρίσκοντας έδαφος στην παλιά ουλή – βλάβη να αναπτυχθεί, δημιουργώντας ένα νέο κλινικό πρόβλημα.
Ιδιαίτερα προσεκτικές πρέπει να είναι νεαρές γυναίκες που υπόκεινται σε αυτή τη διαδικασία λόγω ανώδυνου τοκετού σε περιπτώσεις εγκυμοσύνης, αλλά, έχουν ένα ιστορικό σαν αυτά που αναφέραμε παραπάνω. Τότε ή πρέπει να προτιμάται η γενικευμένη νάρκωση ή εφόσον πρέπει να γίνει επισκληρίδιος, να προηγείται σχολαστικός έλεγχος της περιοχής, που πρέπει να εφαρμοστεί, με μαγνητική τομογραφία και βιοχημικές εξετάσεις.
Το τελευταίο μπορεί να ακούγεται λίγο υπερβολικό, είναι όμως αναγκαίο για πρόσωπα που έχουν αυτό το πρόβλημα.

ΤΟ ΜΙΤΟΧΟΝΔΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΥΤΤΑΡΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ, ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΤΟΥ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟ ΤΟΥ.
Αυτά όλα θα ήταν «ψιλά γράμματα», αν επιστάμενες έρευνες τον τελευταίο καιρό δεν έδειχναν ότι γενετικές διαταραχές των μιτοχρονδρίων είναι υπεύθυνες για πολλές νευρολογικές αρρώστιες.
Αρρώστιες μάλιστα που μένουν αδιάγνωστες ή αθεράπευτες, διότι τα κλινικά τους συμπτώματα «μιμούνται» άλλα νοσήματα, με αποτέλεσμα να προκύπτουν λάθος διαγνώσεις και εσφαλμένες θεραπείες.
Και να φαντασθεί κανείς ότι δεν πρόκειται για σπάνιες περιπτώσεις, αλλά για ποσοστά που φτάνουν μέχρι 12,48%. Άγγλοι επιστήμονες υπολόγισαν ότι στην περιοχή του Νιουκαστερ κάθε τέταρτος εργαζόμενος υποφέρει ή θα ασθενήσει από συνέπειες των δυσλειτουργιών των μιτοχονδριακών διαταραχών.
Οι ασθένειες που παρουσιάζονται από ταραγμένες μεταλλάξεις των γονιδίων των μιτοχονδρίων είναι η χρόνια προϊούσα εξωτερική οφθαλμοπληγία, η πτώση του βλεφάρου, η ελαφρά κεντρική μυοπάθεια ή η μυοπάθεια σε συνδυασμό με αταξία. Ακόμη, αρδιομυοπάθειες, εγκεφαλοπάθειες με συνοδεία ελαφρών εγκεφαλικών επεισοδίων ή προοδευτική μυοκλωνική αταξία. Επίσης, διαβήτης με καταρράκτη, αμφιβληστροειδοπάθεια, ραπτομυόλυση, απομονωμένη μυοπάθεια ή και συνδυασμός ενός ή περισσότερων συνδρόμων, που αναφέρθηκαν παραπάνω.
Το δυσάρεστο με την ασθένεια αυτή είναι ότι δεν ξεχωρίζει, σε ότι αφορά την εξέλιξη, παιδιά από ενήλικους και μπορεί να προσβάλει οποιονδήποτε, οποτεδήποτε με διαφορετική ένταση, μία φορά ή επανειλημμένα.
Η ποικιλία των κλινικών εικόνων που προκύπτουν από τις γονιδιακές διαταραχές των μιτοχρονδρίων είναι τόσες πολλές, και σχεδόν άγνωστες στην πλειάδα των γιατρών, διότι προέρχονται αυτές οι γνώσεις από σχετικά νέες έρευνες.
Είναι, λοιπόν, επιβεβλημένο, όταν παρατηρείται έστω και ένα σύμπτωμα, που αναφέραμε παραπάνω, να απευθυνόμαστε χωρίς καθυστέρηση στον ειδικό νευρολόγο, που έχει την ανάλογη πείρα.

ΟΙ ΠΟΛΥΦΑΙΝΟΛΕΣ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΘΟΡΥΒΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΚΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ
Στο φετινό πανευρωπαϊκό συνέδριο της νευρολογικής ευρωπαϊκής εταιρείας στη Μαδρίτη το κεντρικό θέμα ήταν «διατροφικές ουσίες και εγκέφαλος». Μεταξύ αυτών περίοπτοι θέση είχε το σεμινάριο “brain and wine” για τις επιδράσεις του κρασιού στον εγκέφαλο.
Με τη σύγχρονη ανάπτυξη της νέας τεχνολογίας ιδιαίτερα της ψηφιακής μαγνητικής τομογραφίας και της 24ωρης καταγραφής του εγκεφαλογραφήματος είναι πλέον δυνατή η πλήρης ανάλυση κάθε εγκεφαλικής λειτουργίας μετά από οποιοδήποτε ερεθισμό ή περιβαλλοντική επίδραση.
Έτσι, λοιπόν, παράλληλα με μια έρευνα που γίνεται από χρόνια στην Αμερική, γερμανικές, βρετανικές και σουηδικές έρευνες με τις μοντέρνες μετρήσεις επιδίωξαν να εντοπίσουν την επίδραση του κρασιού ή της χρόνιας πόσης οινοπνευματωδών στον εγκέφαλο.
Συγκεντρώθηκαν, λοιπόν, τα αποτελέσματα των νευροφυσιολογικών εξετάσεων καθώς και αυτά της ψηφιακής μαγνητικής τομογραφίας και συγκριθήκαν μεταξύ τους. Τα αποτελέσματα ήταν όντως εκπληκτικά. Οι έρευνες έδειξαν ότι ο οίνος επηρεάζει στιγμιαία και χρόνια τον εγκέφαλο. Με κάποιες ουσίες που περιέχονται μέσα στο κρασί και λέγονται πολυφαινόλες ερεθίζει διάφορα νευρωνικά τόξα στον εγκέφαλο, ανώτερο, μέσο και κατώτερο, σε τέτοιους συνδυασμούς που προκαλεί, πέρα από την ευφορία των συναισθημάτων, και προστασία για τον καρκίνο, αρτηριοσκλήρωση και εκφυλιστικές αλλοιώσεις.
Το αξιοσημείωτο είναι ότι ανάλογα με την ποιότητα του κρασιού είναι πολύ λίγες οι έντονες αντιδράσεις στο εγκέφαλο, τα κύτταρά του φτάνουν σε τέτοιο βαθμό εξειδίκευσης που είναι σε θέση ακόμη και να διακρίνουν την ποιότητα το είδος και την περιεκτικότητά του.
Χαρακτηριστικό είναι σε μια ειδική ανάλυση που έγινε, όπου εξετάζονταν διάφορα είδη κρασιού και σαμπάνιας, βρέθηκε ότι τα ποιοτικά καλύτερα με τα κριτήρια της αγοράς, και φυσικά ακριβότερα, είχαν 10-20% πιο ευεργετική δράση στην εγκεφαλική λειτουργία.
Έτσι, λοιπόν, μπορούμε να πούμε ότι, ακόμα, δυστυχώς και στο κρασί, το θέμα της απόλαυσης έχει μια οικονομική παράμετρο, κατά το λεγόμενο ότι πίνεις, πληρώνεις. Το ευχάριστο είναι ότι για μια ακόμη φορά πιστοποιήθηκε ότι και σε χρόνιες περιπτώσεις, όπως, άνοια, πάρκινσον, Σκλήρυνση κατά πλάκας, εκφυλιστικά νευρολογικά νοσήματα ακόμα και ψυχικές διαταραχές σε μη βιομηχανοποιημένα προϊόντα που περιέχουν τις φυσικές πολυφαινόλες, όπως δηλαδή, το κρασί, έχουν μια φυσική και ουσιαστική προστασία για τον οργανισμό και ιδιαίτερα για τις ψυχονευρολογικές αρρώστιες.

Από μια διάλεξη στο Ανοιχτό Λαϊκό Πανεπιστήμιο Χανιών, στις 12.11.08.