NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΟ ΜΙΤΟΧΟΝΔΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΥΤΤΑΡΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ, ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΤΟΥ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟ ΤΟΥ.
Αυτά όλα θα ήταν «ψιλά γράμματα», αν επιστάμενες έρευνες τον τελευταίο καιρό δεν έδειχναν ότι γενετικές διαταραχές των μιτοχρονδρίων είναι υπεύθυνες για πολλές νευρολογικές αρρώστιες.
Αρρώστιες μάλιστα που μένουν αδιάγνωστες ή αθεράπευτες, διότι τα κλινικά τους συμπτώματα «μιμούνται» άλλα νοσήματα, με αποτέλεσμα να προκύπτουν λάθος διαγνώσεις και εσφαλμένες θεραπείες.
Και να φαντασθεί κανείς ότι δεν πρόκειται για σπάνιες περιπτώσεις, αλλά για ποσοστά που φτάνουν μέχρι 12,48%. Άγγλοι επιστήμονες υπολόγισαν ότι στην περιοχή του Νιουκαστερ κάθε τέταρτος εργαζόμενος υποφέρει ή θα ασθενήσει από συνέπειες των δυσλειτουργιών των μιτοχονδριακών διαταραχών.
Οι ασθένειες που παρουσιάζονται από ταραγμένες μεταλλάξεις των γονιδίων των μιτοχονδρίων είναι η χρόνια προϊούσα εξωτερική οφθαλμοπληγία, η πτώση του βλεφάρου, η ελαφρά κεντρική μυοπάθεια ή η μυοπάθεια σε συνδυασμό με αταξία. Ακόμη, αρδιομυοπάθειες, εγκεφαλοπάθειες με συνοδεία ελαφρών εγκεφαλικών επεισοδίων ή προοδευτική μυοκλωνική αταξία. Επίσης, διαβήτης με καταρράκτη, αμφιβληστροειδοπάθεια, ραπτομυόλυση, απομονωμένη μυοπάθεια ή και συνδυασμός ενός ή περισσότερων συνδρόμων, που αναφέρθηκαν παραπάνω.
Το δυσάρεστο με την ασθένεια αυτή είναι ότι δεν ξεχωρίζει, σε ότι αφορά την εξέλιξη, παιδιά από ενήλικους και μπορεί να προσβάλει οποιονδήποτε, οποτεδήποτε με διαφορετική ένταση, μία φορά ή επανειλημμένα.
Η ποικιλία των κλινικών εικόνων που προκύπτουν από τις γονιδιακές διαταραχές των μιτοχρονδρίων είναι τόσες πολλές, και σχεδόν άγνωστες στην πλειάδα των γιατρών, διότι προέρχονται αυτές οι γνώσεις από σχετικά νέες έρευνες.
Είναι, λοιπόν, επιβεβλημένο, όταν παρατηρείται έστω και ένα σύμπτωμα, που αναφέραμε παραπάνω, να απευθυνόμαστε χωρίς καθυστέρηση στον ειδικό νευρολόγο, που έχει την ανάλογη πείρα.

Μεγάλη έκταση έχουν λάβει τον τελευταίο καιρό γαστρεντεροπάθειες με εγκεφαλοπάθειες. Πάρα πολύ τακτικά έχουμε το φαινόμενο της εμφάνισης εγκεφαλικών διαταραχών (πονοκέφαλος, ίλιγγοι, ζαλάδα, διαταραχές της όρασης, της μνήμης, της ακοής, αστάθεια κ.τ.λ.) σε συνδυασμό με έντονες στομαχικές διαταραχές, φουσκώματα, σπαστικούς διαξιφιστικούς πόνους, κολικούς του εντέρου, διάρροιες λόξυγκα κ.τ.λ.
Ο συνδυασμός και των δύο προκαλείται τελευταία πάρα πολύ τακτικά από ορισμένες ιώσεις τύπου έρπη Epstein Barr και μεγαλοκυτταροϊού.
Πολλοί, βέβαια, θεωρούν σαν υπεύθυνο ένα γονίδιο στον εγκέφαλο, που μεταφέρεται μόνο από ωάριο και προκαλεί κυτταρικές διαταραχές στο επίπεδο των μιτοχονδρίων.
Όπως και να είναι, άσχετα από την αιτιολογία, η συχνότητα εμφάνισης των παθήσεων αυτών μαζί ή και με άλλες διαταραχές του ανοσοποιητικού, όπως η Σκλήρυνση κατά πλάκας και η νόσος του χασιμότο, είναι πάρα πολύ τακτικές και, δυστυχώς, χωρίς ακόμη ουσιαστική και συγκεκριμένη θεραπευτική αγωγή. Χρειάζεται, όμως, επειγόντων την έντονη ενασχόληση των γιατρών με αυτό το πρόβλημα, γιατί η έντασή τους σε καθημερινή βάση μεγαλώνει συνεχώς.