NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ο ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΗ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΌΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΈΝΤΑΞΗ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΧΩΡΟ, ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΑ.
Όσο και να φαίνεται περίεργο, πολλοί επιστήμονες ασχολούνται με αυτό το θέμα, ελπίζοντας ότι λύνοντας το, θα προσθέσουν και νέες θεραπευτικές γνώσεις στο οπλοστάσιο τους.
Βρέθηκε λοιπόν ότι ο προσανατολισμός και ιδιαίτερα όταν αφορά την κίνηση, ξεκινά από συγκεκριμένα μονήρη κέντρα που βρίσκονται σε μια περιοχή που έχει σχέση και με τη μνήμη και λέγεται ιππόκαμπος.
Από εκεί κατευθύνονται σε συγκεκριμένες περιοχές, ερεθίζοντας αυτές, έτσι που ο άνθρωπος να ξέρει που πάει και τι θα γνωρίσει, ενώ εάν είναι αφηρημένες, τότε διαχέονται σε μια περιοχή του εγκεφάλου που είναι δίπλα στον ιππόκαμπο και λέγεται ρινικός εγκέφαλος, ακολουθώντας μια νέα επεξεργασία και αποτέλεσμα.

Η ΔΥΣΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΥΠΕΡΚΟΠΩΣΗΣ, ΠΟΛΥΔΙΨΙΑΣ, ΖΑΛΗΣ, ΟΡΘΟΣΤΑΤΙΚΗΣ ΥΠΟΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ.
Σε ιογενείς λοιμώξεις, στα μέτρια έως βαρέα στάδια της συμπτωματολογίας και του πυρετού έχουμε παρουσία δυσαυτονομικών προβλημάτων, που έχουν την τάση να κλιμακώνονται έως ακραίες καταστάσεις με έντονους πονοκεφάλους, χλομάδα, εξάψεις , διάρροιες, πόνους, αναπνευστικά προβλήματα, όσο και απώλεια των αισθήσεων.
Γενικά, η δυσαυτονομία, σε ιογενείς λοιμώξεις, είναι και παρούσα και ακραία σε συμπτωματολογία, επιπλοκή.
Από ιατρικής πλευράς, όταν έχουμε ιογενείς λοιμώξεις και ιδιαίτερα στη περιοχή του εγκεφάλου (ιογενείς μηνιγγίτιδες ή εγκεφαλίτιδες) πρέπει πάντοτε να μη μας διαφεύγει η υπόνοια μιας δυσαυτονομικής κατάστασης και η έγνοια της θεραπείας της.

Η ΧΟΡΕΙΑ ΤΟΥ HUNTINGTON ΈΧΕΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΆΤΑΚΤΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ, ΑΣΥΓΧΡΟΝΑ, ΤΩΝ ΆΝΩ ΆΚΡΩΝ.
Η χορεία του Huntington είναι μια ανίατη αρρώστια, αλλά χαρακτηριστικό είναι το σύμπτωμα της υπερκινητικής δυσαρθρίας που εμφανίζεται από την αρχή στη νόσο αυτή.
Η δυσαρθρία αυτή χαρακτηρίζεται από παροξυσμικές κραυγές με συνοδεία χορειακών κινήσεων και αυξάνεται, εντατικά, μαζί με την υπόλοιπη άνοδο της συμπτωματολογίας.
Όπως και για τα υπόλοιπα συμπτώματα της νόσου, δεν υπάρχει καμία ουσιώδης θεραπεία.

Η ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΜΕ ΤΑ ΑΛΜΑΤΑ ΤΗΣ, ΠΛΕΟΝ, ΤΡΑΒΑΕΙ ΤΗΝ ΚΟΥΡΤΙΝΑ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
Έτσι λοιπόν, η πιο προσεκτική γενετική και υγειονομική επισκόπηση του εμβρύου, έδειξε ότι υφίσταται μια ανταλλαγή πληροφοριών, ήδη από τις πρώτες μέρες της ζωής των γονιδίων, σχετικά με ποια γονίδια πατρός ή μητρός θα αναλάβουν την διαχείριση της διατροφής και του μεταβολισμού.
Από ότι δείχνουν τα αποτελέσματα, το ένα ή το άλλο δηλαδή της μητρός ή του πατρός, αναλαμβάνει αυτή την δουλειά χωρίς να θίγει τον αντίπαλο και έτσι λοιπόν ανάλογα ποιο είναι ισχυρότερο και ποιο είναι καταλληλότερο αναλαμβάνει την διαχείριση της διατροφής μέσω των πληροφοριών που παρέχει.

ΟΙ ΑΦΑΙΡΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΕΣ, ΚΛΙΝΙΚΑ, ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΕΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ, ΛΟΓΩ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ.
Πρόκειται για μια μικρή, διάρκειας δευτερολέπτου, απουσία συνείδησης ή σύσπαση προσώπου, στροφή ματιών κ.τ.λ..
Στις αφαιρέσεις η διαγνωστική διαδικασία, η οποία οδηγεί καταλυτικά στη διάγνωση, είναι το εικοσιτετράωρο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα που λόγω χρονικής διάρκειας με σιγουριά θα ανακαλύψει και θα καταγράψει τις αφαιρέσεις.
Στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα αυτές απεικονίζονται με σαφή αιχμηρές και βραδείες εκφορτώσεις.

Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΈΞΩ.
Αυτά τα συναισθήματα τα κληρονομούμε από τους προγόνους μας και ορισμένα δευτερογενή πάνω σε αυτή τη βάση τα παράγουμε οι ίδιοι. Πάντα όμως και τα δυο είναι αλληλένδετα.
Ας φανταστούμε ότι βλέπουμε ξαφνικά στην τηλεόραση ένα λιοντάρι να τρέχει προς τα πάνω μας με ανοιχτό το στόμα.
Αμέσως νιώθουμε η καρδιά μας να χτυπάει γρήγορα, να ανεβαίνει ο σφυγμός, να συσπώνται οι μύες του κορμιού, έτοιμοι να τρέξουν και να φύγουν.
Ο οργανισμός όλος μπαίνει σε φανταστική εγρήγορση, ώστε να αποφύγει το κίνδυνο μέχρι να καταλάβουμε ότι το λιοντάρι δεν είναι πραγματικό.
Γιατί όμως υπάρχει αυτή η κατάσταση και αντίδραση, ενώ γνωρίζουμε ότι αυτό που βλέπουμε δεν είναι πραγματικό;
Γιατί, υποσυνείδητα, οδηγούμεθα σε μια φυγή και πανικό από κάτι που εν γνώση μας δεν υφίσταται;
Ο λόγος που παίρνουμε σοβαρά αυτή την απειλή είναι ένα αρχέγονο αντανακλαστικό-κληρονομιά που το κουβαλάμε από τους προγόνους μας.
Αυτό που ζούσε ο πρωτόγνωρος άνθρωπος στη ζούγκλα και επιστράτευε την νοημοσύνη του για να αποφύγει άγρια ζώα, ερπετά και να αποκτήσει τη τροφή του μέσω του κυνηγιού, έχει μείνει χαραγμένο στο υποσυνείδητο του μυαλού μας και επανέρχεται αυτόματα κάθε φορά που έχουμε την εμφάνιση ενός υποτιθέμενου κινδύνου. Π.χ. το τηλεοπτικό λιοντάρι που μας φέρνει σε πανικό. Αυτό βέβαια μπορεί να είναι μια γκριμάτσα.

Παράλληλα με αυτήν, υπάρχει και η λεγόμενη καλή χοληστερόλη, αυτής της υψηλής πυκνότητας (HDL), η οποία παρεμποδίζει την οξείδωση της χαμηλής κακής λιποπρωτεΐνης.
Εάν αυτός ο κύκλος στη μεταβολική του βάση δεν επιτευχθεί με τον τρόπο που πρέπει, τότε επί των τοιχωμάτων των αγγείων, μικρών και μεγάλων, έχουμε εναπόθεση από μάζας της κακής χοληστερίνης.
Το αποτέλεσμα είναι αυτές οι μάζες να δημιουργούν εκτεταμένες αρτηριοσκληρώσεις ή όπως αλλιώς λέγονται αθηρωματώσεις, με αποτέλεσμα κατά καιρούς να φλεγμαίνονται και να «σκάζουν», στέλνοντας έμβολα-θραύσματα προς πάσα κατεύθυνση.

ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ ΤΟ 30%-40% ΤΗΣ ΑΙΜΑΤΙΚΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ.
Πρόκειται για ένα τεράστιο ποσοστό, το οποίο πέρα από τις ευεργετικές ικανότητες που έχει , δηλαδή, ότι προμηθεύει τον εγκέφαλο οξυγόνο, φέρνει μαζί του και κινδύνους.
Κινδύνους όπως είναι οι μικρές αθηρωματικές πλάκες, που σε φλεγμαίνουσα μορφή μπορούν με την αιματική κυκλοφορία να φτάσουν σε οποιοδήποτε σημείο και να δημιουργήσουν μια διάρρηξη αγγείου ή να σχηματίσουν θρόμβο.
Και στις δυο περιπτώσεις, έχουμε μια καταστροφή του εγκεφαλικού ιστού, η οποία είναι «δευτερεύουσα» συνέπεια μιας βλάβης, πολύ μακριά από αυτόν.
Ένα γεγονός που επιβάλλει τη μεγάλη προσοχή των γιατρών σε ότι αφορά στην προστασία του εγκεφάλου, σε κάθε μικρή και «ασήμαντη» φλεγμονή.

Η ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ ALZHEIMER ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗ ΜΙΑΣ ΠΡΩΤΕΪΝΗΣ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΜΥΛΟΕΙΔΕΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΆΝΟΙΑ.
Επειδή η συσσώρευση του αμυλοειδούς, τις περισσότερες φορές, αρχίζει από τη περιοχή της αμυγδαλής, έχουμε εκεί ένα «τοπικό» πρόβλημα που στην αρχή μπορεί να μπερδέψει και τη διάγνωση.
Πρόκειται για το σύνδρομο Kluever-Bucy, που χαρακτηρίζεται από μια αβουλησία με ταυτόχρονη υπερφαγία, οπτική αγνωσία και σεξουαλική παρορμητικότητα.
Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να μπερδέψουν τον κλινικό γιατρό μέχρι να φανεί η πλήρης εικόνα της νόσου του Alzheimer.

ΉΤΑΝ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΌΠΟΥ ΔΥΟ ΧΩΡΕΣ, «ΛΟΥΖΕΡ», ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ Η ΜΙΑ ΤΗΝ ΆΛΛΗ ΓΙΑ ΈΝΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΤΡΟΠΑΙΟ.
Σίγουρα, ποδοσφαιρικά, η Αργεντινή υπερτερεί απέναντι μας, όπως εμείς στον οικονομικό τομέα απέναντι τους παλιά.
Άσχετα με το ποδοσφαιρικό αποτέλεσμα που ήρθε, το πολιτικό μέλλον φαίνεται κοινό και για τις δύο χώρες.
Εννοώ την υποβάθμιση της χρηματοοικονομικής δυστυχίας που για την μεν Αργεντινή θα συνεχιστεί και για την δε Ελλάδα έχει ξεκινήσει.
Η αιτία είναι η αδυναμία ανάπτυξης οικονομικών δεξιοτήτων σε επίπεδο πληθωρισμού και για τις δύο χώρες.
Και δυστυχώς οι ποδοσφαιρικές επιτυχίες είναι αδύναμες να αντικαταστήσουν τις οικονομικές απώλειες και την οικονομική κατάθλιψη που έχει αλυσοδέσει τα πόδια των δυο κρατών.
Η Αργεντινή με έναν πληθωρισμό, μείγμα, κυρίως νοτιοιταλικού χαρακτήρα και ντόπιων ιθαγενών, μοιάζει αρκετά στον τρόπο ζωής με εμάς τους Έλληνες που τώρα με άδεια ταμεία «ψαχνόμαστε» να εντοπίσουμε και να μιμηθούμε την οικονομική γερμανική νοοτροπία.