NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΚΑΘΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΕ ΤΡΑΝΣΕΞΟΥΑΛ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΔΡΕΣ.
Η είδηση έρχεται για δεύτερη φορά από την Ισπανία, όπου ένας 25χρονος τρανσέξουαλ φέρεται έγκυος με δίδυμα.
Όπως λένε οι ισπανικές εφημερίδες, αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας ιατρικής φροντίδας με ταυτόχρονη ορμονική χορήγηση, η οποία διεκόπη για την περίοδο της κύησης.
Ο εν λόγω τρανσέξουαλ επέλεξε μια από τις 150 περίπου κλινικές, που ασχολούνται με το θέμα της τεχνητής γονιμοποίησης στην Ισπανία, παραμένοντας περήφανος και ο ίδιος και οι γιατροί για την έκβαση της προσπάθειας.
Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι όταν υπάρχει ιατρική δυνατότητα, η τεκνοποίηση δεν εξαρτάται πλέον από το φύλο στον αιώνα μας. Δεν υπάρχει επίσης και νομικό πρόβλημα, γιατί, κατά το σύνταγμα, η τεκνοποίηση επιτρέπεται στον καθένα.
Μπορεί από κάποιες ομάδες να θεωρείται αυτό ανήθικο, αλλά, σημασία έχει το γεγονός ότι εφαρμόζεται.
Είναι δε παλιός κανόνας από την ιατρική εμπειρία πως ό,τι είναι ιατρικά δυνατόν, θα εκτελείται και θα επιτελείται κάπου σε κάποια γωνιά της γης, άσχετα από νόμο και ηθική.
Ιδιαίτερα στους τομείς γενετικής, ιατρικής, κλωνοποίησης, τεχνητής γονιμοποίησης ουσιαστικά πλέον δεν υπάρχει κανένα όριο.
Πιθανόν ο μεγάλος Ισπανός σκηνοθέτης Αλμοδοβάρ να έχει ήδη εξοικειώσει με το χιούμορ του τους Ισπανούς με τα θέματα αυτά, έτσι που να δέχονται την κάθε ιατρική απόκλιση.
Το γεγονός είναι ότι κάποιες νέες ζωές έρχονται, χωρίς κανένας να ρωτάει από πού και πολύ περισσότερο, χωρίς να έχει ληφθεί πρόνοια για το τι ιατρικά προβλήματα προκαλούν με την δημιουργία τους.
Πρέπει όμως να δεχθούμε το γεγονός και να προετοιμαστούμε τόσο για το ενδεχόμενο της επανάληψης τους, όσο και για τα προβλήματα που πιθανώς θα επιφέρει.

Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΣ ΣΠΕΡΜΑΤΕΓΧΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΓΟΝΙΔΙΑΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΕΡΔΗΣ ΑΓΟΡΑ. ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ, ΟΠΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΠΡΟΕΧΕΙ Η ΘΕΤΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΩΝ, ΠΟΥ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΕΣ.
Η όλη διαδικασία της γονιμοποίησης είναι ένα άκρως ενδοοργανικά βιορυθμικά οργανωμένο παιχνίδι, όπου οι εγκεφαλικές λειτουργίες παίζουν τον πρώτο ρόλο. Βέβαια, ο εγκέφαλος που διευθύνει τη διαδικασία της γονιμοποίησης, ότι αφορά το έμβρυο, έχει έναν μοναδικό βιορυθμό.
Για τον εγκέφαλο, ο πλακούντας της μητέρας και το έμβρυο (εικόνα) είναι μία ενιαία οντότητα. Τους τρεις πρώτους μήνες της κύησης η ανάπτυξη αυτής της ενιαίας οντότητας έχει έναν φοβερά γρήγορο ρυθμό, χρησιμοποιώντας σωματικούς μηχανισμούς και ανοσολογική συμπεριφορά, ανάλογη με αυτή της ανάπτυξης ενός κακοήθους όγκου.
Ξαφνικά, τον τρίτο μήνα επανέρχεται το όλο σύστημα σε πολύ αργό τέμπο, συνυφασμένο με το βιολογικό ρυθμό της εγκυμοσύνης. Οποιαδήποτε διαταραχή στη φάση της γρήγορης ανάπτυξης λαμβάνεται από το ανοσοποιητικό σύστημα σαν απειλή δηλητηρίασης και προκαλεί αντιδράσεις, που φέρνουν αργότερα αναπτυξιακές – πρωτεϊνικές διαταραχές ή επιληψία.
Εδώ, λοιπόν, κρύβεται και ο μεγάλος κίνδυνος της εξωγενούς επέμβασης π.χ. δια της τεχνικής γονιμοποίησης. Ο κίνδυνος αυτός πολλαπλασιάζεται γεωμετρικά με τακτικότατη προσβολή της ενιαίας (τεχνητά πλέον) δημιουργημένης, άρα χωρίς εγκεφαλική ρύθμιση, συστηματικής μονάδας πλακούντα εμβρύου.
Βέβαια, τα κλινικά προβλήματα πιστοποιούνται αργότερα.

Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΧΩΡΙΣ ΙΑΤΡΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.
Σε μια από τις μεγαλύτερες Γερμανικές κλινικές, και συγκεκριμένα στην Πανεπιστημιακή Κλινική Σαριετέ του Βερολίνου, γεννήθηκαν από μια 24χρονη μητέρα εξάδυμα, όπως φαίνεται στην φωτογραφία, σαφώς λιποβαρή μεταξύ 700 έως 900 γραμμαρίων το καθένα, τα οποία με τις προσπάθειες έξι γιατρών και 23 νοσηλευτών και μαιών γεννήθηκαν όλα ζωντανά και ασφαλή, γενικά, όμως, με προβλήματα σε ότι αφορά την φροντίδα τους, διατροφή τους και κυρίως τις αντιδράσεις του συστήματος αμύνης (ανοσοποιητικό).
Οι γιατροί χαρακτήρισαν την όλη διαδικασία εγκυμοσύνης και τοκετού σαν ένα ιατρικό λάθος. Ένα παρόμοιο τέτοιο λάθος είχε παρουσιαστεί και το 1988 και συγκεκριμένα, έφερε τον τότε ιατρικό κόσμο της Γερμανίας σε μεγάλη αμηχανία μη γνωρίζοντας κάτω από ποιες διαδικασίες εμφανίστηκαν αυτά τα εξάδυμα με όλα τα ιατρικά προβλήματα που παρουσίαζαν.
Βέβαια, από τότε και μετά στις χρόνιες έρευνες που ξεκίνησαν αποδείχθηκε ότι το μεγάλο μέρος της υπευθυνότητας σε αυτό παίρνουν οι ίδιοι οι γυναικολόγοι που επιβλέπουν τις κατά καιρούς προσπάθειες τεχνητής γονιμοποίησης. Όσο καλοπροαίρετα και όσο επιστημονικά και να γίνονται κατά καιρούς αυτές οι προσπάθειες τεχνητής γονιμοποίησης, εμφυτεύσεις εμβρυακών κυττάρων κ.τ.λ. φέρνουν μεγάλη διαταραχή στους βιορυθμούς του οργανισμού της μέλλουσας μητέρας, οι οποίοι παραμένουν και πέρα του κύκλου της εγκυμοσύνης.
Δηλαδή, έχουμε κύτταρα που παραμένουν ενεργά και δυνατόν να γονιμοποιηθούν ή να προκαλέσουν συνθήκες γονιμοποίησης έπειτα από πολλούς νέους κύκλους. Με αυτόν τον τρόπο στα πολλαπλά έμβρυα που έρχονται στην ζωή με τον τοκετό έχουμε μια άνιση κατανομή του γενετικού υλικού, άρα και των μηχανισμών προστασίας τους.
Ακόμη δεν είναι γνωστό με ποιόν τρόπο γίνεται αυτό και υφίστανται μόνο υποθέσεις, αλλά, το αποτέλεσμα παραμένει αναλλοίωτο. Το αποτέλεσμα περικλείει τρεις βασικούς κινδύνους.
Πρώτα από όλα, για την ίδια την μητέρα, που εκτίθεται σε τέτοιους γονιδιακούς πειραματισμούς επανειλημμένα, δεύτερον για την υγεία της σε μια τέτοιας έκτασης διαδικασία τοκετού και τρίτον, και κυριότερο, για την ζωή και την ανάπτυξη των εμβρύων που εσωκλείουν μέσα στα κύτταρά τους ένα άνισα κατανεμημένο γενετικό υλικό.
Συνεπώς, σωστά οι γιατροί του Πανεπιστημίου του Βερολίνου μιλάνε για ιατρικό λάθος. Θα πρέπει έτσι να αντιμετωπιστεί μέχρι καινούριες έρευνες με νέα σίγουρα αποτελέσματα να εξασφαλίζουν μητέρα και έμβρυα από τυχόν διαταραχές. Μέχρι τότε μεγάλη προσοχή με τα παιδιά της τεχνητής γονιμοποίησης.

Πριν από μερικές εβδομάδες επιστήμονες του Αμερικανικού Πανεπιστημίου Κορνέιλ ανακοίνωσαν πως για πρώτη φορά πέτυχαν κάτι τρομακτικό. Πρόκειται για γενετικό χειρισμό σε ανθρώπινο έμβρυο για πρώτη φορά. Η προσπάθεια αυτή έγινε με την εμφύτευση ενός «φωσφορίζοντος γονιδίου» σε ένα ωάριο. Μετά από τρεις ημέρες εντοπίστηκε το «πεφωτισμένο» γονίδιο στο νέο έμβρυο. Το πρώτο πείραμα για την επέμβαση του ανθρώπου μέσω γενετικών διαδικασιών στην ίδια του την υπόσταση πήρε μορφή.
Το νομικό σκέλος της υπόθεσης βρήκε την ολοκλήρωση του στην Αγγλία. Την περασμένη εβδομάδα το αγγλικό κοινοβούλιο αποφάσισε κάτι πολύ πρωτότυπο. Γονείς μπορούν να χρησιμοποιούν γενετικώς τροποποιημένα έμβρυα και αργότερα, βέβαια, παιδιά σαν δότες για άρρωστα με ανίατες ασθένειες αδέλφια τους. Επίσης, μπορούν να αναπαραχθούν παιδιά χωρίς πατέρα, όπως, επίσης, και τμήματα ζωικού γενετικού υλικού να μεταφερθούν με γονιδιακούς τρόπους σε ανθρώπινο γενετικό υλικό.
Κοντολογίς επιτρέπονται τα πάντα πλέον στην Αγγλία και αφού είναι εκεί θα γίνει και αλλού σε ότι αφορά παιδιά κατά παραγγελία.

Στην Αγγλία υπάρχει μια οργάνωση, η Human Fertility and Embryology Authority (HFEA), από το 1991. Τη λειτουργία αυτής της επιτροπής που έχει την απόλυτη κυριαρχία σε ότι αφορά εξέλιξη και επιστημονική έρευνα για την τεχνητή γονιμοποίηση, δεν έχουν ούτε γιατροί, ούτε βιολόγοι.
Η διοίκηση αποτελείται από μάνατζερ, δημοσιογράφους, εκκλησιαστικούς παράγοντες και άλλους πολίτες. Προΐσταται της επιτροπής η Λίζα Ζαρντίν, μια ιστορικός, η οποία και δίνει την κατεύθυνση.
Οι Εγγλέζοι παραδοσιακά πιστεύουν ότι ο ισχυρότερος νόμος είναι αυτός του μέσου πολίτη και της κοινής γνώμης. Τα δε άτομα που απαρτίζουν την επιτροπή αυτή εκπροσωπούν και τα δύο. Μάλιστα, σε ένα άτυπο δημοσίευμα που έγινε σχετικά με αυτή την ερώτηση, το 60% των ερωτηθέντων δέχθηκε αυτή τη γνώμη.
Από το 1991, λοιπόν, η επιτροπή αυτή απέκτησε τεράστια δύναμη. Ένα δεύτερο ουσιαστικό γεγονός για τη λειτουργία της επιτροπής είναι ότι το έμβρυο υφίσταται σαν οντότητα, πάντα κατά τον παραδοσιακό αγγλικό νόμο, μετά τη 14η μέρα κύησης. Πριν θεωρείται σαν ένα αδιαφοροποίητο στοιχείο και μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο οποιασδήποτε έρευνας, ίσως και εμπορευματοποίησης.
Για το πώς γίνεται αυτό αποφασίζει η HFEA, η οποία έχει πλέον τεράστια δύναμη. Ορίζει νόμους για την αποθήκευση εμβρύων, σπέρματος, βλαστοκυττάρων και τη χρησιμοποίησή τους. Δίνει πιστοποιητικά καταλληλότητας, καθώς επίσης και πτυχία επαγγελματικής δραστηριότητας και επάρκειας.
Κοντολογίς, αυτή η ομάδα μη ειδικών είναι που αποφασίζει για τους ειδικούς και επειδή οι νόμοι της αναπαραγωγής και της τεχνητής γονιμοποίησης στην Αγγλία είναι ελαστικοί, αυτή η επιτροπή δημιουργεί καθεστώς που πηγαίνει και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.
Στην ουσία, η νομική λειτουργία της επιτροπής είναι αυτή που ορίζει ποιοι μπορούν να κάνουν έλεγχο και κριτική πάνω της, διότι όποιος δεν πιστοποιείται από την ίδια την επιτροπή, θεωρείται αναρμόδιος και να την κρίνει.