NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΕΣ ΣΑΝ ΜΙΑ «ΠΡΟΟΔΟΣ»  ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ .

Και πιο συγκεκριμένα πρόκειται για την εμφάνιση της διοίκησης των εργαζομένων μέσω του στρες. Το μέτρο αυτό ξεκίνησε από την Αμερική και συγκεκριμένα από την εταιρεία Τζένεραλ Ελέκτρικ, η οποία κάθε χρόνο απέλυε το 10% των υπαλλήλων της, έτσι ώστε να έχει μια διατηρημένη αμείωτη «ένταση» των εργαζόμενων για περισσότερη επιτυχία. Στην ουσία μέσω του στρες και ειδικότερα του φόβου της απόλυσης θεωρούσε ότι δίνει ένα επιπλέον «κίνητρο» για περισσότερη παραγωγή, συγκέντρωση και απόδοση. Πρόκειται στην ουσία για τη δημιουργία μιας «υπεργολαβίας» μέσα στην ίδια εταιρεία, προκειμένου να ενθαρρύνεται ο ανταγωνισμός εντός της επιχείρησης, με αποτέλεσμα πάντοτε περισσότερο κέρδος και λιγότερα κόστη.  Μπορεί «φωναχτά» να μην έχει καθιερωθεί παντού αυτή η μέθοδος, αλλά συζητείται έντονα για τις διάφορες καταστάσεις. Νευροφυσιολογικές εξετάσεις σε αυτό τον τομέα απέδειξαν ότι με τη μέθοδο αυτή μειώνεται σαφώς η ένταση της προσοχής και αυξάνεται περισσότερο η εγρήγορση σε επίπεδα στρες.

Η ΡΟΔΟΧΡΟΥΣ ΠΙΤΥΡΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΕ ΆΤΟΜΑ ΜΕ ΑΛΛΕΡΓΙΚΗ ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΈΝΤΟΝΗ ΔΕΡΜΑΤΙΚΗ ΕΥΠΑΘΕΙΑ.
Τέτοιου είδους άτομα και ιδιαίτερα κάτω από την πίεση του χρόνου σε έντονη συναισθηματική διέγερση σε καταστάσεις φόβου, στρες παρουσιάζουν, μικρής έντασης, εξανθήματα, σε περιοχές που εφαρμόζουν στενά δοκιμαζόμενα ρούχα, τα οποία δεν έχουν περάσει από το πλυντήριο και κουβαλούν ακόμα τις κολλοειδείς ουσίες της συσκευασίας τους. Πρόκειται για μια αλλεργική αντίδραση, δερματικού τύπου, παρόμοια με αυτή της ποικιλόχρου πιτυρίασης, με τη μόνη διαφορά ότι εντοπίζεται στις περιπτώσεις που αναφέραμε, για αυτό χαρακτηρίζεται και η νόσος των δοκιμαστηρίων.

ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ, ΟΙ ΥΓΙΕΙΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΡΑΤΟΥΝ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ, ΓΙΑΤΙ Η ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΥΝΔΕΣΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΈΝΤΟΝΟ ΣΤΡΕΣ.
Τα άτομα με ναρκισσιστική διαταραχή έχουν ελαττωμένη επίγνωση της ταυτότητας με τρομερή υποτιμητική συμπεριφορά. Απαξιώνουν όλους, έχουν υπεροπτική συμπεριφορά με ιδέες μεγαλείου, είναι σε μόνιμη υπεράσπιση του εαυτού τους για «ψευτοαδικίες», αποξενώνονται ακόμα και από τα άτομα της οικογένειας τους και έχουν απαίτηση να εκπληρώνεται κάθε είδους επιθυμία τους όσο παράλογη και αν είναι, γιατί για αυτούς είναι λογική. Δηλαδή, λειτουργούν παρανοϊκά και είναι άκρως επικίνδυνοι για τις αποφάσεις για το περιβάλλον τους. Βρίσκουμε τέτοια άτομα, εύκολα, σε πολιτικούς κύκλους ή σε διοικητικούς σχηματισμούς, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης. Κάτω από τέτοιες περιπτώσεις, η ναρκισσιστική συμπεριφορά θεωρείται πλεονέκτημα έως ότου καταρρεύσει με την πρώτη δυσκολία.

ΌΤΑΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΖΩΗ, ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΑΜΕΣΩΣ ΤΗΝ ΈΛΛΕΙΨΗ ΠΡΑΣΙΝΟΥ, ΑΠΟΥΣΙΑ ΚΑΘΑΡΟΥ ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ.
Σίγουρα όλα αυτά παίζουν ένα ρόλο, αλλά αυτό που κάνει τη διαφορά είναι τα πολλά ντεσιμπέλ του θορύβου και ο συνωστισμός των ανθρώπων. Πρόκειται για μεγάλες πηγές έντασης, χαμηλού βαθμού μεν, αλλά συνεχούς διάρκειας. Υποσυνείδητα είναι ένας συνεχής παράγων πρόκλησης στρες που δημιουργεί βλάβες στον εγκέφαλο. Είναι μια μόνιμη παραγωγή κινδύνου για τον άνθρωπο που κυκλοφορεί στις μεγαλουπόλεις, η οποία συνεχίζεται με την ανοιχτή τηλεόραση στο σπίτι.

Η σύγχρονη φαρμακολογία σε ότι αφορά τα αντιαγχολυτικά φάρμακα φρόντιζε και φροντίζει να βρει τρόπους παραγωγής ουσιών που να αντικαθιστούν αυτούς τους χημικούς αγγελιοφόρους. Έτσι λοιπόν μπλοκάροντας αυτούς τους ανάλογους υποδοχείς αφήνουν ελεύθερους τους χημικούς αγγελιοφόρους του σώματος επιτυγχάνοντας το αναμενόμενο αποτέλεσμα.

Αυτοί οι χημικοί αγγελιοφόροι έχουν συγκεκριμένη αποστολή να ερεθίζουν κάποιους υποδοχείς ή να απελευθερώνονται μετά από κάποια ερεθίσματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ουσία P η οποία ελευθερώνεται κατά τη διάρκεια του πόνου και του στρες. Έχει δε το όνομα της P από την αγγλική λέξη pain.
Δρα στους υποδοχείς της νευροκινίνης και ιδιαίτερα σε περιοχές που είναι συνυφασμένες με το στρες όπως η αμυγδαλή και ο υπομέλανας τόπος. Σε αναστολή της ουσίας P κατευνάζουμε τον πόνο και το άγχος.

Παραδείγματος χάρη η έκθεση στο σκοτάδι μας “προετοιμάζει” πολλές φορές ότι εάν θα χρειασθεί θα τρέξουμε προς την φωτεινή μεριά του δρόμου. Η προσδοκία αυτή παραμένει μέσα μας σαν αντανακλαστικό με αποτέλεσμα όταν και εφόσον εμφανιστεί η αναγκαιότητα το σοκ να είναι μετριασμένο έτσι που να είναι και πιο ανεκτικό. Βέβαια υπάρχουν και άλλα παραδείγματα για πιο ελπιδοφόρες καταστάσεις. Γενικά όμως η αναμονή της προσδοκίας κάνει τη ζωή πιο ανεκτική και μειώνει το στρες.

Το αίσθημα του ελέγχου μας δίνει την δυνατότητα να επιβεβαιώνουμε τις πράξεις μας σε όποιες κατευθύνσεις θεωρούμε σωστές ακόμα και αν αυτές είναι συνδεδεμένες με έντονο στρες. Οπωσδήποτε το στρες σε αυτές τις περιπτώσεις έχει τις παρενέργειες του για τον ανθρώπινο χαρακτήρα, αλλά λόγο του υφιστάμενου αισθήματος του ελέγχου τίθεται κάτω από κοντρόλ. Συνεπώς είναι κάτι που δεν μπορεί να μας σκοτίσει αλλά μας δυναμώνει. Πρόκειται για μια ασφαλιστική δικλείδα που ακόμα και αν δεν την έχουμε πρέπει να την δημιουργήσουμε.

ΣΤΟΝ ΦΛΟΙΟ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΣΜΕΝΕΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΜΕ ΝΕΥΡΩΤΙΚΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ Ή ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΣΕ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ.

Παραδείγματος χάρη περιοχές στον βρεγματικό λοβό που αναγνωρίζουν ειδικά αισθητικά βιώματα ή στον πρόσθιο λοβό που δημιουργούν αφηρημένες συσχετίσεις και όλα αυτά μαζί κατευθύνουν σ’ ένα διακόπτη του στρες που είναι η αμυγδαλή. Η ιδιομορφία της αμυγδαλής από άτομο σε άτομο εγγυάται στην ικανότητα της να έχει την ανάλογη αντίδραση στο στρεσογόνο αίτιο που τη διεγείρει. Όσο πιο εξισορροπημένη είναι η αντίδραση αυτή τόσο πιο ψυχικά ισορροπημένο είναι το άτομο.

Κατά κανόνα αυτή η λανθασμένη πεποίθηση δεν επαληθεύετε σχεδόν ποτέ με αποτέλεσμα μέσα στην έντονη αναμονή να φυλάσσεται συνεχώς και μαζί με αυτή το δυναμικό του άγχους σε σημείο που να προκαλεί μια νεύρωση. Η λανθάνουσα πεποίθηση είναι η κύρια αιτία στις περισσότερες νευρώσεις και αρκετές καταθλίψεις του σύγχρονου άνθρωπου. Σε αυτές τις περιπτώσεις βοηθάει ιδιαίτερα η ψυχοθεραπευτική αγωγή που δείχνει στον ενδιαφερόμενο το σωστό δρόμο.

Σ’ αυτή την καθημερινή βάση προσπαθεί ο άνθρωπος να κρατήσει την ομοιόσταση του δηλαδή την ισορροπία του με το περιβάλλον του. Όση καλά προετοιμασμένη προσδοκία ή αίσθημα ελέγχου και αν έχει μπορεί σε μερικές περιπτώσεις για συγκεκριμένα άτομα το στρες να είναι αξεπέραστο και τα άτομα αυτά να βιώνουν συνεχώς ένα αίσθημα ήττας ακόμα και αν αυτό αρκετές φορές είναι ψευδές. Το άτομο αυτό που φτάνει σε αυτό το σημείο και αναλαμβάνει πλέον τη θέση του ηττημένου ή του ηττοπαθή “γονατίζει” στο στρες που τον βομβαρδίζει και αναπτύσσει καταθλίψεις.

Το μεταιχμιακό σύστημα είναι μια “εξειδικευμένη” περιοχή του εγκεφάλου και συνδέεται κυρίως με την αμυγδαλή η οποία είναι ο αποδέκτης των ερεθισμάτων που προκαλούν αντίδραση στα αισθήματα φόβου. Η αμυγδαλή συνδέεται και με την επιθετικότητα που εμφανίζει ο άνθρωπος, η οποία πάλι έχει τη βάση της στο φόβο. Η αμυγδαλή είναι ο “θερμοστάτης” της κοινωνικής συμπεριφοράς του ανθρώπου απέναντι σε τρίτους όταν αισθάνεται φόβο.

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΓΧΟΥΣ, ΣΥΓΧΥΣΗΣ, ΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΥΠΕΡ ΠΑΡΑΓΩΓΗ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ, ΕΝΟΣ ΝΕΥΡΟΔΙΑΒΙΒΑΣΤΗ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΝΟΡΕΠΙΝΕΦΡΙΝΗ. Η ουσία αυτή παράγεται στον μέλανα τόπο και από εκεί οδηγείται σε έναν εγκεφαλικό σχηματισμό μνήμης κυρίως ασυνείδητων βιωμάτων άρα και βιωμάτων του φόβου, που είναι η αμυγδαλή. Η διέγερση της αμυγδαλής φέρνει μεγάλη δραστηριότητα στη διέγερση του συμπαθητικού και ως εκ τούτου μεγαλώνει το στρες και αυξάνει το άγχος. Σε αυτή την περίπτωση βοηθάνε πολύ τα ηρεμιστικά φάρμακα των βενζοδιαζεπινών, τα οποία καταστέλλουν σε ικανοποιητικό βαθμό τη δράση της νορεπινεφρίνης και φέρνουν και μυϊκή χαλάρωση.

Άρα έχουμε μια τοπική φθορά εγκεφαλικής ουσίας η οποία θεωρητικά και πρακτικά επιδέχεται βελτίωσης και αλλαγής. Άρα μπορεί να γίνει δέκτης μιας γονιδιακής θεραπείας που ιδιαίτερα για την περίπτωση αυτή φαίνεται να είναι και εύκολη άρα και σχετικά ακίνδυνη διότι μπορεί να εφαρμοστεί με ανώδυνο και αναίμακτο τρόπο σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου όπως ο ιππόκαμπος ή η αμυγδαλή.

Παραμένει ένα πολύ μεγάλο ερώτημα κατά πόσο τα άτομα αυτής της δραστηριότητας που είναι και εξαιρετικά στρεσογόνα βρίσκουν τον εαυτό τους ή γίνονται «δυσπροσάρμοστα».
Δηλαδή δε μπορούν να φέρουν την ισορροπία που χρειάζεται μεταξύ αυτού που θεωρούν νέα ταυτότητα και της πραγματικότητας.
Ένα έντονο στρες καλύπτει όλη την διαδικασία με αποτέλεσμα την αύξηση των ψυχασθενειών και των νευρωσικών καταστάσεων.

Βέβαια για να συμβεί αυτό πρέπει ο άξονας αυτός να μπορεί να φέρει τον οργανισμό σε λειτουργία ώστε να υπερβάλλει και να αντιμετωπίζει ορισμένα προβλήματα και να είναι σε θέση να διεγείρεται κάθε στιγμή έτσι ώστε να είναι πάνοπλος να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε εξωτερική επίθεση ή εσωτερική αναταραχή.
Όταν έχουμε διαρκές άγχος και χρόνιο στρες που προέρχεται από εξωτερικούς η εσωτερικούς ρυθμούς και προσπαθούμε να ρυθμίζουμε το συντονισμό του σώματος με όλα αυτά μπορεί, όπως είναι ασφαλώς και έτσι προκύπτουν και οι διάφορες νοσολογικές και νευροψυχικές διαταραχές να έρθουνε αλλοιώσεις αυτών των συστημάτων διαρκείας κυρίως ψυχικής και συναισθηματικής μορφής.
Αυτές οι αλλοιώσεις όταν εμφανιστούν προκαλούν διάφορα νοσήματα σε διάφορο βαθμό ανάλογα με το πόσο αντέχει ο άνθρωπος και ποια είναι η εμπειρία του σε μακροχρόνιους επηρεασμούς του άγχους ή όχι.
Παράγοντες που παίζουν ένα πάρα πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτό είναι τραυματικά γεγονότα, ατυχήματα, λοιμώξεις, γενετικές διαταραχές.
Όταν συμβαίνουν όλα αυτά και επηρεάζεται ο νευράξονας της αντίδρασης τότε έχουμε μια μεγάλη ευαισθησία και στους νευροδιαβιβαστές και στους γενετικούς παράγοντες και στον συνδυασμό τους.
Το αποτέλεσμα των διαταραχών αυτών είναι απλές ασθένειες έως πολύ βαριά νοσήματα τα οποία πρέπει να περάσει κανείς γνωρίζοντας όμως πάντα ότι ο άξονας προέλευσης είναι η διαταραχή του νευροορμονικού άξονα.

Η συμπτωματολογία του γλαυκώματος είναι ένας έντονος αμβλύς και σφυγμώδες πόνος πίσω από τον οφθαλμό. Τακτικά αυτός ο πόνος εμφανίζεται μετά από στρες και χαρακτηρίζεται από διαταραχές της όρασης όπως απώλειά της ή θολότητα της.
Αν και κατά κύριο λόγο η εμφάνισή του είναι οξεία και προκαλεί έντονες ενοχλήσεις υπάρχουν περιπτώσεις που αυτό μπορεί να έχει ασθενή και περιοδική εμφάνιση στην αρχή μέχρι να εκδηλωθεί κλινικά ολοκληρωμένα.
Πρέπει όμως σε περιπτώσεις που έχουμε ασθενή ο οποίος παραπονιέται για άλγος στο πρόσωπο και συγκεκριμένα στο μάτι να σκεφτόμαστε και την περίπτωση του γλαυκώματος.
Μια πλήρης οφθαλμολογική εξέταση είναι απολύτως απαραίτητη.

Η υπερδιέγερση αυτή είναι μεγάλη και έντονη όταν ο εγκέφαλος είναι αναγκασμένος να προβαίνει σε συσχετισμούς, συγκρίσεις, αναγνωρίσεις και ασκήσεις μνήμης. Όταν λοιπόν είναι «μαθημένο» να δουλεύει με αυτόν τον τρόπο το αποτέλεσμα είναι μια υπέρμετρη κούραση που εκδηλώνεται με συναισθηματική φόρτιση.
Αυτή η φόρτιση μπορεί να είναι η αρχή για πολλά εγκεφαλικά νοσήματα και καταστάσεις black out ή με συνοδεία καρδιακών παθήσεων και κατάθλιψης.
Ένα ικανοποιητικό αντίδοτο για αυτές τις καταστάσεις είναι η λεγόμενη «κοινωνική» ξεκούραση.
Πρόκειται για αυτό το κοινωνικό διάλειμμα όπου κανείς διευρύνει τις σχέσεις του, αλλάζει τις καταστάσεις προκειμένου να βγάλει τον εαυτό του από το στρες και την ένταση.