Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μοριακή βιολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μοριακή βιολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΠΙΡΡΟΗΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΟ.
Αυτό που ακόμη είναι στη σκοτεινή πλευρά είναι ποιά είναι τα γονίδια αυτά και ποιος είναι ο αριθμός τους που σχετίζεται με αυτό το πρόβλημα. Κατά κανόνα, αναφέρεται ένα ποσοστό πάνω από 50% των χρωμοσωμάτων, σχετιζόμενα με τη σχιζοφρένεια και μάλιστα τα μακρά σκέλη των χρωμοσωμάτων 5,11 και 18 και τα βραχέα σκέλη του χρωμοσώματος 19. Η εμφάνιση της σχιζοφρένειας είναι πολύ πιο τακτική σε συγγενείς και άλλες γονιδιακές διαταραχές όπως π.χ. το σύνδρομο Κλαϊνεφέλτερ, το σύνδρομο Τέρνερ και άλλες χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Τα γεγονότα αυτά συνηγορούν έντονα με την άποψη ότι αν είχαμε το «μαγικό ραβδί» που θα μας έδινε τη δυνατότητα της γονιδιακής διερεύνησης της σχιζοφρένειας, θα είχαμε κάνει ένα πολύ μεγάλο βήμα σε διάγνωση και θεραπεία αυτών των καταστάσεων. Ίσως αυτό είναι αναμενόμενο τα επόμενα χρόνια.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑ ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΛΛΗΜΑ ΤΟ ΠOΙΑ ΣΤΙΓΜΗ Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΑΦΙΕΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ Ή ΚΑΙ ΑΝ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΑΠΟΘΗΚΕΜΕΝΗ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙ.
Πρόκειται ουσιαστικά για πληροφορίες, οι οποίες έχουνε άμεση σχέση με την ύπαρξη και αναπαραγωγή του ατόμου και για αυτόν τον λόγο υπάρχουν στον εγκέφαλο του ανθρώπου ειδικοί μηχανισμοί, που επεξεργάζονται αυτές τις πληροφορίες την κατάλληλη στιγμή. Συνήθως τα τρία πρώτα χρόνια ζωής είναι πολύ ουσιαστικά για την εκπαίδευση του ανθρώπου∙ και να φέρει σε ισορροπία αυτά που γενετικά έχει κληρονομήσει και κουβαλάει με αυτά που μαθαίνει και να αντιμετωπίζει την ζωή του.
Δηλαδή, πρόκειται για ένα χρονικό παράθυρο 2-3 ετών, όπου εκεί πέρα συμπιέζονται αυτές οι γνώσεις με τις οποίες ανταπεξέρχονται στο άτομο στην ζωή. Ο μηχανισμός του εγκεφάλου είναι εδραιωμένος για να βοηθάει αυτήν την κατάσταση και αν αυτό το πράγμα δεν συμβεί έχουμε μικρότερες ή μεγαλύτερες παθολογικές καταστάσεις. Τέτοιες παθολογικές καταστάσεις είναι οι διανοητικές διαταραχές, οι επιληψίες, εκφυλιστικά νοσήματα και άλλα πολλά.
Έτσι λοιπόν, έχει πάντοτε μεγάλη σημασία να αξιολογούμε από πολύ νωρίς τις αποκλίσεις του παιδιού ή του ανθρώπου, σχετικά με το περιβάλλον, με την κοινωνία και γενικά με την οικογένεια του. Τέτοιες αποκλίσεις θα πρέπει να εκτιμούνται από τους ειδικούς και να λαμβάνονται μέτρα, έτσι ώστε να προστατεύονται οι άνθρωποι από τις μελλοντικές αρρώστιες.
Σήμερα που έχουμε και την δυνατότητα της μοριακής γενετικής και μπορούμε να αναλύσουμε τα πάντα, ακόμη και από το αίμα του βρέφους σε σχέση με γνώσεις και πληροφορίες που έχουμε από άλλες παρόμοιες καταστάσεις, είναι κυριολεκτικά «αμαρτία από τον Θεό» να μην τα χρησιμοποιούμε. Ένας ολόκληρος κλάδος της νέας νευροβιολογικής επιστήμης βασίζεται εκεί πάνω, κάνει καλή δουλειά και αναμένετε να κάνει θαύματα.

ΤΟ ΑΛΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ

Η ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ 2 ΑΙΩΝΕΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΕΝΤΟΝΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ. ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΟΜΩΣ 15 ΜΕ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΕΧΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΠΕΡΙΠΟΥ ΤΟ ΜΙΣΟ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ.
Όλα ξεκίνησαν περίπου 50 χρόνια πριν το κλείσιμο του 19ου αιώνα με δύο μεγάλους πρωταγωνιστές τον Κάρολο Δαρβίνο και τον Άλφρεντ Ουάλας. Οι δύο μεγάλοι αυτοί επιστήμονες πραγματοποίησαν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον έρευνες σχετικά με ότι αφορά την εξέλιξη των ειδών (ο Δαρβίνος) και της εξελικτικής βιολογίας καθώς και της συγκέντρωσης στοιχείων σε ότι αφορά την παλαιοντολογία, την συντηρητική ανατομία και μοριακή βιολογία.
Ο συγκερασμός των γνώσεων που υπήρχε από τους δύο αυτούς επιστήμονες έφερε σε εξέλιξη την γενετική η οποία προχώρησε με γιγαντιαία άλματα μέχρι να φτάσει σήμερα στην υποειδικότητα της που λέγεται επιγενετική που πλέον αποτελείται από ένα καινούριο φάσμα γνώσεων σχετικά με την ανάπτυξη, την μεταβολή του ανθρώπου και του ανθρώπινου οργανισμού μέσα στην καθημερινότητα.

Η ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΟ 2008


Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα επιτεύχθηκε ένα τεράστιο άλμα της λεγόμενης κλασικής γενετικής. Με τη βοήθεια της μοριακής βιολογίας, των τεχνικών της γενετικής μηχανής και την υποστήριξη της ψηφιακής τεχνολογίας, η κλασική γενετική εκτοξεύθηκε στα παραγωγικά ύψη, φεύγοντας τελείως από τα γραφειοκρατικά διδακτικά σχήματα των πανεπιστημίων.
Το 2008 είναι άκρως σημαντικό για τη γενετική επιστήμη και βιομηχανία, διότι μια πρωτοπόρος στον χώρο αυτό χώρα έδωσε το πράσινο φως για επαναστατικές τομές στον τομέα αυτό. Συγκεκριμένα, η Αγγλία με νόμο, που ψηφίσθηκε στη Βουλή της τις αρχές του χρόνου, ανοίγει την πόρτα για την έρευνα τελείως στη γενετική.
Ουσιαστικά, ο καθένας μπορεί σε οποιοδήποτε εργαστήριο να κάνει κάθε είδους παρέμβαση σε κάθε είδους γενετικό υλικό και να πειραματίζεται με τις εξελίξεις. Άνοιξε, δηλαδή, η δυνατότητα της γενετικής του «super market».
Ο καθένας μπορεί να παραγγείλει και να πάρει ό,τι φαντάζεται πως μπορεί να του προσφέρει η γενετική μηχανή.
Οι βιοτεχνολογίες που αναπτύσσονται μας δίνουν πλέον τη δυνατότητα να παράγουμε τρόφιμα και παιδιά του εργαστηρίου, φθάνει να το επιθυμούμε και να δεχόμαστε την επάρκεια των «γενετιστών – δημιουργών».
Αυτό είναι απαραίτητο γιατί το κοινοβούλιο ππροσωρινά πιθανόν δεν ψήφισε και πρωτόκολλο ελέγχου των γενετικών πειραμάτων και εφαρμογών.


Πριν από μερικά χρόνια δόθηκε ένα ιατρικό βραβείο Νόμπελ σε δύο βιοχημικούς για μια ανακάλυψη που έκαναν σε ότι αφορά τη μοριακή βιολογία. Εντοπίστηκε τότε ότι όλη η λειτουργική διαδικασία που γίνεται σε μοριογονιδιακό επίπεδο γίνεται με κάποια πρωτεϊνικά κομμάτια του ριβονουκλεϊνικού οξέως (RNA), τα οποία, μάλιστα, ονομάζονται και μικρο-RNA (μRNA).
Τότε αναπτύχθηκε και η επιστημονική υπόθεση ότι πολλές ασθένειες έχουν τη βάση τους στην άσχημη επικοινωνία μεταξύ των άλλων στοιχείων του μορίου και του μRNA.
Σύμφωνα με Αμερικανούς ερευνητές, που πρωταγωνιστούν σε αυτές τις «θεαματικές» ανακαλύψεις, όπως δημοσιεύθηκε τελευταία, πέρα από την απομόνωση των μRNA, είναι δυνατή η τροποποίηση της λειτουργίας τους για θεραπευτικούς σκοπούς. Δηλαδή, θα φορτώνεται κάποιο φάρμακο στα μικροσωματίδια αυτά με συγκεκριμένη εντολή και θα μεταβιβάζεται σε συγκεκριμένα τμήματα του γονιδίου – γονιδιώματος.
Η μεταβιβασμένη με αυτό τον τρόπο πληροφορία θα τροποποιήσει τη γονιδιακή αντίδραση, άρα, θα θεραπεύσει. Πρόκειται για μια υπόθεση εργασίας με πολλά ερωτηματικά. Πάντως, σαν σκέψη είναι σωστή, και επειδή προέρχεται και από την κορυφαία σκάλα της επιστήμης, αποκτούν το δικαίωμα και περισσότεροι γιατροί, που ασχολούνται μέχρι τώρα με αυτό το θέμα, νομιμοποιημένοι πια, να σκέφτονται παρόμοια το σύνολο των προσπαθειών.
Είθε να φέρει μια ανακούφιση στους ασθενείς που ταλαιπωρούνται από τον έρπη.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.