NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΣΑΝ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΑΡΧΕΙΟ ΜΕ ΦΑΚΕΛΟΥΣ ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΕΧΟΥΝΕ ΠΟΛΛΑ ΥΠΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΦΑΚΕΛΟΥΣ.
Έτσι ώστε και αν χαθεί κάποιος από αυτούς ένα μεγάλο μέρος των πληροφοριών παραμένει στους υποφακέλους και δίνεται να ανασυνταχτεί.
Όπως είπε και ο Φρόιντ οι αναμνήσεις δεν χάνονται ποτέ.
Αυτό ακριβώς το είπε με την δική του εμπειρία σε ότι αφορά την ψυχανάλυση και τους ασθενείς που είχε. Όμως περιέχει μια ουσιαστική αλήθεια ότι η παλιά μνήμη είναι πράγματι πάρα πολύ στερεά και δύσκολα χάνεται.
Το γεγονός αυτό οφείλεται ότι τα στοιχεία που εμπλουτίζουν την παλιά μνήμη καταγράφονται και κωδικοποιούνται σε διάφορα μέρη του εγκεφάλου.
Έτσι ώστε αν χαθεί το ένα ανατομικά θα υπάρχουνε τα ίχνη του κάπου αλλού στον εγκέφαλο έτσι ώστε να μπορεί να ανασυνταχτεί.
Πρέπει βέβαια να αναφέρουμε ότι αναμνήσεις υπάρχουνε πάντοτε με σύνδεση πάρα πολλών νευρωνικών τόξων στον εγκέφαλο έτσι ώστε ένα τμήμα του τόξου αυτού να λείψει δεν χάνεται η συνοχή της μνήμης.
Το εναπομείναν νευρωνικό τόξο μπορεί να ανακατασκευάσει πλήρως την εγγεγραμμένη μνημονική πληροφορία. Εάν όχι ακριβώς την ίδια, παρόμοια και με τον καιρό να την διορθώσει. Βλέπουμε δηλαδή ότι η μνήμη έχει ένα πλήθος δυνατοτήτων να ανακατασκευάζεται και να μπορεί να επαναφέρει την λειτουργία της.

Η «ΠΑΛΑΙΑ ΜΝΗΜΗ» ΕΙΝΑΙ Ο ΑΚΡΟΓΩΝΙΑΙΟΣ ΛΙΘΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ. Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ
Το νευρωνικό δίκτυο της «παλαιάς» μνήμης είναι από τα πιο ισχυρά και εκτενέστερα του εγκεφάλου. Εκτείνεται και στα δύο ημισφαίρια και κυρίως στους κροταφικούς λοβούς.
Είναι το κύριο εργαλείο συγκράτησης αναμνήσεων, βιωμάτων και πληροφοριών σε μόνιμη βάση και ύστερα από ιδιαίτερη επεξεργασία με μεγάλη σημασία για την πνευματική ζωή και επικοινωνία.
Σε περιπτώσεις γενικευμένης φθοράς π.χ. γήρατος είναι ο τελευταίος εγκεφαλικός σχηματισμός που υποχωρεί.
Μετά από την φθορά της «παλαιάς» μνήμης έρχεται η αποδιοργάνωση της προσωπικότητας και ο μαρασμός. Είναι ιδιαίτερης θεραπευτικής σημασίας ή γρήγορη εντόπιση πιθανής φθοράς της «παλαιάς» μνήμης και η άμεση αντιμετώπιση της.
Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες ικανότητες για την διάγνωση της. Φτάνει ο εντοπισμός κάποιας απώλειας παλαιών μνημονικών καταστάσεων και η άμεση επαφή με τον ειδικό. Σήμερα που κυριαρχεί το μέλημα της διαφύλαξης της ποιότητας της ζωής ο μοντέρνος τρόπος διαβίωσης μας επιβάλλει να φροντίζουμε την «παλαιά» μας μνήμη (διατροφικά χαλαρωτικά, ιατρικά).
Είναι το «ίδιο» κεφάλαιο της προσωπικότητας μας και δεν πρέπει φειδόμαστε καμιά απώλεια για αυτό.