NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑΣ ΑΣΘΕΝΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΝΑ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑΣ;
Σίγουρα η θέληση είναι κινητήριος δύναμη πολλών πραγμάτων στην ζωή ενός ανθρώπου. Αλλά με σιγουριά δεν παίζει κανένα ρόλο στην εξέλιξη, διακοπή ή ένταση της σχιζοφρενικής ασθένειας. Στους ασθενείς με σχιζοφρένεια ανήκουν και οι ομάδες ανθρώπων υψηλής θέλησης και επιμονής.
Ακόμα και για αυτούς με την τόσο ισχυρή θέληση και τόσο μεγάλη αυτοπεποίθηση ανθρώπους δεν καθίστανται δυνατόν να διακόψουν την εξέλιξη της νόσου. Αυτό δεν είναι ένα σημάδι αδυναμίας του χαρακτήρα ή έλλειψη πειθαρχίας. Είναι πάρα πολύ δύσκολη η συμβολή αυτών των συναισθημάτων προκειμένου να έχουνε μια επιρροή στην εξέλιξη της νόσου. Η σχιζοφρενική συμπτωματολογία πρέπει να παρομοιαστεί με αυτή την συμπτωματολογία των κρίσεων της υψηλής πίεσης και του διαβήτη.
Όπως στις δύο τελευταίες αρρώστιες δεν παίζει κανένα ρόλο η θέληση και απλώς και μόνο η σωστή αγωγή την κατάλληλη στιγμή ακριβώς το ίδιο ισχύει και για την σχιζοφρένεια. Όπως στον διαβήτη ή στο σάκχαρο η ακατάλληλη και μη προσαρμοσμένη χρονικά σωστά θεραπεία οδηγεί στο κώμα, το ίδιο και η σχιζοφρένεια οδηγεί στο παραλήρημα.
Όσο περισσότερο οι ασθενείς μένουν μακριά από την ιατρική φροντίδα προσπαθώντας χωρίς την βοήθεια του γιατρού και χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις ιατρικές οδηγίες να χειραγωγήσουν την μία ή την άλλη κατάσταση, απλώς αυτό που καταφέρνουν είναι να περιπλέκουν την όλη διαδικασία και να κάνουν την θεραπεία της ασθένειας πιο δύσκολη.
Γενικά η θέληση δεν έχει καμία «θέση» με τα ανεβοκατεβάσματα της συμπτωματολογίας της σχιζοφρενικής ψύχωσης. Εδώ πέρα τον αποκλειστικό ρόλο έχει η έρευνα της ψυχοπαθολογίας της νόσου και η κατάλληλη θεραπεία.