NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΟΙ ΡΙΓΕΣ ΤΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΑ ΝΕΥΡΑ ΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.
Το χαρακτηριστικό των προβλημάτων των ριζών είναι ότι σπάνια τα προβλήματα τους προέρχονται από τις ίδιες και περισσότερες φορές έχουν να κάνουν με διαταραχές των σπονδύλων ή με όγκους της περιοχής.
Σε σπονδυλώσεις όπου έχουμε εκφυλιστικές σπονδυλώσεις των σπονδύλων ή σε τοπικές λοιμώξεις ή κάτω από πίεση όγκων έχουμε ένα έντονο άλγος με προβολή στην περιοχή.
Το χαρακτηριστικό του ριζικού άλγους είναι ότι αυξάνει με τον βήχα ή το φτέρνισμα, γίνεται τελείως διαξιφιστικό, υπερβολικά έντονο και οδηγεί τον ασθενή στο να βάζει το σώμα του σε μια θέση «ανακούφισης». Η θεραπεία που ενδείκνυται σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ανάλογη με την έκταση της ρίζας, την θέση του πόνου και ψυχολογική κατάσταση του ασθενούς.
Δεν είναι λίγοι αυτοί οι ασθενείς που με την συμπεριφορά τους στους ισχυρούς πόνους των ριζών οδηγούν τον γιατρό στην λύση των χειρουργικών επεμβάσεων.

Κατά κανόνα αυτές οι επιρροές έχουν σαν αποτέλεσμα να προκαλούν διαταραχές στον οργανισμό οι οποίες διαβιβάζονται στον εγκέφαλο μέσω του περιφερικού και κεντρικού νευρικού συστήματος.
Τα χαρακτηριστικά των διαταραχών είναι ο πόνος και το άγχος. Ακόμα και σήμερα με την μεγάλη πρόοδο της νευρολογίας είναι φοβερά δύσκολο να ξεχωρίσουμε ποιο έρχεται πρώτο.
Κατά κανόνα προηγείται ο πόνος. Η κατάσταση πόνου σαν ερέθισμα φτάνει από το κεντρικό και περιφερικό σύστημα σε διάφορα κέντρα του εγκεφάλου και εκεί βιώνεται σαν άλγος το οποίο συσσωρευμένο προσθέτει και ένα άγχος στον οργανισμό εάν δεν επέλθει μια παυσίπονη κατάσταση.

Η ΠΙΟ ΣΥΝΗΘΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΜΙΑΣ ΜΟΝΟΝΕΥΡΟΠΑΘΕΙΑΣ ΔΗΛΑΔΗ ΠΑΘΗΣΗΣ ΕΝΟΣ ΜΟΝΟ ΝΕΥΡΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΜΠΙΕΣΗ ΤΟΥ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ.Το πιο χαρακτηριστικό είναι η συμπίεση του νεύρου στον καρπιαίο σωλήνα στην μέση πλευρά της παλάμης. Ακριβώς στην μέσα επιφάνεια του αντίχειρα οδηγεί σε αδυναμίες και δυσλειτουργία του χεριού.
Σε παχύσαρκα άτομα ασθενείς με ενδοκρινολογικές διαταραχές π.χ. διαβήτη συμβαίνει να έχουνε τακτικά την εμφάνιση της μονονευροπάθειας του καρπιαίου σωλήνα.
Αυτό διαγιγνώσκεται εύκολα και κλινικά με τον ηλεκτρομυογράφο και η αγαπημένη πρόταση νευρολόγων και ορθοπεδικών είναι η χειρουργική επέμβαση για την διάνοιξη του καρπιαίου σωλήνα για να μπορεί να κινηθεί το νεύρο και να αποφευχθεί η συμπίεση.
Βέβαια η χειρουργική λύση δεν αποτελεί πανάκεια διότι κατά κανόνα, ιδιαίτερα στα μεταβολικά περιστατικά έχουνε επανεμφάνιση της διαταραχής.
Η πιο ουσιαστική λύση είναι η φαρμακευτική αγωγή και η απώλεια βάρους ώστε να βρει χώρο το νεύρο και να αποφύγει την συμπίεση.

Οι διαταραχές που παρουσιάζονται κατά κύριο λόγο είναι μουδιάσματα, πόνοι, αστάθεια στο βάδισμα. Οι αιτίες της είναι πάρα πολλές, αλλά στο σύγχρονο δυτικό κόσμο είναι ο διαβήτης.
Άσχετα όμως από την αιτία της αισθητικής πολυνευροπάθειας το μέγιστο πρόβλημα είναι η έγκαιρη αντιμετώπιση της γιατί αλλιώς η κατάσταση του ασθενούς γίνεται πολύ δυσάρεστη.
Δεν μπορεί να καθίσει στο κρεβάτι από τις παραισθήσεις και είναι σε μόνιμη ταραχή.
Τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα όταν η αισθητική πολυνευροπάθεια εμφανίζεται στις μεγάλες ηλικίες. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι ασθενείς να αργούν να καταλάβουν το πρόβλημα τους και να μην πηγαίνουν στον γιατρό.
Η αισθητική πολυνευροπάθεια πρέπει να διευκρινίζεται αμέσως με ένα μηχάνημα ηλεκτρονευρογράφος και δίνει την δυνατότητα της διαφοροδιάγνωσης του προβλήματος και της θεραπείας. Οι θεραπείες είναι διάφορες και εξατομικευμένες.