NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΙΣΧΥΕΙ ΓΕΝΙΚΑ Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΗΣ «ΘΕΣΗΣ ΕΛΑΧΙΣΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ».

Δηλαδή κάθε καινούριο πρόβλημα σε μεγάλο ποσοστό ξεκινάει από το σημείο εκείνο που ήδη πάσχει ο οργανισμός. Ένας τέτοιος συνδυασμός είναι η κατάσταση της διαβητικής πολυνευροπάθειας και του έρπη ζωστήρα. Η διαβητική πολυνευροπάθεια έχει μια εικόνα συμμετρικής προσβολής όλων των άκρων, σε ότι αφορά κίνηση και αίσθηση. Το αποτέλεσμα είναι ο ασθενής να υποφέρει από έντονες κρίσεις αδυναμίας, «μουδιάσματα» και «καψίματα». Χαρακτηριστικό δε, είναι ότι αυτά αυξάνονται κατά τη διάρκεια του ύπνου, λόγω του ότι το βάρος  του σώματος συμπιέζει ήδη τα «πειραγμένα» περιφερικά νεύρα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως του έρπη ζωστήρα, βρίσκει μια εύκολη «λεία» λόγω της διαταραγμένης λειτουργίας των περιφερικών νεύρων και εγκαθίστανται εκεί, δηλαδή πάνω στο «πληγμένο» νεύρο, φέροντας επιπλέον αλλοιώσεις, προβλήματα φλεγμονής και ιδιαίτερο πόνο.  Εδώ χρειάζεται η κατάλληλη κλινική εμπειρία, προκειμένου να γίνει διαφοροδιάγνωση και η σωστή θεραπεία.

ΟΙ ΡΙΓΕΣ ΤΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΑ ΝΕΥΡΑ ΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.
Το χαρακτηριστικό των προβλημάτων των ριζών είναι ότι σπάνια τα προβλήματα τους προέρχονται από τις ίδιες και περισσότερες φορές έχουν να κάνουν με διαταραχές των σπονδύλων ή με όγκους της περιοχής.
Σε σπονδυλώσεις όπου έχουμε εκφυλιστικές σπονδυλώσεις των σπονδύλων ή σε τοπικές λοιμώξεις ή κάτω από πίεση όγκων έχουμε ένα έντονο άλγος με προβολή στην περιοχή.
Το χαρακτηριστικό του ριζικού άλγους είναι ότι αυξάνει με τον βήχα ή το φτέρνισμα, γίνεται τελείως διαξιφιστικό, υπερβολικά έντονο και οδηγεί τον ασθενή στο να βάζει το σώμα του σε μια θέση «ανακούφισης». Η θεραπεία που ενδείκνυται σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ανάλογη με την έκταση της ρίζας, την θέση του πόνου και ψυχολογική κατάσταση του ασθενούς.
Δεν είναι λίγοι αυτοί οι ασθενείς που με την συμπεριφορά τους στους ισχυρούς πόνους των ριζών οδηγούν τον γιατρό στην λύση των χειρουργικών επεμβάσεων.