Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κοινωνικές αναταραχές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κοινωνικές αναταραχές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΚΑΙ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ

Η ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΜΕ ΤΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΔΥΣΚΟΛΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.
Μπορεί να γίνει μια δύσκολη θεραπευτικά αντιμετωπίσιμη κατάσταση όταν υπάρχει έλλειμμα πειθαρχίας σε ότι αφορά τις καθημερινές μας συνήθειες και ιδιαίτερα στον τρόπο ζωής μας π.χ. ότι αφορά τις ώρες ύπνου, διατροφικές συνήθειες, κοινωνική συμπεριφορά, συνθήκες ύπνου π.χ. ένας που πάσχει από επιληπτικές κρίσεις και λαμβάνει αγωγή δεν πρέπει να κάνει χρήση αλκοόλ, να ξενυχτάει, να πίνει έστω και παραδρομής αλκοολούχα ποτά, να μένει πολλές ώρες ξύπνιος κοιτάζοντας τηλεόραση ή παρακολουθώντας άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις.
Αυτό πρέπει να τονιστεί διότι σε αποτυχία των μέχρι τώρα γνωστών επιληπτικών διαταραχών το μόνο που απομένει μετά είναι η χειρουργική αντιμετώπιση της επιληψίας.

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΠΑΛΙΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΑΠΟΔΙΔΟΤΑΝ ΣΕ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ.
Αργότερα αναφερότανε απλώς σαν μια διαταραχή μέσα σε άλλες ψυχιατρικές διαγνώσεις ώσπου πλέον βρήκε «τον δρόμο της» μετά από τις περιγραφές του Λεό Κάνερ και του Χάνς Ασπεργκελ.
Έτσι λοιπόν βρέθηκε ότι ο αυτισμός έχει μια έντονη σύνδεση με βαθιά ριζωμένες αναπτυξιακές διαταραχές οι οποίες κατά κύριο λόγο βρίσκουνε την έκφραση τους σε αδυναμία κοινωνικής επικοινωνίας, ολοκλήρωσης και διαταραχή της κοινωνικής γνώσης.
Αυτό εδώ το πλάνο συνεχίζεται ακόμα να ερευνάται και γίνονται ιδιαίτερες προσπάθειες από ψυχιάτρους και ψυχολόγους να βρουν σε ποιο ποσοστό οι αυτιστικές διαταραχές αποτελούν κομμάτια άλλων νοσολογικών οντοτήτων ή είναι μέσα στον αυτισμό σαν σύνδρομο του παιδιού.
Ακόμη η κουβέντα αυτή δεν έχει ολοκληρωθεί και για αυτό σε περιπτώσεις εμφάνισης τους πρέπει να εκτιμούνται ανάλογα με τις υπόλοιπες ενδείξεις.

ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΜΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;
Και βέβαια ναι. Το χαρακτηριστικό παράδειγμα που η οικονομική κρίση οδηγεί τις κοινωνίες σε ανεξέλεγκτες συγκρούσεις είναι αυτό της Αργεντινής και μάλιστα από της αρχή της δεκαετίας του 2000. Επί 10 περίπου συνεχόμενα χρόνια η Αργεντινή βρισκόμενη κάτω από την διοίκηση του διεθνούς νομισματικού ταμείου με συνεχή πράγματα λιτότητας έφτασε να ξεπεράσει μόλις πρόσφατα την τάση πληρωμών και να αρχίσει σιγά-σιγά να «αναπνέει» οικονομικά.
Η συνέχεια όμως είναι γνωστή, γενικές απεργίες, καταλήψεις εργοστασίων, επιθέσεις σε τράπεζες, συγκρούσεις, απώλειες ζώων και τραυματισμοί δεκάδων ανθρώπων και εξώθηση της κυβέρνησης βέβαια σε παράλυση.
Μπορούμε να περιμένουμε κάτι ανάλογο και στην Ελλάδα;
Ασφαλώς ναι. Διότι και η διαφορά μας σε ότι αφορά το ταπεραμέντο από τους Αργεντινούς δεν είναι πολύ διαφορετική αλλά και από την άλλη πλευρά δεν υπάρχει η κοινωνική δικαιοσύνη να μοιράσει το πρόβλημα ανάλογα με τον βαθμό ευθύνης που έχει ο καθένας.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.