NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ο εθισμός σε πλούσιες σε λίπη τροφές, λόγω της φτωχής τους τιμής, αυξάνει την αρτηριοσκλήρωση. Πριν από τρεις - τέσσερις δεκαετίες η έννοια της αρτηριοσκλήρωσης στην Ελλάδα ήταν σπάνια και αφορούσε περιορισμένους ασθενείς, και κατά κανόνα, γηραιότερους.
Σήμερα την βρίσκει κανείς ακόμα και σε μωρά παιδιά, σε εκτεταμένες μορφές. Η αρτηριοσκλήρωση είναι μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή και απόφραξη των αγγείων από λιπαρές ουσίες.
Αυτή η πάχυνση και η λοίμωξη των αρτηριών έρχεται από την συσσώρευση λευκοκυττάρων, χοληστερόλης, παράγωγων καπνού, επιβλαβών τροφών κ.τ.λ. Αιτίες που μαζεύονται τα συστατικά στα τοιχώματα των αγγείων είναι η κληρονομικότητα, η παχυσαρκία, ο τρόπος ζωής και κυρίως, η κακή διατροφή καθώς, επίσης, και το στρες.
Στα αρχικά στάδια έχουμε μερική απόφραξη των αγγείων με μυϊκούς πόνους σε γλουτούς, μηρούς και γάμπες, καθώς, επίσης, μυρμηγκιάσματα, μουδιάσματα, παράλυση σε ένα άκρο, μερική απώλεια της όρασης ή ομιλίας (εγκεφαλικό επεισόδιο).
Εκείνο που φοβόμαστε περισσότερο, όμως, είναι ο πόνος της στηθάγχης (σφίξιμο και αίσθημα μεγάλης πίεσης στο στήθος) καθώς, επίσης, φουσκώματα και δυσπεψία.
Η αυξημένη αρτηριοσκλήρωση συμβαδίζει και με δερματικά έλκη, αποχρωματισμό του δέρματος, καθώς, επίσης, και με εκζέματα.
Η αρτηριοσκλήρωση πλέον είναι ύποπτη για όλες τις ηλικίες και μόλις έχουμε μια από τις παραπάνω ενδείξεις, άσχετα αν ο ασθενής είναι νέος ή γέρος, πρέπει να γίνεται ο πλήρης έλεγχος και η αποφυγή όλων των απειλητικών παραγόντων, δηλαδή, λιπαρά, υπερσιτισμός, κάπνισμα, ακινησία, έκθεση σε έντονο στρες.
Διαγνωστικές μέθοδοι εξελιγμένες και θεραπείες υπάρχουν πολλές, αλλά, αυτό που πρέπει να κάνει κανείς, μόλις υπάρξει παραμικρή υποψία, είναι λιγότερο και εκλεκτικό φαγητό, πολύ περπάτημα στον καθαρό αέρα, μείωση του βάρους, διακοπή του καπνίσματος, χαρούμενες δραστηριότητες και επανέλεγχος.
Το καλό με αυτή την ασθένεια είναι ότι ανταποκρίνεται πάρα πολύ στην συντηρητική αγωγή, γιατί είναι μια ασθένεια κατάχρησης. Με το που επαναπροσδιορίζει ο οργανισμός την δραστηριότητα του στα φυσιολογικά του μοτίβα, υποχωρεί και αυτή αυτόματα.